Friday, October 11, 2024

இம்மையில் நூறு மடங்காக வீடுகளையும் சகோதரர்களையும் சகோதரிகளையும் தாயையும் நிலபுலன்களையும், இவற்றோடு கூட இன்னல்களையும் மறுமையில் நிலைவாழ்வையும் பெறாமல் போகார். (மாற்கு நற்செய்தி 10:30)

 இம்மையில் நூறு மடங்காக 
வீடுகளையும் சகோதரர்களையும் சகோதரிகளையும் தாயையும் நிலபுலன்களையும், இவற்றோடு கூட இன்னல்களையும் மறுமையில் நிலைவாழ்வையும் பெறாமல் போகார். 
(மாற்கு நற்செய்தி 10:30)


இராயப்பர் இயேசுவிடம் "பாரும், நாங்கள் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு உம்மைப் பின்பற்றியவர்களாயிற்றே" என்று சொன்னார். 
(மாற்கு நற்செய்தி 10:28)

"எங்களுக்கு என்ன கிடைக்கும்?" என்று கேட்காமல் கேட்கிறார்.

 இயேசு மறுமொழியாக, "உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்; என் பொருட்டும் நற்செய்தியின் பொருட்டும் வீடுகளையோ, சகோதரர்களையோ, சகோதரிகளையோ, தாயையோ, தந்தையையோ, பிள்ளைகளையோ, நிலபுலன்களையோ விட்டுவிட்ட எவரும் 

இம்மையில் நூறு மடங்காக வீடுகளையும் சகோதரர்களையும் சகோதரிகளையும் தாயையும் நிலபுலன்களையும், இவற்றோடு கூட இன்னல்களையும் மறுமையில் நிலைவாழ்வையும் பெறாமல் போகார்." என்று கூறுகிறார்.
(மாற்கு நற்செய்தி 10:29,30)

இயேசு கடவுள், நமது ஆன்மீக மீட்பர்.

ஆன்மீக மீட்பரைப் பின் பற்றுவதற்காக சீடர்கள் உலகைச் சார்ந்த அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு வந்திருக்கிறார்கள்.

அதற்குப் பிரதிபலனாக  விட்டு வந்த லௌகீக வசதிகளுக்கு ஈடாக, அவற்றை விட மேலான ஆன்மீக பிரதிபலன்களைத் தருவதாக இயேசு வாக்களிக்கிறார்.

விட்டு விட்டு வந்தது லௌகீகம். பிரதிபலன் ஆன்மீகம்.

விட்டு விட்டு வந்தது உலகின் ஒரு பகுதியைத்தான்.

பிரதிபலனாகக் கிடைத்திருப்பது ஆன்மீகப் பணிக்காக முழு உலகமும்.

(உலகெங்கும் சென்று நற்செய்தியை அறிவியுங்கள்.)

விட்டு விட்டு வந்தது ஒரு வீடு.
பிரதிபலனாகக் கிடைத்திருப்பது நற்செய்தியை அறிவிக்க உலகிலுள்ள அனைத்து வீடுகளும்.

"நூறு மடங்காக" முழுமையைக் குறிக்கும்.

இனி உலகிலுள்ள அனைவரும் அவர்களுடைய சகோதர, சகோதரிகள்தான்.

உலகிலுள்ள அத்தனை தாய்மாரும் அவர்களுடைய 
தாய்மார்தான்.

அனைத்து நிலபுலன்களும் ஆன்மீக ரீதியாக அவர்களுடையவைதான்.

இயேசு தான் செய்ய வந்த பணியைத் தொடர்வதற்காக உலகம் முழுவதையும் அவர்களுக்குக் கொடுத்து விட்டார்.

விட்டு விட்டு வந்தது லௌகீக உறவு.

இனி கிடைக்கப் போவது உலகோர் அனைவருடனும் ஆன்மீக உறவு.

அன்று இயேசு தன்னுடைய சீடர்களுக்குக் கூறிய வார்த்தைகள் அவர்களுடைய வாரிசுகளாகிய நமது குருக்களுக்கும் பொருந்தும்.

நமது குருக்கள் வானத்திலிருந்து நேரடியாக பூமிக்கு வரவில்லை.

நமது குடும்பங்களிலிருந்துதான் வருகிறார்கள்.

நமது குடும்பங்கள் தான் குருத்துவத்துக்கான நாற்றங்கால்.

நமது குடும்பம் லௌகீக அமைப்பா? ஆன்மீக அமைப்பா?

முழுக்க முழுக்க ஆன்மீக அமைப்பு.

திருமணம் ஒரு தேவத்திரவிய அனுமானம்.

அது வரை தனித்தனியாக வாழ்ந்து வந்த ஆணும், பெண்ணுமாகிய இருவர் 

இறைவனால் ஈருயிர் ஓருடலாக இறைவனின் சாயலில் இணைக்கப் படுகிறார்கள்.

எப்படி கத்தோலிக்கத் திருச்சபை இயேசுவால் நிறுவப்பட்ட ஆன்மீக அமைப்போ

அதேபோல் கத்தோலிக்கக் குடும்பமும் இயேசுவால் நிறுவப்பட்ட ஆன்மீக அமைப்பு.

ஒரு வகையில் குடும்பம் ஒரு குட்டித் திருச்சபை.

குடும்பங்களில் பிரச்சினைகள் ஏற்படுவதற்குக் காரணம் கணவனும் மனைவியும் தாங்கள் தங்கள் ஆன்மீகக் கடமைகளை மறந்து உலகியல் ரீதியாக வாழ்வதுதான்.

இதற்கு அடிப்படைக் காரணம் நாம் திருமணத்துக்கு ஏற்பாடு செய்யும் போது அன்புக்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை விட பணம் உட்பட்ட உலக உடமைகளுக்கு அதிகம் முக்கியத்துவம் கொடுப்பதுதான்.

குடும்பங்கள் தங்கள் தவறுகளை உணர்ந்து முழுக்க முழுக்க ஆன்மீக ரீதியாக வாழ ஆரம்பித்தால் பிரச்சினைகள் வராது.

பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகளை ஆன்மீக ரீதியில் வளர்க்க ஆரம்பித்தால் ஒவ்வொரு குடும்பத்திலிருந்தும் குருக்கள் வர ஆரம்பிப்பார்கள்.

அம்மா, அப்பா, சகோதர, சகோதரிகள் என்ற குறுகிய வட்டத்துக்குள் வாழ்ந்து வந்தவர்கள் 

உலகமே குடும்பம் என்ற பெரிய வட்டத்துக்குள் வந்து விடுகிறார்கள்.

உலகமே ஒரு குடும்பம் என்ற ஆன்மீக சிந்தனை கிறிஸ்தவர்கள் அனைவருக்கும் பொருந்தும்.

இரண்டாம் வத்திக்கான் பொதுச்சங்கம் அனைத்து கத்தோலிக்கக் கிறிஸ்தவர்களையும் குருக்கள் என்று தான் அழைக்கிறது.

கிறிஸ்துவின் பணிகளான பாவப் பரிகாரப் பலி, திவ்ய நற்கருணை, திரு விருந்து, பாவமன்னிப்பு, அதிகாரப் பூர்வமாக நற்செய்தியை அறிவித்து விளக்குதல் ஆகிய பணிகளைச் செய்பவர்கள் பணிக் குருத்துவத்தினர்.

பாப்பரசர், ஆயர்கள், குருக்கள் ஆகியோர் இதில் அடங்குவர்.

மற்றவர்கள் அனைவரும் பொதுக் குருத்துவத்தினர்.

குருக்கள் குடும்பத்திலிருந்து வந்தாலும் முழுக்க முழுக்க உலகக் குடும்பத்துக்கு உரியவர்கள்.

அவர்களுடைய பெற்றோரும், உடன் பிறந்தவர்களும் உலகக் குடும்பத்தில் அடங்குவர்.

அந்த வகையில் அனைவருக்கும் செய்வது போல அவர்களுக்கும் ஆன்மீகம் சார்ந்த அனைத்து உதவிகளையும் செய்வர்.

பணம் போன்ற உலகைச் சார்ந்த உதவிகளைச் செய்ய மாட்டார்கள்.

ஏனெனில் இரத்த உறவைத் துறந்துதான் முழுக்க முழுக்க ஆன்மீகப் பணிக்கு வந்திருக்கிறார்கள்.

உலகைச் சார்ந்த உதவிகளைச் செய்தால் அவர்கள் உறவுகளை முற்றிலும் துறக்கவில்லை என்றாகிவிடும்.

முற்றிலும் துறந்த துறவிகளின் குடும்பத்தினருக்கு இறைவனின் ஆசீர்வாதம் அபரிமிதமாகக் கிடைக்கும்.

விண்ணகத்தில் அவர்களுக்கு அளவு கடந்த செல்வம் சேர்ந்திருக்கும்.

உலகச் செல்வம் அழியக்கூடியது, விண்ணகச் செல்வம் என்றும் நிலைத்திருக்கும்.

"இன்னல்களையும் மறுமையில் நிலைவாழ்வையும் பெறாமல் போகார்."

இறைவனுக்காக உறவுகளைத் துறந்தவர்களில் வாழ்க்கையில் இன்னல்கள், துன்பங்கள் மிகுந்திருக்கும்.

ஆனால் மறுவுலகில் நிலை வாழ்வு பேரின்பம் நிறைந்ததாக இருக்கும்.

அழியும் செல்வத்தை இழப்போம், அழியாச் செல்வத்தை ஈட்டுவோம்.

லூர்து செல்வம்.

Thursday, October 10, 2024

அவரோ, "இறைவார்த்தையைக் கேட்டு அதைக் கடைப்பிடிப்போர் இன்னும் அதிகம் பேறுபெற்றோர்" என்றார். (லூக்கா நற்செய்தி 11:28)

அவரோ, "இறைவார்த்தையைக் கேட்டு அதைக் கடைப்பிடிப்போர் இன்னும் அதிகம் பேறுபெற்றோர்" என்றார். 
(லூக்கா நற்செய்தி 11:28)

இயேசு போதித்துக் கொண்டிருந்தபோது, கூட்டத்திலிருந்து பெண் ஒருவர், "உம்மைக் கருத்தாங்கிப் பாலூட்டி வளர்த்த உம் தாய் பேறுபெற்றவர்" என்று குரலெழுப்பிக் கூறினார். 
(லூக்கா நற்செய்தி 11:27)

அந்தப் பெண்ணின் கூற்றை இயேசு மறுக்கவில்லை.

அந்தச் சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி இறைவார்த்தையின்படி‌ நடப்பவர்களை பெருமை படுத்துவதற்காக 

''இறைவார்த்தையைக் கேட்டு அதைக் கடைப்பிடிப்போர் இன்னும் அதிகம் பேறுபெற்றோர்" என்று கூறினார்.

இறை வார்த்தையின்படி நடப்பவர்கள் அனைவருக்கும் இயேசுவின் இந்த வார்த்தைகள் பொருந்தும்.

"இதோ ஆண்டவரின் அடிமை, உமது வார்த்தையின்படியே எனக்கு ஆகட்டும்"

என்ற வார்த்தைகளின் மூலம்
இறைவார்த்தையை ஏற்று, அதை வாழ்நாள் முழுவதும் கடைப்பிடித்தவள் அன்னை மரியாள்.

இயேசுவின் தாயை விட அதிக பேறு பெற்றோர் யாராவது வாழ்ந்திருக்கிறார்களா?

சென்மப் பாவ மாசின்றி உற்பவித்து, அருள் நிறைந்து வாழ்ந்தவள் அன்னை மரியாள் மட்டும் தான்.

அவளைப் போல இதுவரை வாழ்ந்தவர்கள் யாருமில்லை, இனி இருக்கப் போவதுமில்லை.


இயேசு சிலுவையில் தொங்கியபோது தனது தாயை அருளப்பர் மூலமாக நமக்கும் தாயாகத் தந்திருக்கிறார்.

கத்தோலிக்கத் திருச்சபையில் திருமுழுக்குப் பெற்ற அனைவரும் அன்னை மரியாளின் பிள்ளைகள்.

தாயைப் போல பிள்ளை என்ற கூற்றுக்கு இணங்க நாம் வாழ வேண்டும்.

அவள் அளவுக்குப் புனிதர்களாக நம்மால் வாழ முடியாது.

ஆனால் அவளைப் போல வாழலாம், வாழ வேண்டும்.

அவள் தன்னை ஆண்டவரின் அடிமையாக ஒப்புக் கொடுத்தாள்.

நாமும் நம்மை ஆண்டவரின் அடிமைகளாக ஒப்புக் கொடுக்க வேண்டும்.

அவள் இறைவனின் சித்தத்துக்கு அடிபணிந்தாள்.

நாமும் இறைவனின் சித்தத்தை ஏற்று அதன்படி வாழ வேண்டும்.

அவள் இறைவனின் சித்தப்படி இயேசுவின் சிலுவைப் பாதையில் நமது பாவங்களுக்கு‌
பரிகாரமாக அவளும் பயணித்தாள்.

நாமும்  நமது பாவங்களுக்கும், உலகோரின் பாவங்களுக்கும் பரிகாரமாக நமது சிலுவையை‌ முழுமனதுடன் சுமப்போம்.

அவள் இறைவனின் சித்தப்படி இறைமகனை பத்து மாதங்கள் வயிற்றிலும், கருவறையை விட்டு வெளியே வந்த பின்னும்,
கல்லறைக்குள் போகுமுன்னும் மடியில் சுமந்தாள்.

நாமும் அவர் சித்தப்படி அவரை திருவிருந்தின் போது நம் நாவில் வாங்கி, நாளெல்லாம் உள்ளத்தில் சுமப்போம்.

வாழ்வோம்,

அன்னையின் அரவணைப்பில் வாழ்வோம்.

அன்னையைப் போல் வாழ்வோம்.

நித்தியத்துக்கும் அன்னையோடு வாழ்வோம்.

லூர்து செல்வம்.

Wednesday, October 9, 2024

"என்னோடு இராதவர் எனக்கு எதிராக இருக்கிறார்; என்னோடு இணைந்து மக்களைக் கூட்டிச் சேர்க்காதவர் அவர்களைச் சிதறச் செய்கிறார்.". (லூக்கா நற்செய்தி 11:23)

 "என்னோடு இராதவர் எனக்கு எதிராக இருக்கிறார்; என்னோடு இணைந்து மக்களைக் கூட்டிச் சேர்க்காதவர் அவர்களைச் சிதறச் செய்கிறார்." 
(லூக்கா நற்செய்தி 11:23)

இவ்வுலகில் நாம் ஒரு இடத்தில் இருந்து மற்றொரு இடத்திற்குப் பயணிக்கும் போது தொடர்ந்து பயணிக்கலாம், அல்லது ஆங்காங்கே சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்து பயணிக்கலாம். 

ஓய்வு எடுக்கும் போது முன்னுக்கும் போவதில்லை பின்னுக்கும் வருவதில்லை.

ஆனால் நமது விண்ணக ஆன்மீக பயணத்தில் ஒன்று முன்னேறுவோம் அல்லது பின்னடைவோம்.

ஓய்வு எடுக்க முடியாது.

புண்ணிய வாழ்வு வாழும் போது ஒருவன் முன்னேறுகிறான். 

புண்ணிய வாழ்வு வாழ்வதை நிறுத்தி விட்டால் அவன் பின்னடைகிறான்.

முன்னேறாமலும், பின்னடையாமலும் இருக்க முடியாது.

இவ்வுலக சமூக வாழ்வில் நாம் ஒருவரை ஆதரிக்கலாம் அல்லது ஆதரிக்காமல் இருக்கலாம்.

இது நடுநிலைமை.

ஆன்மீக வாழ்வில் நமக்கு இறைவனோடு இருக்கும் உறவைப் பொறுத்த மட்டில் நம்மால் நடுநிலைமை வகிக்க முடியாது.

இறைவனோடு இல்லாதவன் அவருக்கு எதிராக இருக்கிறான்.

கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாத ஒருவன் அவரைப் பற்றி நினையாமலும், 
எதுவும் பேசாமலும், 
எதுவும் செய்யாமலும் இருக்கிறான் என்று வைத்துக் கொள்வோம்.

அவன் கடவுளுக்கு எதிராக வாழ்கிறான்.

"நான் அவரைப் பற்றி  தப்பாக எதுவும் பேசவில்லையே, எதுவும் செய்யவில்லையே" என்று சொல்ல முடியாது.

"என்னோடு இராதவர் எனக்கு எதிராக இருக்கிறார்." என்று ஆண்டவர் சொல்கிறார்.

நாம் கடவுளை நேசிக்க வேண்டும் என்று அவர் கட்டளை கொடுத்திருக்கிறார்.

கடவுளை நேசிக்காதவன் அவரது கட்டளையை மீறுகிறான்.

கட்டளையை மீறுவது பாவம். 
பாவம் கடவுளுக்கு எதிரான செயல்.

ஒருவன் நற்செய்தியை அறிவிக்கும் பணியைச் செய்தால் அவன் கடவுளோடு இணைந்து அவருக்காக ஆட்களைச் சேகரிக்கிறான்.

அவரோடு இணைந்து நற்செய்திப் பணி செய்யாதவன் ஏற்கனவே சேர்ந்திருந்த ஆட்களைச் சிதறடிக்கிறான்.

நற்செய்தி பணி செய்பவருடைய வாழ்க்கை மற்றவர்களுக்கு முன்மாதிரியாக இருக்கும். 

ஆகவே அவர் சொல்லாலும், செயலாலும் இறைப்பணி செய்கிறார்.

நற்செய்தி பணி செய்யாதவருடைய வாழ்க்கை துர்மாதிரிகையாக இருக்கும்.

துர்மாதிரிகை நல்லவர்களையும் கெடுத்து விடும். 

ஆன்மீகவாதிக்கு விண்ணகமே வீடு.

லௌகீகவாதிக்கு இவ்வுலகமே வீடு.

ஆன்மீகவாதி ஆன்மீகத்தை விட்டு விட்டால் அவர் 
லௌகீகவாதியாக மாறிவிடுவார்.

இரண்டும் இல்லாமல் இன்னொரு வாதி இல்லை.

லௌகீகவாதிக்கு, உலகத்துக்காக மட்டும் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்களுக்கு விண்ணகம் இல்லை.

உலகில் வாழ்கிறோம், ஆனால் உலகுக்காக வாழக்கூடாது.

We are in the world, but we are not of the world.

உலகில் உலக இன்பங்களை அனுபவிப்பதற்காக மட்டும் வாழ்பவன் லௌகீகவாதி.

உலகில் விண்ணகத்தை நோக்கிப் பயணித்துக் கொண்டிருப்பவன் ஆன்மீகவாதி.

கத்தோலிக்கத் திருச்சபை ஆன்மீகவாதிகளின் கூடாரம்.

பெயரளவில் மட்டும் ஆன்மீகவாதியாக இருந்தால் போதாது.

செயலளவிலும் ஆன்மீக வாழ்வு வாழ வேண்டும்.

ஆன்மீக உதவி கேட்டு அன்னையைத் தேடி வேளாங்கண்ணிக்குப் பயணிப்பவன் ஆன்மீகவாதி.

திருவிழாவுக்குச் சென்று விட்டு, பாவ சங்கீர்த்தனம் கூட செய்யாமல் திரும்புபவன் கூட்டம் பார்க்கச் சென்ற லௌகீகவாதி.

சாப்பிட்டால் மட்டும் போதாது, சத்துள்ள உணவைச் சாப்பிட வேண்டும்.

ருசி மட்டும் உள்ள உணவைச் சாப்பிட்டால் உடம்புக்கு ஆகாது.

திருப்பலிக்குப் போனால் மட்டும் போதாது, பக்தியுடன் பலியை ஒப்புக் கொடுக்க வேண்டும்.

திருப்பலிக்கு போய்த் திரும்பும் போது ஆன்மாவில் அருள் வளர்ச்சி ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும்.

போன நிலையிலேயே திரும்பக் கூடாது.

குளிக்கச் செல்பவன் உடல் நனைந்திருந்தால் மட்டும் போதாது,

அழுக்குப் போயிருக்க வேண்டும்.

செபம் செய்ய ஆரம்பிக்கும் போது ஆன்மாவில் இருந்த அழுக்கு 

செய்து முடிக்கும்போது போயிருக்க வேண்டும்.

ஒவ்வொரு செபத்தின்போதும் சிறிதளவாவது ஆன்மீக வளர்ச்சி ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும்.

வளர்ச்சி அடையாதவன் தளர்ச்சி அடைகிறான்.

ஆண்டவரோடு வாழ்வோம், ஆன்மீகத்தில் வளர்வோம், வளர்ந்து கொண்டேயிருப்போம்.

லூர்து செல்வம்.

Tuesday, October 8, 2024

"மேலும் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்; கேளுங்கள், உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்; தேடுங்கள், நீங்கள் கண்டடைவீர்கள்; தட்டுங்கள் உங்களுக்குத் திறக்கப்படும். (லூக்கா நற்செய்தி 11:9)

"மேலும் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்; கேளுங்கள், உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்; தேடுங்கள், நீங்கள் கண்டடைவீர்கள்; தட்டுங்கள் உங்களுக்குத் திறக்கப்படும். 
(லூக்கா நற்செய்தி 11:9)

கடவுள் நமது தந்தை.

பிள்ளைகள் தங்களுக்கு என்ன வேண்டுமென்றாலும் தந்தையிடம் தான் கேட்க வேண்டும்.

தந்தையிடம் கேட்டது கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை பிள்ளைகளிடம் இயல்பாக இருக்கும்.

நம்பிக்கையோடு தான் நமக்கு வேண்டியதைக் கேட்க வேண்டும்.

நமக்கு நன்மை பயப்பதைக் கடவுள் கட்டாயம் தருவார்.

"ஏனெனில் கேட்போர் எல்லாரும் பெற்றுக்கொள்கின்றனர்."
(லூக்கா நற்செய்தி 11:10)

நன்மை பயப்பதைக்  கட்டாயம் தருவார். தீமை பயப்பதைக் கட்டாயம் தரமாட்டார்.

"பிள்ளை மீனைக் கேட்டால் உங்களுள் எந்தத் தந்தையாவது மீனுக்குப் பதிலாகப் பாம்பைக் கொடுப்பாரா?"
(லூக்கா நற்செய்தி 11:11)

இப்போது ஒரு கேள்வி.

கடவுளிடம் நாம் எதைக் கேட்க வேண்டும்?

வகுப்பில் ஆங்கில ஆசிரியர் ஆங்கில இலக்கணம் போதித்துக் கொண்டிருந்தார், Tense and Voice பற்றி.

போதித்து முடிந்த பின்,

"ஏதாவது சந்தேகம் இருந்தால் கேளுங்கள்." என்று சொன்னார்.

ஒரு மாணவன் ஆங்கிலப் பாட போதனையைக் கவனிக்காமல் அடுத்த பிரிவு வேளைப் பாடத்தைப் பற்றியே சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தான்.

"ஏதாவது சந்தேகம் இருந்தால் கேளுங்கள்." என்று ஆசிரியர் கூறியவுடன் அந்த மாணவன் எழுந்தான்.

"கேள்."

"உணவு சீரணம் ஆகும்போது நடைபெறுவது பௌதிக மாற்றமா? இரசாயன மாற்றமா?"

"ஏண்டா, நீ எங்க இருக்க? நான் விஞ்ஞான பாடமா நடத்திக் கொண்டிருக்கிறேன்?"

"Sorry, Sir. அடுத்தது விஞ்ஞான பாடவேளை. அந்த ஞாபகமாகவே இருந்து விட்டேன்."

நாம் கடவுளிடம் கூட இந்த மாணவன் மாதிரியே நடந்து கொள்கிறோம். 

இயேசு விண்ணகத் தந்தையை நோக்கி எப்படி செபிப்பது என்று சொல்லிக் கொடுத்துவிட்டு அதன் தொடர்ச்சியாக பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்.

அவர் கற்பித்த செபத்தில் ஒரு விண்ணப்பம் மட்டுமே உணவைப் பற்றியது.

உணவு உடல் சார்ந்த உணவை மட்டுமல்ல, ஆன்மீக உணவையும் குறிக்கும்.

மற்ற எல்லா விண்ணப்பங்களும் முழுக்க முழுக்க ஆன்மீகத்தைச் சார்ந்தவையே.


கடவுளிடம் நாம் எதைக் கேட்க வேண்டும்? என்ற கேள்விக்கான பதில் 13வது வசனத்தில் உள்ளது.

"தீயோர்களாகிய நீங்களே உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நற்கொடைகள் அளிக்க அறிந்திருக்கிறீர்கள். அப்படியானால் விண்ணகத் தந்தை தம்மிடம் கேட்போருக்குத் தூய ஆவியைக் கொடுப்பது எத்துணை உறுதி! " 
(லூக்கா நற்செய்தி 11:13)

"விண்ணகத் தந்தை தம்மிடம் கேட்போருக்குத் தூய ஆவியைக் கொடுப்பது எத்துணை உறுதி! " 

அப்படியானால் நமது விண்ணப்பங்கள் ஆன்மீகம் சார்ந்தவையாகவே இருக்க வேண்டும்.

அவர் போதித்த நற்செய்தி முழுக்க முழுக்க ஆன்மீகம் சார்ந்தது.

நாம் உலகில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பது விண்ணக நிலை வாழ்வை நோக்கி, அதாவது நமது ஆன்மீக மீட்புக்காக,

இவ்வுலக இன்பத்தை நோக்கமாகக் கொண்டு அல்ல.

ஆகவே நாம் விண்ணகத் தந்தையிடம் கேட்க வேண்டியது ஆன்மீக உதவிகளைத்தான்.

ஆங்கில பாட நேரத்தில் ஆசிரியர் சந்தேகம் கேட்கச் சொன்னால் சந்தேகம் ஆங்கில பாடம் சம்பந்தப் பட்டதாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.

அதுபோல ஆண்டவர் ஆன்மீக விண்ணப்பங்கள் குறித்து போதித்துக் கொண்டிருக்கும் போது "கேளுங்கள், கொடுக்கப் படும்." என்று சொன்னால் 

ஆன்மீக உதவிகளைக் கேளுங்கள் என்று தான் அர்த்தம்.

கேட்டால் தந்தையும் தூய ஆவியைக் கொடுப்பது  உறுதி.

தூய ஆவி நம்மை ஆன்மீக வாழ்வில் வழிநடத்துவார்.

இவ்வுலகைச் சார்ந்த உதவிகளையும் கேட்கலாம், ஏனெனில் நாம் உலகில் தான் வாழ்கிறோம்.

ஆனால் நாம் கேட்பது நமது ஆன்மீக வாழ்வுக்கு இடைஞ்சலாக இருக்குமானால் அதைத் தரமாட்டார்.

ஆன்மீக வாழ்வுக்கு உதவிகரமாக இருக்குமானால் தருவார்.

விண்ணகப் பாதையில் வெற்றிகரமாக நடக்க  தந்தையிடம் உதவி கேட்போம்.

தூய ஆவியின் உதவியுடன் வெற்றி நடை போட்டு விண்ணகம் எய்துவோம்.

லூர்து செல்வம்.

Monday, October 7, 2024

"எங்கள் அன்றாட உணவை நாள்தோறும் எங்களுக்குத் தாரும்.". (லூக்கா நற்செய்தி 11:3)

"எங்கள் அன்றாட உணவை நாள்தோறும் எங்களுக்குத் தாரும்."
(லூக்கா நற்செய்தி 11:3)

"வானத்துப் பறவைகளை நோக்குங்கள்; அவை விதைப்பதுமில்லை; அறுப்பதுமில்லை; களஞ்சியத்தில் சேர்த்து வைப்பதுமில்லை. உங்கள் விண்ணகத் தந்தை அவற்றுக்கும் உணவு அளிக்கிறார். அவற்றைவிட நீங்கள் மேலானவர்கள் அல்லவா!"
(மத்தேயு நற்செய்தி 6:26)

இந்த வார்த்தைகளைக் கூறிய நமது ஆண்டவர் தான் 

"எங்கள் அன்றாட உணவை நாள்தோறும் எங்களுக்குத் தாரும்"

என்று விண்ணகத் தந்தையை நோக்கி செபிக்கக் கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறார்.

இரண்டு வசனங்களுக்கும் பொருள் ஒன்றுதான்.

பட்டினி கிடந்து சாக வேண்டும் என்று கடவுள் நம்மைப் படைக்கவில்லை.

அவர் நமக்கு உடலைக் கொடுத்திருப்பது உழைப்பதற்கு.

உழைப்பது 
உண்பதற்கு உணவும், உடுத்துவதற்கு உடையும், இருப்பதற்கு இருப்பிடமும் ஈட்டுவதற்கு.

எவ்வளவு உழைக்க‌  வேண்டும்? 

எவ்வளவு இயலுமோ அவ்வளவு உழைக்க வேண்டும்.

எவ்வளவு உண்ண வேண்டும்?

ஒவ்வொரு நாளும் உடல் வாழ எவ்வளவு உண்ண வேண்டுமோ அவ்வளவு உண்ண வேண்டும்.

தினமும் உழைக்க வேண்டும். தினமும் அன்றன்றைய தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும்.

நமது தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதோடு பிறருடைய  தேவைகளையும் பூர்த்தி செய்ய  வேண்டும்.

"அன்றன்றைக்குத் தேவையான உணவை அன்றன்று தாரும், தந்தையே.". என்றுதான் செபிக்க வேண்டும் என்று இயேசு கற்றுத் தந்திருக்கிறார்.

ஆண்டு முழுவதற்குமான உணவை இன்றே தாரும் என்று செபிக்கச் சொல்லவில்லை.

ஏன்?

ஒரு முறை அறுவடையான தானியத்தை ஆண்டு முழுவதற்குமான சாப்பாட்டுக்கு சேமித்து வைக்கக் கூடாதா?

செபத்தின் கருத்தைப் புரிந்து கொண்டால் இந்த கேள்வியைக் கேட்க மாட்டோம்.

முதலில் இறைவனைத் தந்தையே என்று அழைக்கும் படி இயேசு கற்றுத் தந்திருக்கிறார்.

அதிலும் "எங்கள் தந்தையே" என்று அழைக்க வேண்டும்.

எனக்கு மட்டுமல்ல, நான் சேர்ந்துள்ள மனுக் குலத்தைச் சேர்ந்த அனைத்து மக்களுக்கும் அவர்தான் தந்தை.

நான் எனக்கு மட்டும் உணவு கேட்டு செபிக்கவில்லை.

"உலக மக்களாகிய எங்கள் அனைவரின் தந்தையே,
எங்கள் அனைவருக்கும் இன்றைய உணவை இன்று தாரும்.''‌ என்று 

ஒவ்வொருவரும் அனைவருக்கும் உணவு கேட்டு செபிக்கிறோம்.

ஒரு குடும்பத்தில் ஐந்து பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம்.

தாய் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு நேர உணவையும் கொடுப்பாள்.

நமது விண்ணகத் தந்தைக்கு கோடானு கோடி மக்கள் இருக்கிறார்கள்.

ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு நாளும் உணவு கொடுக்க வேண்டும்.

அதற்காகத்தான் தந்தையாகிய என்னை நேசியுங்கள், 
உங்களை நேசிப்பது போல மற்றவர்களையும் நேசியுங்கள் என்று இரண்டு கட்டளைகளைக் கொடுத்திருக்கிறார்.

கடவுள் நமது தந்தையானால் பிறன் நமது சகோதரன்.

வீட்டில் நமது சகோதரனைப் பார்க்கும் படி வைத்து விட்டு தனியாகச் சாப்பிடுவோமா?

இருப்பதைப் பகிர்ந்து உண்போம்.

பகிர்ந்து உண்ணும் மன நிலை நம் ஒவ்வொருவருக்கும் இருந்தால் உலகில் யாராவது பட்டினி கிடப்பார்களா?

இறைவனைத் தந்தை என்று ஏற்றுக் கொண்டால் மனிதர்கள் அனைவரையும் சகோதரர்கள் என்று ஏற்றுக் கொள்வோம்.

அனைவரையும் சகோதரர்கள் என்று ஏற்றுக் கொண்டால் அனைவரோடும் பகிர்ந்து உண்போம்.

கடவுள் தான் அனைவருக்கும் உணவு கொடுக்கிறார்,

ஆனால் அதைத் தன் பிள்ளைகள் மூலம் பகிர்ந்து கொடுக்கிறார்.


"எங்கள் அன்றாட உணவை நாள்தோறும் எங்களுக்குத் தாரும்." என்ற செபம்

 நம்மிடையே சகோதர உணர்வு இருக்க வேண்டும், 

இருப்பதை மற்றவர்களோடு பகிர்ந்து உண்ண வேண்டும் 

என்ற ஒரே குடும்ப உணர்வு இருக்க வேண்டும் என்ற பிறரன்பு கட்டளையை நமக்கு நினைவூட்டிக் கொண்டேயிருக்கும்.

அதற்காகத்தான் அந்த செபம்.

அப்படியானால் நாம் சேமித்து வைக்கலாமா?

வைக்கலாம்,  நாம் மட்டும் உண்பதற்காக அல்ல, நமது பிறரோடு பகிர்ந்து உண்பதற்காக.

அன்றாட உணவை தேவைப்படுவோர் அனைவரோடும் தினமும் உண்ண வேண்டும்.

உணவு என்றவுடன் நாம் உண்ணும் சாப்பாட்டை மட்டும் நினைத்து கொண்டிருக்கக் கூடாது.

நமது அன்றாட வாழ்க்கைக்குத் தேவையான மற்ற பொருட்களையும் அது குறிக்கும்.

அன்றாட உணவுக்கு என்ன விளக்கம் கொடுத்தோமோ அது மற்ற அன்றாட தேவைகளுக்கும்  பொருந்தும்.

ஆன்மீக வாழ்க்கையிலும் நாம் மற்றவர்களுக்கு தினமும் உதவிகரமாக இருக்க வேண்டும். 

நாம் மட்டும் விண்ணகம் சென்றால் போதாது, 

அனைத்து மக்களும் நம்மோடு அங்கு வரவேண்டும். 

நற்செய்தியும், நற்செயல்களும் நமது அன்றாட ஆன்மீக உணவு தான்.

இவற்றையும் நாம் மற்றவர்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். 

நமது இன்பத்தில் மற்றவர்களுக்கு பங்கு கொடுக்கும்போது நமது இன்பத்தின் அளவு அதிகமாகும். 

மற்றவர்களின் துன்பத்தில் நாம் பங்கெடுக்கும் போது துன்பத்தில் அளவு குறையும்.

நாம் ஒரே தந்தையின் பிள்ளைகள். 

நாம் அனைவரும் அனைவருக்காகவும் தினமும் வாழ வேண்டும்.

நமது விண்ணகத் தந்தை தான் படைத்தவை அனைத்தையும் நம் அனைவருக்கும் கொடுத்திருக்கிறார்.

தந்தையைப் போல நாமும் நம்மிடம் உள்ளவை அனைத்தையும் அனைவரோடும் பகிர்ந்து பயன்படுத்துவோம்.

விண்ணகத் தந்தையே,

உமது பிள்ளைகளாகிய நாங்கள் எங்களிடம் உள்ளதைத் தினமும் ஒருவரோடு ஒருவர் பகிர்ந்து 

உமது பிள்ளைகள் என்று நிரூபித்து வாழ வேண்டிய வரம் தாரும்.

ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்து வாழ்பவர்கள் தான் உமது பிள்ளைகளாக இருக்க தகுதி உள்ளவர்கள் என்பதை நாங்கள் உணர வரம் தாரும்.

ஆமென்.

லூர்து செல்வம்.

Sunday, October 6, 2024

" ஆனால் தேவையானது ஒன்றே. மரியாவோ நல்ல பங்கைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டாள்; அது அவளிடமிருந்து எடுக்கப்படாது" என்றார் (லூக்கா நற்செய்தி 10:42)


"ஆனால் தேவையானது ஒன்றே. மரியாவோ நல்ல பங்கைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டாள்; அது அவளிடமிருந்து எடுக்கப்படாது" என்றார் 
(லூக்கா நற்செய்தி 10:42)

வீட்டுக்கு வரும் விருந்தினர்களுக்கு விருந்து அளித்து உபசரிப்பது, அவர்களுடன் பேசிக் கொண்டிருப்பது, 

இவற்றில் எது அதிக முக்கியத்துவமானது?

எது விருந்தினர்களுக்குப் பிடித்தது?

சிக்கலான கேள்வி.

அவர்களை வரவேற்பதும் அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கும், அவர்களுடன் பேசிக் கொண்டிருப்பதும் அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கும்.

இது நமது பார்வை.

ஆனால் இயேசுவின் பார்வை வித்தியாசமானது 

நமது பார்வை நம்மை மையமாகக் கொண்டது.

விருந்தினர்களை உபசரித்தும், அவர்களோடு பேசியும் அவர்களை மகிழ்ச்சிப் படுத்துவது நமது திருப்திக்காக.

ஆனால் இயேசுவின் பார்வை அவரை மையமாகக் கொண்டிராது, நம்மை மையமாகக் கொண்டிருக்கும்.

நம்முடைய பார்வையில் சுயநலம் இருக்கிறது, இயேசுவின் பார்வையில் பிறர் நலம்
 இருக்கிறது.

அவர் நம்மைப் படைத்தது அவருடைய எந்த நலனுக்காக‌வும் அல்ல.

அவர் நித்திய காலமாக அளவில்லாத பேரின்பத்திலும், மகிமையிலும் வாழ்ந்து வருகிறார்.

அளவில்லாத ஒன்றை அதிகப்படுத்த முடியாது.

அவரது அதிமிக மகிமைக்காக நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் அவரது மகிமையை அதிகப்படுத்தாது, ஏற்கனவே அது அளவில்லாதது.

அவருக்காக நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் நமது விண்ணகப் பேரின்பத்தை அதிகரிக்கும்.

அன்னை மரியாள் அருள் நிறைந்தவள்.

அவருடைய அருள் நிறைவு அவளை விண்ணக மண்ணக அரசியாக்கியது.

இயேசு நித்திய காலமும் அரசர் தான்.

இயேசு பாடுகள் பட்டு சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரித்ததால் பயன் பெற்றது தம திரித்துவக் கடவுள் அல்ல, நாம்.

நாம் செய்யும் நல்ல காரியங்களை எல்லாம் கடவுளுக்கு ஒப்புக் கொடுக்கும் படி இயேசு விரும்புகிறார்.

எதற்காக?

நாம் நமது வருமானத்தை வங்கியில் போட்டு வைப்பது வங்கியின் நலனுக்காகவா, நமது எதிர்கால நலனுக்காகவா?

அதுபோல்தான் கடவுளுக்கு ஒப்புக் கொடுக்கும் ஒவ்வொன்றும் பன்மடங்காக நமக்குத் திரும்பி வரும், நமது நிலை வாழ்வின் போது.

இயேசு மார்த்தாள் வீட்டுக்குச் சென்றபோது மார்த்தாள் அவரை வரவேற்று உபசரிப்பதிலும், அவருக்கு உணவு தயாரிப்பதிலும் கண்ணும் கருத்துமாய் இருக்கிறாள்.

மரியாள் அவரது காலடியில் அமர்ந்து அவர் கூறுவதைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறாள்.

மார்த்தாள் இயேசுவுக்காகத் தயாரிப்பது உடலுக்கான உணவு.

இயேசு மரியாளுக்குக் கொடுத்துக் கொண்டிருப்பது ஆன்மீக உணவு.

தான் தனது உடலுக்காக உண்பதை விட மற்றவர்களுக்கு தான் ஆன்மீக உணவை அளிப்பதையே அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இயேசு கருதுகிறார்.

இயேசு உலகுக்கு வந்தது தருவதற்காக, பெறுவதற்காக அல்ல.

தருவதுதானே அன்பு!

நமக்கு உடலைத் தந்தவர் அவர்.
ஆன்மாவைத் தந்தவர் அவர்.
வாழ்க்கை வசதிகளைத் தந்தவர் அவர்.
நமது ஆன்மா வாழ அருளைத் தருபவர் அவர்.

நமது வாழ்வில் நமக்கு வரும் துன்பங்களை அவருக்கு ஒப்புக் கொடுத்தால் அதைப் பேரின்பமாக மாற்றி நமக்கே தருபவர் அவர்.

நாம் இயேசுவைப் பார்த்து 
"எல்லாம் உமக்காக" என்று சொன்னால் 

அவர் நம்மைப் பார்த்து "நானே உனக்காக" என்று சொல்கிறார்.

திருவிருந்தின்போது அவரே நமக்கு உணவாக வருகிறார்.

அருளை அள்ளித் தருகிறார்.

நமக்குள் வரும்போது அவரோடு பேசுவோம்.

மரியாளைப் போல நாமும் அவர் நம்மோடு பேசுவதைக் கூர்ந்து கவனிப்போம்.

நாம் நம்மை முழுவதும் அவருக்கு அளிப்போம்.

நித்திய காலமாக அவரோடு ஒன்றித்து வாழ்வோம்.

லூர்து செல்வம்.

Saturday, October 5, 2024

அதற்கு திருச்சட்ட அறிஞர், "அவருக்கு இரக்கம் காட்டியவரே" என்றார். இயேசு, "நீரும் போய் அப்படியே செய்யும்" என்று கூறினார். (லூக்கா நற்செய்தி 10:37)

அதற்கு திருச்சட்ட அறிஞர், "அவருக்கு இரக்கம் காட்டியவரே" என்றார். இயேசு, "நீரும் போய் அப்படியே செய்யும்" என்று கூறினார். 
(லூக்கா நற்செய்தி 10:37)

இயேசு நல்ல சமாரித்தன் உவமையைக் கூறுவதற்கு முன்னால் முன்னுரையாக அமைந்த இரண்டு வசனங்களைக் கவனிக்க வேண்டும்.

"திருச்சட்ட அறிஞர் ஒருவர் எழுந்து அவரைச் சோதிக்கும் நோக்குடன், "போதகரே, நிலைவாழ்வை உரிமையாக்கிக் கொள்ள நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டார்."


"அவர், தம்மை நேர்மையாளர் எனக் காட்ட விரும்பி, "எனக்கு அடுத்திருப்பவர் யார்?" என்று இயேசுவிடம் கேட்டார்."
(லூக்கா நற்செய்தி 10:25,29)

கேள்வி கேட்டவர் திருச்சட்ட அறிஞர்.

மோயீசன் மூலமாக இறைவன் அளித்த சட்டங்களைக் கரைத்துக் குடித்தவர்.

அவர் அறிஞராகையால் அவரது கேள்விக்கு அவருக்குப் தெரியாதிருந்திருக்க முடியாது.

அவர் கேள்வி கேட்டது இறைவனிடம், அவர் இறைவன் என்று ஏற்றுக் கொள்ளாத இயேசுவிடம்.

கேள்வி கேட்டது பதில் அறிந்து கொள்ள அல்ல, இயேசுச் சோதிக்கும் நோக்குடன்.

இயேசு பதிலைச் சொன்னதும் அடுத்த கேள்வியைக் கேட்கிறார், இதுவும் பதில் தெரிந்து கொள்ள அல்ல, 

தம்மை நேர்மையாளர் எனக் காட்ட விரும்பி.

கடவுளையே சோதிக்க விரும்புகிறவனும், தன்னை நேர்மையாளர் என்று காட்டிக் கொள்ள விரும்புகிறவனும் உண்மையான ஆன்மீகவாதியாக இருக்க முடியாது.

அவனது கேள்விகளின் தன்மையை அறிந்தும் இயேசு பொறுமையாகப் பதில் சொல்கிறார்.

நல்ல சமாரித்தன் உவமை மூலம் பதில் சொல்கிறார்.

நல்ல சமாரித்தன் உவமையாக ஆன்மீக ரீதியாகத் தியானிப்போம்.


 ஒருவர் எருசலேமிலிருந்து எரிகோவுக்குப் போகிறார்.

போகும்போது கள்வர் கையில் அகப்படுகிறார். 

அவர்கள் அவருடைய ஆடைகளை  உரிந்து கொண்டு, அவரை அடித்துக் குற்றுயிராக விட்டுப் போகிறார்கள். 

அவ்வழியே வரநேர்ந்த குருவும், லேவியரும் அவரைக் கண்டும் காணாதது போல் போய்விடுகிறார்கள்.

அவ்வழியே வரும் சமாரித்தர் அவருக்கு உதவுகிறார்.

சமாரித்தர் அவரைத் தனது அடுத்திருப்பவராக ஏற்றுக் கொண்டு உதவுகிறார்.


திருச்சட்ட நூலில் வரும் 

"உன்மீது நீ அன்புகூர்வது போல் உனக்கு அடுத்திருப்பவர் மீதும் அன்பு கூர்வாயாக" என்ற வசனத்தை விளக்குவதற்காகவே இந்த உவமை.

அடுத்திருப்பவரை நாம் அயலான் என்று கூறுகிறோம்.

இயேசுவின் உவமைகளைக் கூர்ந்து தியானித்தால் ஒவ்வொரு உவமையிலும் இரண்டு கருத்துருக்கள் இருப்பது புரியும்.

நல்ல சமாரித்தன் உவமையிலும் இரண்டு கருத்துருக்கள் உள்ளன.

முதலாவது நமது அயலானை நேசிக்க வேண்டும், அவனுக்கு உதவ வேண்டும்.

இன்னொரு கருத்தைத் தியானிப்போம்.

எருசலேம் கோவில் நகரம்.
கடவுளுக்கு ஏற்ற ஆன்மீக வாழ்வைக் குறிக்கும்.

எரிக்கோ வியாபார நகரம்.
லௌகீக வாழ்வைக் குறிக்கும்.

முழுக்க முழுக்க இறைவனோடு ஒன்றித்து ஆன்மீக வாழ்வை வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவனிடம் சாத்தானின் வேலை எடுபடாது.

ஆன்மீக வாழ்வை விட்டு விட்டு லௌகீக வாழ்க்கையில் ஒருவன் ஆர்வம் காட்ட ஆரம்பித்தால் சாத்தான் அவனது வேலையைக் காட்ட ஆரம்பிப்பான்.

ஒருவன் எருசலேமிலிருந்து எரிக்கோவுக்குப் போகும் வழியில் கள்வர் கையில் அகப்பட்டான்.

அதாவது ஆன்மீக வாழ்வு வாழ்ந்து கொண்டிருந்த ஒருவனுக்கு லௌகீக வாழ்வில் ஆசை வந்த போது சாத்தானால் சோதிக்கப்பட்டான்.

சாத்தான் அவனைப் பாவ வாழ்க்கையில் விழ வைத்தான்.

அயலான் மீது அன்பு இல்லாதவர்களால் அவனுக்கு எந்த உதவியும் கிடைக்கவில்லை.

ஆனால் அவ்வழியே வந்த நல்ல சமாரித்தனாகிய இயேசு அவனுக்கு உதவி செய்து,  அவனைக் குணப்படுத்தும் முழுப் பொறுப்பையும் கத்தோலிக்க திருச்சபையிடம் (சாவடி) ஒப்படைத்தார்.

அவன் குணமடைய உதவியாக பாவ சங்கீர்த்தனம், நற்கருணை 
(இரு தெனாரியம்) ஆகிய திரு அருட்சாதனங்களைக் கொடுத்தார்.

லௌகீக வாழ்க்கையில் ஆசை கொண்டவன் ஆன்மீக வாழ்வுக்குத் திரும்பி விட்டான்.

இறை மகன் இயேசு தன்னை நேசிப்பது போல அவருக்கு அயலான் ஆகிய நம்மை நேசிக்கிறார்.

பிறரன்புக்கு எடுத்துக் காட்டாக வாழ்ந்தார்.

அவர் தனது சிந்தனையால் மட்டுமல்ல, 

சொல்லாலும், (நற்செய்தி),

செயலாலும் (சிலுவை மரணம்)

பாவத்திலிருந்து மீட்டிருக்கிறார்.

நாமும் அவரைப் பின்பற்றி 

சிந்தனையாலும் 
(உள்ளத்தில் அன்பு)

சொல்லாலும் 
(நற்செய்திப் பணி)

செயலாலும் (ஆன்மீக வாழ்வில் செய்யும் உதவிகள்)

நாமும் மீட்புப் பணி செய்வோம்.

லூர்து செல்வம்