கடவுளால் செய்ய முடியாதவை.,

   

   கடவுளால் செய்ய முடியாதவை.

"ஏங்க, நான் ஒரு கேள்வி கேட்டால் கோபப்பட மாட்டீங்களே!"

", கேட்காவிட்டாலும் கூட கோபப்பட மாட்டேன்!''

"கோபப்பட்டாலும் பரவாயில்லை.

உங்களை ஒருவன் சொல்லக்கூடாத வார்த்தைகளைச் சொல்லி திட்டினால் உங்களுக்கு என்ன வரும்?"

",ஒண்ணுமே வராது."

"கோபம் வராது?"

",எதுக்கு கோபம் வரணும்? திட்டுறது அவன். வலிக்கப்போறது அவன் வாயி. எனக்கு எதுக்கு கோபம் வரணும்?"

"சரி, நேரடியாகவே கேட்டுவிடுகிறேன்.

இயேசு சர்வ வல்லபர்தானே?"

", அதுல என்ன சந்தேகம்?"

"உலகில் வாழும் அனைவரும் அவரால் படைக்கப்பட்டு  பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறார்கள்.

 ஆனால்  அவர்களில் ஒரு சிலர் அவரையும்,

அவரால் நிறுவப்பட்ட திருச்சபையையும்,

 அவரது பணியில் ஈடுபட்டிருக்கும் சீடர்களையும் தரக்குறைவாக வார்த்தைகளால் திட்டுகிறார்களே,

 அவருக்கு கோபமே வராதா?

தான் சர்வ வல்லபர் என்பதை அவர்களிடம் காண்பிக்க வேண்டாமா?"

", நீ கேட்பது ஒளி விளக்கிலிருந்து இருட்டே வராதா என்று கேட்பது போலிருக்கிறது.

பானையில் இருப்பதுதான் அகப்பையில் வரும்.

பானையில் ஒரே நேரத்தில் குளிர் நீரும், வெந்நீரும் இருக்க முடியுமா?

குளிரும், சூடும் எதிர் எதிர் குணங்கள்.

இரண்டும் ஒன்றாக இருக்க முடியாது.

அன்பு இருக்கும் இடத்தில் கனிவு, பரிவு, இரக்கம் ஆகிய பண்புகள் இருக்கும்.

அவை அன்பின் பிள்ளைகள்.

பழிக்குப் பழி வாங்கத்துடிக்கும் கோபம் வெறுப்பின் பிள்ளை.

அன்பு இருக்கும் இடத்தில் அதன் எதிர்க்குணமாகிய வெறுப்பு இருக்க முடியாது.

ஆகவே  அன்பு இருக்கும் இடத்தில்

வெறுப்பின் பிள்ளையாகிய கோபம் இருக்க முடியாது.

ஆகவே அன்பாகிய கடவுளிடம் கோபம் இருக்க முடியாது."

"ஆனால் கடவுள் கோபப்பட்டதற்கு ஆதாரம் பைபிளில் இருக்கிறதே. பைபிள் பொய் சொல்லுமா?"

" பைபிள் பொய் சொல்லாது. பைபிளைத் தவறாகப் புரிந்து  கொள்பவர்கள் பொய் சொல்வார்கள்.

பைபிள் இறை வாக்கு.

இறை வாக்குக்கு மனித மொழி கிடையாது.

மனித மொழி உலக சடப்பொருள் சார்ந்த பொருளைப் புரிந்து கொள்வதற்காக பயன்படுத்த  படுவது.

ஆன்மீகப் பொருளை உள்ளதை உள்ளபடியே விளக்க மனித மொழியால் முடியாது.

ஆனால் நாம் ஆன்மீகம் பேசுவதற்கும்  மனித மொழியைத்தான் பயன்படுத்த வேண்டியிருக்கிறது.

நமக்கு வேறு வழி இல்லை.

பைபிள் ஆன்மீகம் சார்ந்த இறைவாக்கு.

அது இறைவனுடைய வாக்காக இருந்தாலும் அதை நமக்கு எழுதித் தர கடவுள் மனிதனையே பயன்படுத்தினார்.

ஆன்மீகத்தை மனித மொழியால் விளக்கும்போது  அதை சடப்பொருள் சார்பாக புரிந்து கொள்ளாமல் ஆன்மிகம் சார்பாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இறைவன் உருவம் இல்லாதவர்.

நாம் உருவம் உள்ளவர்கள்.

நம்மால் உருவம் இல்லாத கடவுளை அவர் உள்ள படியே நமது கற்பனையில் கூட பார்க்க முடியாது.

உருவம் உள்ள நாம் மனதில் உள்ள கருத்துக்களை வெளியே  பேசுவதற்கு வாயைப் பயன்படுத்துகிறோம்.

நமக்கு வேறு வழி இல்லை.

"கடவுள்: ஒளி உண்டாகுக என்று உரைத்தார். "

நாம் வாயால்தான் உரைக்கிறோம்.

கடவுளுக்கு நம்மைப் போல் வாய் இல்லை, ஏனெனில் அவர் உருவம் அற்றவர்.

ஆகவே அவர் நம்மைப்போல் உரைக்க முடியாது.

ஆகவே கடவுள் உரைத்தார் என்று சொல்லும்போது, அவரை ஒரு வாயுள்ள ஆளாக கற்பனை செய்யக் கூடாது.

கடவுளால் நம்மை போல வாயைக் கொண்டு பேச முடியாது.

ஆனால் அவரால் விரும்ப முடியும். 

 மனதால் நினைக்க முடியும்.

"கடவுள்: ஒளி உண்டாகுக என்று நினைத்தார். ஒளி உண்டாயிற்று."

வசனத்தை இவ்வாறு தான் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

" தாம் ஏழாம் நாளிற்கு முன் செய்த வேலைகளையெல்லாம் முடித்து விட்டு ஏழாம் நாள் ஓய்வு எடுத்தார்."

என்று பைபிள் சொல்லுகிறது.

ஆனால் கடவுளால் ஓய்வு எடுக்க முடியாது.

கடவுள் நித்திய காலமாய் இயங்கிக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்.

அவரால் இயங்காமல் இருக்க முடியாது.

ஒவ்வொரு வினாடியும் தன்னால் படைக்கப்பட்ட பொருள்களை கண்காணித்துக்கொண்டே இருக்கிறார்.

அவர் ஒரு வினாடி கூட கண்காணிக்காமல் ஓய்வெடுத்தால் அவரது படைப்பு எல்லாம் ஒன்றும் இல்லாமைக்கு திரும்பிவிடும்.

உலகியல் ரீதியான ஒரு ஒப்புமை:

நமது உலகில் ஒரு வினாடி ஆக்சிஜன் இல்லாமல் போய்விட்டால் உலகம் என்ன ஆகும்?

ஆக்சிஜன் இல்லாமல் போய்விட்ட ஒரு வினாடியில் உலகம் முழுவதும் உள்ள கடல்களிலும், அனைத்து நீர் நிலைகளிலும் உள்ள தண்ணீர் இல்லாமல் போய்விடும்.

அதே விநாடியில் உயிர்ப் பிராணிகள் அத்தனையும், தாவரங்கள் உட்பட, இறந்து போய்விடும்.

ஆக்கிஜன் இல்லாமலும், தண்ணீர் இல்லாமலும் உயிர்வாழ முடியாது.

படைப்பின் ஒவ்வொரு அணுவையும் அதைப் படைத்தவர்தான் தொடர்ந்து இயக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்.

அவர் இயங்காமல் ஓய்வெடுத்தால் ஒவ்வொரு அணுவும் இல்லாமல் போய்விடும்."

"அப்படியானால் 'ஏழாம் நாள் ஓய்வு எடுத்தார்' என்பதன் விளக்கம்?"

",நாம் வாரத்தில் ஆறுநாட்களை நமது வேலைக்காக செலவழித்துவிட்டு 

ஏழாவது நாளை முழுக்க முழுக்க இறைவனுக்காக மட்டும் 

செலவழிக்க வேண்டும்.

ஏழாவது நாள் இறைவனுக்காக நாம் உலகு சார்ந்த வேலைகளுக்கு ஓய்வு கொடுக்க வேண்டும் என்ற இறைச் செய்தியை நமக்கு அறிவிக்கவே கடவுள் ஓய்வெடுத்தார் என்று பைபிள் கூறுகிறது."

"நீ நம்மை விட்டுவிடு, நமது கோபம் அவர்கள் மேல் மூண்டு அவர்களை அழித் தொழிக்கும்." ( யாத். 32:10)

கடவுளால் கோபப்பட முடியாது என்றால் மேற்கண்ட வசனத்திற்கு என்ன விளக்கம்?"

", இது போன்ற வசனங்களுக்கு  விளக்கம் கூறுமுன் முன்னுரையாக சில விஷயங்கள் கூற வேண்டும்."

(தொடரும்)

லூர்து செல்வம்.

"இவரே என் அன்பார்ந்த மகன், இவருக்குச் செவிசாயுங்கள்"(மாற்கு. 9:7)

"இவரே என் அன்பார்ந்த மகன், இவருக்குச் செவிசாயுங்கள்"

(மாற்கு. 9:7)

தாபோர் மலையில் இயேசு இராயப்பர், அருளப்பர், வியாகப்பர் ஆகியோர் முன் மறுரூபம் ஆனபோது விண்ணகத் தந்தையிடமிருந்து வந்த வார்த்தைகள்:

"இவரே என் அன்பார்ந்த மகன், இவருக்குச் செவிசாயுங்கள்."

இயேசு நற்செய்தி அறிவித்த காலத்தில் சொன்ன அனைத்து வார்த்தைகளுக்கும் வானக தந்தையின் புத்திமதி  பொருந்தும்.

இயேசு அறிவித்த நற்செய்தி முழுமையையும் நாம் ஏற்று,

 அதன் வழி நடக்க வேண்டும் என்று தந்தை இறைவன் நமக்கு அறிவுறுத்துகிறார்.

செவிசாய்த்தல் என்றால் வெறுமனே கேட்பதை மட்டுமல்ல,

கேட்டபடி நடப்பதையும் குறிக்கும்.

மறுரூபம் ஆனதற்கு  ஆறு தினங்களுக்கு முன்பு இயேசு 

தான் பாடுகள் பட்டு மரிக்க போவது பற்றி  கூறிய வார்த்தைகளும், 

இயேசுவின் திருச்சபைக்கு தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்படவிருந்த  இராயப்பர் இயேசுவின் பாடுகளுக்கு   மறுப்பு தெரிவித்ததும்,

இயேசு அவரை கண்டித்ததும்

 இப்போது நினைவுக்கு வருகின்றன.

இயேசு  இராயப்பருக்கு இதுபற்றி ஒரு பாடம் புகட்ட விரும்பியிருக்க வேண்டும்.

அதனால்தான் இராயப்பரையும், அருளப்பரையும், வியாகப்பரையும் அழைத்துக்கொண்டு தாபோர் மலைமீது ஏறினார்.

அங்கே தனது மகிமையின்  தோற்றத்தில் மறுரூபம் ஆனார்.

எலியாசும், மோயீசனும் தோன்றி இயேசுவோடு அவர் பட விருக்கும் பாடுகள் பற்றியும், மரணம் பற்றியும் உரையாடினர்.

அப்போது மேகம், ஒன்று வந்து அவர்கள்மேல் நிழலிட, "இவரே என் அன்பார்ந்த மகன், இவருக்குச் செவிசாயுங்கள்" என்ற குரலொலி மேகத்திலிருந்து கேட்டது. 

இயேசுவின் உரையாடலையும், விண்ணகத் தந்தையின் அறிவுரையையும் கேட்டபின்   இயேசு பாடுகள் பட்டு மரிக்க வேண்டியது விண்ணகத் தந்தையின் சித்தம் என்பது இராயப்பருக்குப் புரிந்திருக்கும்.

இறைமகனின் வார்த்தைகளின் படி நடப்பது ஒன்றுதான் தங்களது கடமை என்றும் புரிந்திருக்கும்.

நாம் ஒழுங்காக நற்செய்தி வாசித்திருந்தால் நமக்கு இன்னுமொரு முக்கியமாக இறை உண்மை புரிந்திருக்கும்.

இயேசு அப்போஸ்தலர்களை நற்செய்தி அறிவிக்க அனுப்பும்போது அவர்களிடம் சொன்ன  வார்த்தைகளை பார்த்தால் நமக்கு ஒரு உண்மை புரியும். 

"இதோ! ஓநாய்களிடையே ஆடுகளைப்போல் உங்களை நான் அனுப்புகிறேன்" (மத் 10:16)

மனிதர் உங்களை நீதிமன்றங்களுக்குச் கையளிப்பார்கள். தங்கள் செபக்கூடங்களில் உங்களைச் சாட்டையால் அடிப்பார்கள்.(17)

" உங்களை ஆளுநரிடமும் அரசர்களிடமும் இழுத்துச் செல்வார்கள். இவ்வாறு, அவர்கள்முன்னும் புறவினத்தார்முன்னும் சாட்சியாய் இருப்பீர்கள்." (18)

'' என் பெயரைக் குறித்து உங்களை எல்லாரும் வெறுப்பார்கள். இறுதிவரை நிலைத்துநிற்கிறவன் மீட்கப்பெறுவான்."(22)

" ஆன்மாவைக் கொல்ல முடியாதவர்களாய் உடலைக் கொல்லுவோருக்கு அஞ்சாதீர்கள்." (28)

இயேசுவின் இந்த வார்த்தைகளிலிருந்து நமக்கு புரிய வேண்டிய உண்மை:

வானகத் தந்தையால் பாடுகள் படும்படி இயேசு அனுப்பப்பட்டார்   என்பது எவ்வளவு உண்மையோ

 அவ்வளவு உண்மை இயேசுவும்  தன் சீடர்களை பாடுகள் படும்படிதான் நற்செய்தி அறிவிக்க அனுப்பினார் என்பதுவும்.

"என் ஆடுகளை மேய்." என்ற வார்த்தைகளுடன் இராயப்பரைத்

திருச்சபையின் தலைவராக நியமித்த பின் இயேசு அவரிடம் கூறினார்:

"உண்மையிலும் உண்மையாக உனக்குச் சொல்லுகிறேன்: 

நீ இளைஞனாக இருந்தபோது நீயே இடையைக் கட்டிக்கொண்டு, உனக்கு விருப்பமான இடத்திற்குச் சென்றாய்: 

வயது முதிர்ந்தபொழுதோ நீ கைகளை விரித்துக்கொடுப்பாய், வேறொருவன் உன்னைக் கட்டி உனக்கு விருப்பமில்லாத இடத்திற்குக் கூட்டிச் செல்வான்" என்றார்.

இராயப்பர் எத்தகைய மரணத்தால் கடவுளை மகிமைப்படுத்துவார் என்பதைக் குறிப்பிட்டு இவ்வாறு சொன்னார்.

திருச்சபையை வழி நடத்துவது என்பது இஷ்டப்படி அல்வா சாப்பிடுவது போன்று இனிமையான விஷயம் அல்ல.

உலகின் எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் கஷ்டப்பட்டு உழைத்து இறுதியில் இயேசுவுக்காகவே உயிரைத் தியாகம் செய்ய வேண்டிய பணி நற்செய்திப் பணி.

விண்ணகத் தந்தை தன்னை உலகிற்காக பாடுகள் பட்டு மரிப்பதற்காக அனுப்பியது போலவே 

இயேசு இராயப்பரையும் திருச்சபைக்காகப் பாடுகள் பட்டு

மரிப்பதற்காகவே அனுப்பினார்.

இராயப்பரை மட்டுமல்ல 

நற்செய்தி பணிக்காக அனுப்பும் எல்லோரையும் அதற்காகவே அனுப்புகிறார்.

உலகின் எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில்தான் நற்செய்தியை அறிவிக்க வேண்டும்.

இறுதியில் நற்செய்தி பணிக்காகவே உயிரை தியாகம் செய்ய வேண்டும்.

இன்றைய தினம் நற்செய்தி அறிவித்துக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கும் இது. பொருந்தும்.

Evangelisation is not a bed of roses, 

but of thorns.

நற்செய்தி அறிவிக்கப்பட ஆரம்பித்த ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே நற்செய்தி அறிவிப்பாளர்கள் 

அரசுகளின் எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் தங்கள் ரத்தத்தையும், உயிரையும்  விலையாகக் கொடுத்தே கிறிஸ்துவை அறிவித்திருக்கிறார்கள்.

கான்ஸ்டன்டைன் போன்ற சில மன்னர்கள் கிறிஸ்தவத்திற்கு ஆதரவாகவும் இருந்திருக்கிறார்கள்.

நாம் நமது நாட்டில் கிறிஸ்தவ எதிர்ப்பு சூழ்நிலையில்தான் கிறிஸ்தவத்தை போதித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

அரசியல் சாசன அடிப்படையில் நமக்கு நமது சமயத்தை அனுசரிக்கவும், பரப்பவும் உரிமைகள் இருந்தும் 

நமது உரிமைகளை நம்மால் பயன்படுத்த முடியாத அளவிற்கு நம்மை சூழ்ந்துள்ள  கிறிஸ்தவ எதிர்ப்பு சக்திகள் முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கின்றன.

 நமது உரிமைகளுக்காகப்  போராட நமக்கு உரிமை இருப்பது உண்மைதான்.

ஆனால் கடந்தகால அனுபவத்தில் போராட்டங்களால் நமக்கு எதிர்விளைவுகளே ஏற்பட்டிருக்கின்றன.

ஆகவே போராட்டங்களில் நமது ஆன்மீக சக்தியை விரையமாக்குவதை விட்டு விட்டு 

இறையன்பு, பிறரன்பு அடிப்படையில் கிறிஸ்தவத்தை வாழ்வதில் அதிக அக்கரை காட்டுவோம்.

தேவ திரவிய அனுமானங்களை முறையாகப் பெறுவதின் மூலம், நமது ஆன்மாவை பரிசுத்தமாக வைத்துக் கொள்வோம்.

கிறிஸ்துவின் போதனைப்படி,

 நமது சமய அனுசரிப்பு உரிமைகளை மறுப்பவர்களுக்காக இறைவனிடம் வேண்டிக்கொள்வோம்.

நமக்கு தீமை செய்தவர்களை மன்னிப்பதோடு, அவர்களுக்கு நம்மால் இயன்ற நன்மைகள் செய்வோம்.

நமது உரிமைகளுக்காக போராடும்படி இயேசு சொல்லவில்லை,

 ஆனால் நமக்கு தீமை செய்தவர்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர்களுக்கு நன்மை செய்யும்படி  போதித்திருக்கிறார்.

தனது சிலுவைப் பாதையின்போது இயேசு தனது உரிமைகளுக்காகப் போராடவில்லை.

மாறாக தன்னைச் சிலுவையில் அறைந்தவர்களை மன்னிக்கும்படி தந்தையிடம் வேண்டினார்.

நமக்குத் தீமை செய்பவர்களுக்கு நாம் கொடுக்கும் கிறிஸ்தவ அன்பு அவர்களை காலப்போக்கில் மனம் திருப்பும்.

எவ்வளவு எதிர்ப்புகள் வந்தாலும் அவற்றைப் பற்றி கவலைப்படாமல் நமது கிறிஸ்தவ கடமைகளை ஒழுங்காக நிறைவேற்றுவோம்.

வாயினால் மட்டுமல்ல வாழ்க்கையினாலும் மற்றவர்களுக்கு கிறிஸ்துவை அளிப்போம்.

சிலுவைப் பாதை தான் நமது வாழ்க்கைப் பாதை.

சிலுவைப் பாதை வழி நடந்து கிறிஸ்துவை அனைவருக்கும் அளிப்போம்.

லூர்து செல்வம்.

"போ பின்னாலே, சாத்தானே, நீ எனக்கு இடறலாய் இருக்கிறாய். ஏனெனில், உன் கருத்துகள் கடவுளுடைய கருத்துகள் அல்ல, மனிதனுடைய கருத்துகளே" (மத்.16:23)

"போ பின்னாலே, சாத்தானே, நீ எனக்கு இடறலாய் இருக்கிறாய். ஏனெனில், உன் கருத்துகள் கடவுளுடைய கருத்துகள் அல்ல, மனிதனுடைய கருத்துகளே" 

(மத்.16:23)

எந்த இராயப்பரைப் பார்த்து இயேசு,

"உன் பெயர் "பாறை." இந்தப் பாறையின்மேல் என் திருச்சபையைக் கட்டுவேன்."

என்று சொன்னாரோ,

அதே இராயப்பரைப் பார்த்து அதே இயேசு,

"போ பின்னாலே, சாத்தானே, நீ எனக்கு இடறலாய் இருக்கிறாய்."

என்கிறார்.

ஏன்?

 "நீர் மெசியா, உயிருள்ள கடவுளின் மகன்"

என்ற உண்மையை வெளிப்படையாக சொன்ன இராயப்பரைப் பார்த்து, இயேசு

"உன் பெயர் "பாறை." இந்தப் பாறையின்மேல் என் திருச்சபையைக் கட்டுவேன்."

என்று சொன்னார்

"இயேசு மெசியா, உயிருள்ள கடவுளின் மகன்" என்பது இறைவெளிப்பாடு.

இயேசு மெசியா என்ற உண்மையை இராயப்பருக்கு வெளிப்படுத்தியவர் வானகத் தந்தை.

வானகத் தந்தை வெளிப்படுத்தியதை சொன்னதற்காக இயேசு அவரை பாராட்டினார்.

ஆனால் இயேசு தாம் யெருசலேமுக்குச் சென்று மூப்பர், மறைநூல் அறிஞர், தலைமைக்குருக்கள் இவர்கள் கையால் பாடுகள் பல படவும், கொலையுண்டு மூன்றாம் நாள் உயிர்த்தெழவும் வேண்டும் என்று தனது சீடர்களிடம் சொன்ன போது

இராயப்பர் அவரைத் தனியாக அழைத்து, "ஆண்டவரே, ஐயோ! இது வேண்டாம். இஃது உமக்கு நேராது" என்றார்.

இயேசு பாடுகள் பட்டு மரிக்கவேண்டியது மனுக்குலத்தின் மீட்புக்காக.

மனுக்குலத்தின் மீட்புக்காகத்தான் தந்தை இறைவன் தன் மகனை உலகிற்கு அனுப்பினார்.

இயேசு பாடு படாவிட்டால் மனுக்குலத்தை மீட்க முடியாது.

மனுக்குலம் மீட்பு அடையக் கூடாது என்று சாத்தான் தான் விரும்பும்.

ஆகவேதான் இயேசு பாடு படக்கூடாது என்று இராயப்பர் சொன்னபோது அவரை நோக்கி இயேசு

"போ பின்னாலே, சாத்தானே" என்றார்.

அதற்கு இயேசு சொல்லும் காரணம்:

"ஏனெனில், உன் கருத்துகள் கடவுளுடைய கருத்துகள் அல்ல, மனிதனுடைய கருத்துக்களே." 

அதாவது கடவுளுடைய கருத்துகளுக்கு எதிர் மாறானவை.

கடவுளுடைய கருத்துக்கள் விண்ணகம் சார்ந்தவை.

மனிதனுடைய கருத்துகள் மண்ணுலகம் சார்ந்தவை.

விண்ணகம் செல்ல விரும்புவோர் கடவுளுடைய கருத்துக்களை தங்களது கருத்துகளாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

சாத்தானிடம் செல்ல விரும்புவோர்

மண்ணுலகம் சார்ந்த கருத்துக்களை ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.

சிலுவையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பது விண்ணகம் சார்ந்த கருத்து.

சிலுவையை வேண்டாம் என்பது மண்ணுலகம் சார்ந்த கருத்து.

வானக தந்தையின் வெளிப்பாட்டை வெளிப்படுத்தியதற்காக இராயப்பரைப்

 பாராட்டிய இயேசு,

சாத்தானின் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்திய போது அவரை கண்டிக்கிறார்.

இங்கு இயேசு நமக்கு சொல்ல விரும்பும் முக்கியமாக செய்தி ஒன்று இருக்கிறது.

சிலுவை இன்றி மீட்பு இல்லை.

மீட்பு அடைய விரும்புகிறவர்கள் இயேசுவின் சீடர்களாக மாற வேண்டும்.

"தன் சிலுவையைச் சுமந்துகொண்டு என்னைப் பின்சொல்லாதவன் என் சீடனாயிருக்க முடியாது.''

(லூக். 14:27)

தன் சிலுவையை சுமக்க விரும்பாதவன் இயேசுவின் சீடனாக மாற முடியாது.

அப்படியானால்,

சிலுவையை சுமக்க விரும்பாதவர்களை,

அதாவது,

வாழ்க்கையில் துன்பப்படவே விரும்பாதவர்களை,

இயேசு என்ன சொல்லுவார்?

 இராயப்பரிடம் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

இயேசுவே சிலுவையைச் சுமந்தார், நமக்காக.

நாமும் சுமப்போம், அவருக்காக,

அதாவது நித்திய காலம் அவரோடு வாழ்வதற்காக.

சிலுவை இன்றி விண்ணகம் இல்லை.

லூர்து செல்வம்.

"அம்மா, உன் விசுவாசம் பெரிது. உன் விருப்பப்படியே ஆகட்டும்"(மத்.15:28)

"அம்மா, உன் விசுவாசம் பெரிது. உன் விருப்பப்படியே ஆகட்டும்"

(மத்.15:28)

நமக்கு எப்போதுமே ஒரு ஆசை:

 நினைத்தது உடனே நடக்க வேண்டும்.

கேட்பது உடனே கிடைக்க வேண்டும்.

''கேளுங்கள், கொடுக்கப்படும்" என்று ஆண்டவரே சொல்லியிருக்கிறார்.

ஆண்டவர் சொன்ன சொல் தவற மாட்டார்.

அவரிடம் கேட்டது உறுதியாக கிடைக்கும்.

 ஆனால் நாம் ஆசைப்படுவதுபோல  உடனே கிடைக்கும் என்று சொல்ல முடியாது.

எப்போது கிடைக்கும என்பது நமக்குத் தெரியாது.

கிடைக்கவேண்டிய நேரத்தில்,

அதாவது 

எப்போது கிடைத்தால் நமக்கு நல்லது என்று இறைவன் தீர்மானிக்கிறாரோ அப்போது கிடைக்கும்.

இயேசு  தீர், சீதோன் நகரங்களின் பக்கம் சென்றபோது 

அங்கே வாழ்ந்த கனானேயப் பெண் ஒருத்தி அவரிடம் வந்து,

 "ஆண்டவரே, தாவீதின் மகனே!

 என்மேல் இரக்கம்வையும். என் மகள் பேய்பிடித்துப் பெரிதும் துன்புறுகிறாள்" என்று கூவினாள். 

அவள் ஒரு யூத பெண்மணி அல்ல.

 ஆயினும் அவள் 

"ஆண்டவரே, தாவீதின் மகனே" என்று என்று கூறியதிலிருந்து

 அவள் அவரை மெசியா என்று ஏற்றுக் கொண்டாள் என்பதையும்,

 அவர் மீது அவளுக்கு விசுவாசம் இருந்தது என்பதையும் நாம் புரிந்து கொள்ளலாம்.

விசுவாசம் இறைவன் நமக்கு அளிக்கும் நன்கொடை என்பது நமக்கு தெரியும்.

ஒரு கனானேயப் பெண்ணுக்கு விசுவாசத்தைக் கொடுத்து, அவளை தன்னிடம் உதவி கேட்க வரும்படி தூண்டியவரும்  இறைவன்தான் என்பதும் நமக்குத் தெரியும்.

அந்தப் பெண் செய்தது எல்லாம் ஆண்டவரது நன்கொடையை ஏற்றுக்கொண்டு அவரது தூண்டுதல்படி நடந்ததுதான்.

ஆனாலும் அவளது மன்றாட்டை உடனே ஏற்றுக்கொண்டதாக இயேசு காண்பிக்கவில்லை.

அவர் கொடுத்து அவள் ஏற்றுக் கொண்ட விசுவாசம் அவளிடம் இருந்தது என்பது அவருக்குத் தெரிந்திருந்தும் ஏன் அவளது மன்றாட்டை உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை?

ஆழமான அசைக்கமுடியாத விசுவாசத்திற்கு இயேசு எவ்வளவு முக்கியம் கொடுக்கிறார் என்பதை

 அவருடன் வந்தவர்களும் 

இன்று நற்செய்தியை வாசிக்கும் நாமும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் 

அவளது மன்றாட்டை ஏற்றுக்கொண்டதாக காண்பிக்கவில்லை.

சீடர் அவரை அணுகி, 

"இவள் நமக்குப்பின் கத்திக் கொண்டு வருகிறாளே, இவளை அனுப்பிவிடும்" என்று வேண்டிய பின்னர்தான்

அவர், "இஸ்ராயேல் குலத்தில் சிதறிப்போன ஆடுகளிடம் மட்டுமே நான் அனுப்பப்பட்டேன்" என்றார்.

உலகத்தவர் அனைவருமே அவரது படைப்புகள்தான். 

அவர் மனிதனாகப் பிறந்தது உலகினர் அனைவருக்காகவும்தான். 

 ஆனாலும் அவளது விசுவாசத்தை வெளிக்கொணர அவர் வைத்த பரிசோதனைக்காக இவ்வாறு கூறினார்.

ஆனாலும் அந்தப் பெண் அவரது செபத்தை விட்டுவிடவில்லை.

 "ஆண்டவரே, எனக்கு உதவிபுரியும்"

என்று திரும்பவும் கேட்டாள்.

அவர் மறுமொழியாக, "பிள்ளைகளின் உணவை எடுத்து நாய்க்குப் போடுதல் நல்லதன்று" என்றார்.

இந்த வார்த்தைகள் பார்வைக்கு அந்தப் பெண்ணை இழிவு படுத்துவதுபோல் தோன்றும்.

ஆனாலும் ஆண்டவரின் நோக்கம் அது அல்ல.

அந்தப் பெண்ணின் தாழ்ச்சியை வெளிக் கொண்டு வரவும்,

அதுதான் புண்ணியங்களின் அரசி,

(Queen of all virtues) என்ற உண்மையை நமக்கு தெரியப்படுத்தவுமே இவ்வாறு சொன்னார்.

அந்த பெண்ணும் தாழ்ச்சியோடு,

"ஆமாம், ஆண்டவரே, நாய்க்குட்டிகளும் உரிமையாளரின் மேசையினின்று கீழே விழும் சிறு துண்டுகளைத் தின்கின்றனவே" என்று பதிலளித்தாள்.

அதன்பின் இயேசு,

"அம்மா, உன் விசுவாசம் பெரிது. உன் விருப்பப்படியே ஆகட்டும்" என்றார். 

அந்நேரமுதல் அவள்மகள் குணமாயிருந்தாள்.

இங்கு ஒரு உண்மையை நாம் நினைவு கூற வேண்டும்.

விசுவாசத்தை நன்கொடையாக அவளுக்கு அளித்தவர் அவர்.

அவள் செய்ததெல்லாம் தனது பரிபூரண சுதந்திரத்தை பயன்படுத்தி அவர் அறிவித்த நன்கொடையை ஏற்றுக் கொண்டதுதான்.

ஆனாலும் இயேசு விசுவாசத்தை  ஏற்றுக்கொண்ட அவளை பெருமைப்படுத்தும் விதமாக,

"உன் விசுவாசம் பெரிது." என்றார்.

நமது ஆன்மிக வாழ்விலும் முற்றிலுமாக செயல் புரிபவர் இறைவன்தான்.

அவர் முற்றிலும் இலவசமாக நமக்குத் தரும் அருளை ஏற்றுக்கொண்டு அவர் சொன்னபடி  நடப்பவர்கள் மட்டும்தான் நாம்.

ஆனாலும் அவரது வழிகாட்டுதலின்படி நடக்கின்ற நமக்கு அவரோடு வாழும் நித்திய பேரின்ப வாழ்வை பரிசாக அளிக்கிறார்.

 நாம் அந்த நித்திய பரிசுக்காக சுயமாக எதுவும் செய்துவிடவில்லை.

அவர் அளித்த அருளை நமது சுதந்திரத்தை பயன்படுத்தி ஏற்றுக்கொண்டவர்கள்தான் நாம்.

 நமது சுதந்திரத்தை இறைவனது விருப்பப்படியே பயன்படுத்தியதற்கு பரிசுதான் விண்ணக வாழ்வு.

சுதந்திரத்தைத் தவறாக பயன்படுத்தும்போது பாவம் நுழைகிறது.

இறைவன் விருப்பப்படி  பயன்படுத்தும் போது விண்ணகம் நமக்கு உரிமை ஆகிறது.

இந்த உரிமையும் இறைவன் நமக்கு அளிக்கின்ற  நன்கொடையே. 

அவருக்காக வாழும்படி  நமக்கு அழைப்பு விடுக்கும் அவர்,

நாம் அந்த அழைப்பை ஏற்றுக் கொண்டவுடன்,

அவரே நம்மில் வாழ்ந்து நமக்கு நித்திய பேரின்ப பரிசையும் இலவசமாகவே அளிக்கிறார்.

நாமும் புனித சின்னப்பரோடு சேர்ந்து சொல்லுவோம்:

"வாழ்பவன் நானல்ல: என்னில் வாழ்பவர் கிறிஸ்துவே."

(கலாத்.2:20)

என்னில் வாழும் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக் கொண்டதற்காக எனக்குக் கிடைக்கப்போவது அவரோடு 

நித்திய வாழ்வு!

வாழ்பவர் அவர், பரிசு எனக்கு. இது அவரது தாராள குணம். (Generosity)

கானானியப் பெண்ணின் மகளை இயேசு குணமாக்கிய புதுமையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய ஆன்மீகப் பாடம்.

1. நாம் இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்ள தயாராக இருந்தால், 

அவரே நம்முள் வந்து 

விசுவாசம் உள்ளிட்ட அனைத்து வரங்களையும் இலவசமாகத் தந்து

 நம்மை வழிநடத்தி,

 நாம் அவர் வழி நடந்ததற்காக நமக்கு நிலைவாழ்வை  அளிப்பார்.

2.நமது மன்றாட்டை கேட்க காலம் தாழ்த்துவார். அது நமது விசுவாசத்தில் நாம் உறுதியாக இருப்பதற்காக. 

விண்ணப்பத்திற்கு விடையை மட்டுமல்ல நமது உறுதியான விசுவாசத்திற்கு நித்திய வாழ்வையும் பரிசாக அளிப்பார்.

3.கனானேயப் பெண்ணிடமிருந்து தாழ்ச்சி என்ற புண்ணியத்தின் மகிமையை கற்றுக்கொள்ளவேண்டும்.

இயேசு அவளிடம்

"பிள்ளைகளின் உணவை எடுத்து நாய்க்குப் போடுதல் நல்லதன்று" 

  என்று சொன்னபோது அவள் வருத்தம் அடைய வில்லை.

மாறாக தன்னை அதைவிட தாழ்த்தி 

"ஆமாம், ஆண்டவரே, நாய்க்குட்டிகளும் உரிமையாளரின் மேசையினின்று கீழே விழும் சிறு துண்டுகளைத் தின்கின்றனவே" 

என்று கூறினாள்.

அந்த தாழ்ச்சிதான் இயேசு  

"அம்மா, உன் விசுவாசம் பெரிது."

என்று சொல்லக்கூடிய அளவிற்கு அவருக்கு மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்தது.

நம்மை நாமே தாழ்த்திக் கொண்டால் தான் விண்ணுலகம் செல்லும் அளவிற்கு  உயர முடியும்.

4. நமது ஆன்மீக வாழ்வில் முற்றிலுமாக நம்மோடு இருந்து செயலாற்றி கொண்டிருப்பவர் இயேசுவே என்பதை நாம் உணர வேண்டும்.

இதை உணர்ந்தால் நமக்கு என்ன நேர்ந்தாலும் இறைவனுக்கு நன்றி கூறுவோம்.

5. உறுதியான விசுவாசத்தோடு கேட்போம். கேட்பதைப் பெறுவோம்.

லூர்து செல்வம்.

விசுவாச வாழ்வு. (தொடர்ச்சி)

விசுவாச வாழ்வு. 

(தொடர்ச்சி)

நாம் நமது விசுவாசத்தை வாழ்வதற்காகத்தான் இந்த உலகை இறைவன் நமக்கு தந்திருக்கிறார்.

தந்திருப்பது மட்டுமல்ல அதில் நமது விசுவாசத்தை வாழ்வதற்கு சகல விதமான உரிமைகளையும் தந்திருக்கிறார்.

நமது மறை வாழ்விற்கான உரிமைகள் இறைவனால் நமக்கு தரப்பட்டவை.

இந்த உரிமைகளை மறுக்க யாருக்கும் அதிகாரம் இல்லை.

மறுப்பவர்கள் தங்கள் அதிகாரத்தை தவறாக பயன்படுத்துகிறார்கள்.

நமது விசுவாச வாழ்வு உரிமைகளை நமக்கு மறுக்க முயற்சி செய்கிறது நாம் வாழும் இந்த உலகம்.

உலகம் என்று நாம் சொல்லும்போது ஆன்ம வாழ்வுக்கு எதிராக செயல்படும் உலகத்தின் சக்திகள்:

1. நமது உடல்.

2. நமது சூழ்நிலை.

3. இவ்வுலக அரசு.

1. நமது உடல்:

நமது உடல் நமது ஆன்மீக வாழ்வில் துணை நிற்பதற்காக இறைவனால் தரப்பட்டது.

உடல் இறைவனால் படைக்கப்பட்ட பூமியிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது.

 பஞ்சபூதங்கள்  என்று அழைக்கப்படு.கிற நீர், நெருப்பு, காற்று, நிலம், ஆகாயம் ஆகிய உலகியல் பொருள்களால் ஆனது.

மண்ணிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இது நமது உலக வாழ்வின் முடிவில் மண்ணுக்கே திரும்பிவிடும்.

நமது வாழ்நாளின் போது நமது ஆன்மாவிற்கு உதவிகரமாய் இருப்பதற்காக இறைவனால் நமக்கு தரப்பட்டது.

ஆனால் இது விண்ணோக்கி பறக்க விரும்பும் ஆன்மாவை மண் நோக்கி இழுத்துக் கொண்டே இருக்கும்,

அது நாம் செய்த பாவத்தின் விளைவு.

நமது ஆன்மா பேரின்பத்தை நாடும் போது நமது உடல் சிற்றின்பத்தை நாடும்.

நமது ஆன்மீக வாழ்வில் நமக்கு உதவிகரமாக இருக்க தரப்பட்ட உடலே நமது ஆன்மாவை பாவம் செய்வதற்காக தூண்டிக் கொண்டே இருக்கும்.

நமக்கு சிற்றின்ப ஆசையை தூண்டும்.

நமது ஆன்மா நமது உடலை, 

தவ முயற்சிகளின் உதவியோடு,

 தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

 உடலின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் ஆன்மா வந்துவிடக்கூடாது.

நமது முதல் பெற்றோர் விலக்கப்பட்ட கனியைத் தின்றது 

அவர்களுடைய உடலுக்கு திருப்தி அளித்திருக்கலாம்.

ஆனால் ஆன்மாவை பாவத்திற்குள் தள்ளிவிட்டது.

நமது உடலை ஒறுத்து  வாழ்ந்தால்தான் நமது ஆன்மா இறையருளால் வளர முடியும்.

நமது ஆண்டவரே நாற்பது நாட்கள் 

 நமக்கு முன்மாதிரிகையாக   நோன்பு இருந்தார். 

அவருக்கு நோன்பு அவசியம் இல்லை,  ஆனால் நமக்கு முன்மாதிரி காண்பிப்பதற்காக நோன்பிருந்தார்.

சிலுவைப் பொறியில் தனது

ஐம்பொறிகளையும் பலியாக்கிய இயேசுவை மகிழ்ச்சிப்படுத்த நமது ஐம்பொறிகளையும் அடக்கி ஆள்வோம்.

"பொறிவாயில் ஐந்தவித்தான் பொய்தீர் ஒழுக்க

நெறிநின்றார் நீடுவாழ்வார்."

சிலுவை பொறிவழியே தனது ஐம்பொறிகளையும் பலியாக்கிய இயேசுவின் ஒழுக்க நெறி நின்றவரே  நிலை வாழ்வு வாழ்வர்

என்பதை ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்வோம். 

2. நமது சூழ்நிலை:

சில சமயங்களில் நம்மை சுற்றி வாழ்வோரே நமது ஆன்மிக வாழ்வுக்கு இடைஞ்சலாக இருப்பர்.

 சூழ்நிலையில் முதலில் நமது குடும்பம், அப்புறம் சமூகம்.

குடும்பத்தில் அனைவரும் பக்தி உள்ளவர்களாகவும் ஆன்மீக வாழ்வில் ஆர்வம் உள்ளவர்களாகவும் இருந்தால் பிரச்சனை இல்லை.

ஆனால் ஐவர்   உள்ள குடும்பத்தில் இருவர் இஷ்டம்போல் வாழ்பவர்களாக இருந்தால்  

மீதி மூவர் தாங்களும் ஒழுங்காக வாழ வேண்டும்,

 இஷ்டம்போல் வாழ்பவர்களையும் திருத்த வேண்டும்.

மோனிக்கம்மாள்  ஒரு புனிதவதி.

ஆனால் அவளது கணவரும் மகனும் இஷ்டம் போல் வாழக்கூடியவர்கள்.

 '

 அவள் மகனை மனம் திருப்ப பதினேழு ஆண்டுகளும்,

 கணவனை மனம் திருப்ப 30 ஆண்டுகளும் செபிக்க வேண்டியிருந்தது.

 

 சில சமயங்களில் நம்மிடையே சிலர் மகளைப் பிற சமயத்தை சார்ந்த மாப்பிள்ளைக்கு திருமணம் செய்து கொடுத்து விடுவார்கள்.

மாப்பிள்ளை திருமண சமயத்தில் ஞானஸ்நானம் பெறவும், தாலி கட்டவும் கோவிலுக்கு வருவான்.

அப்புறம் மனைவி கோவிலுக்கு வர வாழ்நாள் முழுவதும் Tug of  war தான்.

பிள்ளைகளுடைய ஞான வாழ்வும் கஷ்டத்திற்கு உள்ளாகி விடும்.

நாம் வாழக்கூடிய சமூகத்தாலும் நம்முடைய ஆன்மிக வாழ்விற்கு இடையூறுகள் ஏற்படுவது உண்டு.

சகலவிதமான இடையூறுகளையும் சமாளித்து விசுவாச வாழ்வில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும்.

3. இவ்வுலக அரசு:

நமது நாட்டை பொறுத்தமட்டில் ஒன்றிய அரசு கிறிஸ்தவர்களையும், கிறிஸ்தவத்தையும் நாட்டிலிருந்து அழித்துவிடவேண்டும் என்ற நோக்கத்தோடு செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

அதனிடமிருந்து தப்பிக்க வேண்டுமானால் மாநிலத்தில் மாற்று அரசு அமைய வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டு  

நாம் நமது ஆயர்களின் ஆலோசனைப்படி தி.மு.க கூட்டணிக்கு ஓட்டு போட்டோம்.

ஆனால் சமீபத்தில் கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் நடைபெற்ற நிகழ்ச்சிகளை கொண்டு பார்க்கும்போது நம்முடைய எதிர்பார்ப்பு நடைபெறும் என்ற நம்பிக்கை போய்விட்டது.

இப்போது நாம் கடவுளை மட்டுமே நம்பியிருக்கிறோம்.

நமது சமயத்தை பின்பற்றவும்,

 பரப்பவும் உரிமைகள் மறுக்கப்படுகின்ற சூழ்நிலையில்,

கி.பி முதல் நூற்றாண்டில் திருச்சபை இருந்த நிலைக்குச் சென்று விட்டது போல் ஒரு உணர்வு ஏற்படுகிறது.

கிறிஸ்துவுக்காக வேத சாட்சிகளாக  மரிக்க ஒவ்வொரு வினாடியும் நாம் தயாராக இருக்க வேண்டும்.

ஏற்கனவே அருள்திரு ஸ்டேன் சுவாமி அடிகளார் வேத சாட்சியாக மரித்துவிட்டார்.

இனி மறுக்கப்படும் உரிமைகளுக்காக போராடுவதை விட்டுவிட்டு ஆண்டவருக்காக வாழ்வதை மட்டும் நோக்கமாகக் கொள்வோம்.

கிறிஸ்தவர்களை பொறுத்தமட்டில் மரணம்கூட வாழ்வுதான்.

அதிலிருந்துதான் நமது நித்திய பேரின்ப வாழ்வு ஆரம்பிக்கிறது.

உரிமைகளுக்காக அல்ல,

இயேசுவுக்காக மட்டும் வாழ்வோம்.

உரிமைகள் இவ்வுலகில் முடிந்துவிடும்,  இயேசு நித்திய காலம் நம்மோடு இருப்பார்.

லூர்து செல்வம்.

விசுவாச வாழ்வு.

விசுவாச வாழ்வு. 

நம்மில் சிலர் விசுவாசப் பிரமாணத்தில் கூறப்பட்டிருக்கும் விசுவாச சத்தியங்களை உண்மை என்று ஏற்றுக் கொள்வதுதான் விசுவாசம் என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அப்படி சொல்லப் போவதாக இருந்தால் நம்மைவிட சாத்தானுக்குதான் அவற்றைப் பற்றி அதிகமாக தெரியும்.

அவனும் விசுவாசப் பிரமாணத்தில் உள்ள எல்லா சத்தியங்களையும் உண்மை என்று ஏற்றுக் கொள்கிறவன்தான்.

நம்மைவிட சாத்தானுக்கு தான் பைபிளைப் பற்றியும் இறைவனைப் பற்றியும் அதிகமாகத் தெரியும்.

 ஆனால் ஐயோ பாவம் சாத்தான் நரகத்தில் இருக்கிறான்!

 இதிலிருந்து ஒன்று புரிகிறது.

விசுவாச சத்தியங்களை உண்மை என்று ஏற்றுக் கொள்வதால் மட்டும் நம்மால் மீட்பு அடைய முடியாது.

விசுவாச சத்தியங்களை ஏற்றுக்கொள்கின்ற அனைவரும் விசுவாசிகள் அல்லர்.

பள்ளிக் கூடத்தில் Admission கிடைத்திருப்பவர்கள் எல்லோரும் உண்மையான மாணவர்கள் அல்லர்.

Admission Register ல் பெயர் எழுதிய உடனே சான்றிதழ் கொடுத்துவிட மாட்டார்கள்.

வகுப்புகளுக்குச் சென்று, படித்து, தேர்வு எழுதி,  வெற்றி பெற்றால் மட்டும் அதற்கான சான்றிதழ் கிடைக்கும்.

அதேபோல்தான் விசுவசிப்பதால் மட்டும் மீட்பு பெற்றுவிட முடியாது.

விசுவாசத்தை வாழ்பவன் மட்டுமே விசுவாசி.

விசுவாசத்தை வாழ்பவர்களுக்கு மட்டுமே மீட்பு கிடைக்கும்.

அமெரிக்கா செல்ல Ticket வாங்கி விட்டதால் மட்டும் அமெரிக்காவிற்கு சென்றுவிட்டதாக பொருள் இல்லை.

Ticket டன் ஆகாய விமானத்தில் ஏறி முழுமையான தூரத்தையும் பயணம் செய்தால் மட்டுமே அமெரிக்காவிற்கு செல்ல முடியும்.

விசுவாசத்தை வாழ்வது என்றால் என்ன பொருள்?

"என்னை நோக்கி, "ஆண்டவரே, ஆண்டவரே" என்று சொல்பவனெல்லாம் 

விண்ணரசு சேரமாட்டான்.

 வானகத்திலுள்ள என் தந்தையின் விருப்பப்படி நடப்பவனே சேருவான்."

(மத். 7:21) 

"என்னை நோக்கி, "ஆண்டவரே, ஆண்டவரே" என்று சொல்பவன்."

---- என்னை ஆண்டவர் என்று 

விசுவசிப்பவன்.

"என் தந்தையின் விருப்பப்படி நடப்பவன்."------- விசுவாசத்தை வாழ்பவன்.

"விசுவாசத்தை வாழாதவன் விண்ணரசில் சேரமாட்டான்." என்று நம் ஆண்டவரே சொல்கிறார்.

"செயல் இல்லாத விசுவாசம் செத்த விசுவாசம்."

"செயலற்ற விசுவாசமும் உயிரற்றதே." (வியாக. 2:26)

அதாவது 

"வாழப்படாத விசுவாசம் செத்த விசுவாசம்."

 உண்மையில் விசுவாசத்தை வாழாமல் உலகில் வாழ்பவர்கள் நடை பிணங்கள்.

நமது ஆண்டவர் ஜெபம் சொல்ல கற்றுக் தந்தபோது நாம் விசுவசிக்க வேண்டிய சத்தியத்தையும் வாழவேண்டிய வழியையும் ஜெபத்தில் அமைத்து தந்தார்.

"விண்ணுலகில் இருக்கும் எங்கள் தந்தையே."

இறைவனை  நமது தந்தை என்று விசுவசித்து ஏற்றுக் கொள்கிறோம் 

"உமது சித்தம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவது போல மண்ணுலகிலும் நிறைவேறுக"

தந்தையின் சித்தத்தை நமது வாழ்வாக்க வாக்கு கொடுக்கிறோம்.

இயேசு போதித்த நற்செய்தியை முழுவதும் ஒரே வாக்கியத்தில் சொல்ல வேண்டுமென்றால்:

''இறைவனை தந்தையாக ஏற்றுக்கொண்டு அவரது சொற்படி நடக்க வேண்டும்."

"ஏனெனில், என் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற அன்று, என்னை அனுப்பினவருடைய விருப்பத்தை நிறைவேற்றவே நான் வானத்திலிருந்து இறங்கிவந்தேன்." (அரு. 6:38)

தந்தையும் மகனும் ஒரே கடவுள் என்று நமக்கு தெரியும்.

தந்தையின் சித்தமே மகனின் சித்தம் என்பதும் நமக்குத் தெரியும்.

(தமதிரித்துவத்தில் மூன்று ஆட்களுக்கும் ஒரே ஞானம், ஒரே சித்தம், ஒரே வல்லமை, ஒரே தேவ சுபாவம் என்பது நாம் விசுவாசிக்கும் சத்தியம்.)

அப்படி இருக்கும்போது ஏன் இயேசு 

 "என் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற அன்று,

என்னை அனுப்பினவருடைய விருப்பத்தை "

என்று சொல்கிறார்? 

நமது விசுவாச வாழ்வில் நமக்கு இருக்க வேண்டிய மனப்பக்குவத்தை சுட்டிக் காண்பிக்கவே அவ்வாறு சொல்கிறார்.

நாம் உலகில் இருப்பது  நமது இஷ்டப்படி வாழ்வதற்காக அல்ல,

 நம்மை படைத்தவருடைய இஷ்டப்படி வாழ்வதற்காகத்தான்

என்ற கருத்தை நமது மனதில் பதிய வைப்பதற்காக தான் அவ்வாறு சொல்கிறார்.

நமது அப்பாவும் அம்மாவும் சேர்ந்து தான் நம்மை பெற்றிருக்கிறார்கள்,

ஆனாலும் அப்பா நமக்கு புத்திமதி சொல்லும் போது,

"உன்னைப் பெற்றவள் உன் அம்மா.

அவள் மனதை நோகச் செய்து விடாதே." என்று சொல்வது போல.

நமது விண்ணகத் தந்தையின் இஷ்டப்படி வாழவிடாதடி உலகம் நமக்கு பல இடைஞ்சல்களை தந்து கொண்டுதானிருக்கும்.

அவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல் நாம் இறைவனது சித்தத்தை நமது வாழ்வில் நிறைவேற்றுவதிலேயே குறியாக இருக்க வேண்டும்.

இறைவனது சித்தத்தை   நிறைவேற்றுவதையே வாழ்வாக கொள்வதில் நமக்கு முன்மாதிரியாக  விளங்குவது நமது அன்னை மரியாள்.

"இதோ! ஆண்டவருடைய அடிமை. உமது வாத்தையின்படியே எனக்கு ஆகட்டும்" (லூக். 1:38)

முதலாளியின் சித்தத்தை நிறைவேற்றுவது மட்டுமே அடிமையின் பணி.

அடிமைக்கும், வேலைக்காரனுக்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.

வேலைக்காரன் சம்பளத்தை எதிர்பார்த்து, அதற்காக மட்டுமே வேலை செய்கிறான். 

ஆனால் அடிமை எதையும் எதிர்பார்த்து அல்ல,

முதலாளியின் சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக மட்டுமே

 பணி (வேலை அல்ல) புரிகிறான்.

நமது அன்னை தன்னை முற்றிலுமாக இறைப் பணிக்கு அர்ப்பணித்தாள்.

அந்த அர்ப்பண வாழ்வே விசுவாச வாழ்வு.

அத்தகைய வாழ்வைத்தான் இயேசு நம்மிடமும் எதிர்பார்க்கிறார்.

அன்னை மரியாளைப் போலவே அப்போஸ்தலர்களும் தங்களது வாழ்க்கை முழுவதையும் இறை பணிக்கு மட்டுமே அர்ப்பணித்தார்கள்.

அதற்காக மட்டுமே வாழ்ந்தார்கள். அதற்காகவே மரித்தார்கள், வேத சாட்சிகளாக.

நாமும் இயேசுவுக்காக மட்டுமே வாழ்ந்து வேத சாட்சிகளாக மரிக்க நம்மை நாமே தயார் செய்து கொள்வோம்.

இயேசு நமக்கு துணையாக இருக்கிறார்.

(தொடரும்)

லூர்து செல்வம்.

" காற்று பலமாயிருப்பதைக் கண்டு அஞ்சி மூழ்கப்போகையில், "ஆண்டவரே, என்னைக் காப்பாற்றும்" என்று அலறினார்." (மத். 14:30)

" காற்று பலமாயிருப்பதைக் கண்டு அஞ்சி மூழ்கப்போகையில், "ஆண்டவரே, என்னைக் காப்பாற்றும்" என்று அலறினார்." (மத். 14:30) 

நமது ஆண்டவருக்கு அடிக்கடி நமது விசுவாசம் உறுதியாக இருக்கிறதா என்பதை பரிசோதித்துப் பார்ப்பதில் ஒரு ஆர்வம்.

இது அவருக்காக அல்ல. ஏனெனில் நமது ஆதி முதல் அந்தம் வரை நாம் எப்படி செயல்படுவோம் என்று அவருக்கு துவக்கமே இல்லாத காலத்திலிருந்து தெரியும்.

நாம் நம்மையே தெரிந்து கொள்வதற்காக அவர் நம்மை பரிசோதித்து பார்ப்பார்.

இராயப்பரின் ஆசையைத் தூண்டுவதற்காகவே இயேசு 

 கடல்மீது நடந்து வந்தார்.

இராயப்பருக்கும் கடல் மீது நடக்க ஆசை வந்தது.

"ஆண்டவரே, நானும் கடல்மீது நடந்து உம்மிடம் வரக் கட்டளையிடும்" என்றார்.

 அவர், "வா" என்றார். 

இராயப்பரும் படகினின்று இறங்கிக் கடல்மீது நடந்து இயேசுவை நோக்கி வந்தார்.

ஆனால், காற்று பலமாயிருப்பதைக் கண்டு அஞ்சி மூழ்கப் போனவர்,

 "ஆண்டவரே, என்னைக் காப்பாற்றும்" என்று அலறினார்.

 ஆண்டவர் அழைத்தவுடன் கடல் மீது நடக்க ஆரம்பித்தவர் ஏன் மூழ்கப் போனார்?

பயம்.

ஆண்டவர்மீது முழுமையான விசுவாசம் அவருக்கு இருந்திருந்தால் அவர் 

பயந்திருக்கமாட்டார்.

இயேசு கையை நீட்டி, அவரைப் பிடித்து, 

"குறைவான விசுவாசம் உள்ளவனே, ஏன் தயங்கினாய் ?" என்றார்.

இராயப்பரது விசுவாசம் குறைவானது என்று அவருக்கு தெரியப்படுத்தவே இந்த பரிசோதனை.

அப்புறம் இருவரும் படகில் ஏறிக்கொண்டார்கள்.  காற்றும் ஓய்ந்தது.

ஆக காற்றை வரவழைத்ததும் இயேசுவே. 

அதை நிறுத்தியதும் இயேசுவே.

இயேசு புவியில் வாழ்ந்த காலத்தில் பேசிய ஒவ்வொரு பேச்சும், செய்த ஒவ்வொரு செயலும் அவர் காலத்தில் வாழ்ந்தவர்களுக்காக மட்டுமல்ல.

உலகம் முடியும் மட்டும் வாழப் போகிற அனைவருக்காகவும்தான். 

ஆகவே இயேசுவின் ஒவ்வொரு வார்த்தையிலிருந்தும்,

 செயலிலிருந்தும் நாம் பாடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

அவற்றைப் பற்றி நாம் பைபிளில் வாசிக்கும்போது வாசகத்தை இயேசுவின் அருளால் தியானிக்கும் போது நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது புரியும்.

தியானித்தல் என்றால் வெறுமனே நினைத்துப் பார்ப்பது அல்ல.

நாம் வாசிக்கின்ற இறைவாக்கு நமக்கு தருகின்ற செய்தியை அறிந்துகொள்வதற்காக அதை மனரீதியாக தேடுவது தியானம்.

நாமாக தனியாக தேடினால் இறைவன் தரும் செய்தியைக் கண்டுபிடிக்க மாட்டோம்.

இறைவழியில் அருளின் உதவியால் தேட வேண்டும்.

ஆகவே தியானிக்க ஆரம்பிக்கும்போதே,

"இறைவா நான் வாசித்த உமது வாக்கின் மூலம் நீர் எனக்கு தெரியப்படுத்துவது என்ன?

உமது அருளின் உதவியால் நான் அதை கண்டுபிடிக்கச் செய்தருளும்."

"தீமை உன்னை வெல்ல விடாதே, நன்மையால் தீமையை வெல்க."

(உரோமை, 12:21)

என்ற இறைவாக்கைத் தியானிக்க எடுத்துக் கொள்வோமே.

புனித சின்னப்பர் நமக்கு தீமை செய்தவர்களுக்கும் நன்மையே செய்ய வேண்டும் என்ற இயேசுவின் போதனையை தனது பொறுப்பில் உள்ள சபையாருக்கு தெரிவிக்கிறார்.

இவ்வாக்கை எழுதும்போது அவர் தன்னைப் பற்றியும் நினைத்துப் பார்த்திருப்பார்.

"கிறிஸ்தவத்தை அழித்தே தீருவேன் " என்று கங்கணம் கட்டி அலைந்து கொண்டிருந்த தன்னையே மன்னித்து,

அதையே பரப்புவதற்கு தன்னைத் தெரிவுசெய்த கிறிஸ்துவின் தன்னலமற்ற அன்பை நினைத்து பார்த்திருப்பார். 

அவர் முதலில் செய்த அழிப்பு வேலையை தங்களது கடமையாகக் கொண்டு இன்றும் அநேகர் நமது நாட்டிலும் திரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

கிறிஸ்தவர்கள் அவர்கள் கையில் என்ன பாடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது நமக்குத் தெரியும்.

ஆனாலும் கிறிஸ்துவின் போதனைப்படி

. தீமையை நன்மையால் வெல்ல வேண்டியது நமது கடமை.

இந்தக் கடமையை நாம் செய்தால் அவர்களிடமிருந்து ஒரு சின்னப்பர் புறப்பட்டு வரவும் வாய்ப்பு இருக்கிறது.

இந்தக் கடமையை நாம் எப்படி செய்ய வேண்டும்?

அதற்கும் கிறிஸ்துவே வழிகாட்டியிருக்கிறார். 

அவர் நற்செய்தி போதனையை ஆரம்பித்த நாளிலிருந்தே அவரை அழித்து விடவேண்டும் என்ற நோக்கோடு அவர் பின்னாலேயே அலைந்தார்கள் பரிசேயர்களும், மறைநூல் வல்லுனர்களும்.

இறுதியில் அவரை கைதுசெய்து, பொய்க் குற்றம் சாட்டி, அவமானப்படுத்தி, சிலுவையில் அறைந்து கொன்றும் போட்டார்கள். 

ஆனால் ஆண்டவர் அவர்களுக்காக என்ன செய்தார்?

மரணம் அடையுமுன்,

, "தந்தையே, இவர்களை மன்னியும்: ஏனெனில் தாங்கள் செய்கிறது இன்னதென்று இவர்களுக்குத் தெரியவில்லை." 

(லூக். 23:34)

என்று, தன்னைச் சிலுவையில் அறைந்தவர்களை மன்னிக்கும்படி தந்தையிடம் வேண்டினார்.

நாமும் கிறிஸ்தவர்கள் என்பதற்காக நம்மை துன்புறுத்துபவர்களை மன்னிக்கும்படியும், அவர்களை மனம் திருப்பும்படியும்  இறைவனிடம் வேண்டுவோம்.

இதுவே கிறிஸ்து நமக்கு காட்டிய வழி.

 தன்னைக் கொன்றவர்களை மன்னித்ததன் மூலம் இயேசு வென்றார்.

இப்போது ஒரு கேள்வி எழும்.

ஜனநாயக நாட்டில் வாழும் நாம் நமது உரிமைகளுக்காக போராடுவது தவறா?

இயேசு, "செசாருடையதைச் செசாருக்கும், கடவுளுடையதைக் கடவுளுக்கும் செலுத்துங்கள்" என்று சொல்லியிருக்கிறார்.

ஏனெனில் மண்ணில் இருக்கும் அரசும், விண்ணிலிருந்து கடவுளும் நம்மை பராமரித்து வருகிறார்கள்.

 கடவுள் நமக்கு செய்ய வேண்டியதை ஒழுங்காகச் செய்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்.

அதேபோல அரசும் நமக்கு செய்ய வேண்டியவை ஒழுங்காகச் செய்ய வேண்டும்.

கடவுளிடம் நமக்கு வேண்டியதை ஜெபத்தின் மூலம் கேட்க நமக்கு அவர் முழு உரிமை தந்திருக்கிறார்.

"கேளுங்கள் தரப்படும். தட்டுங்கள் திறக்கப்படும்." 

அதேபோல்தான் நாம் வரி செலுத்தும் அரசிடம் நமக்கு சட்டப்படி உரியதை கேட்க உரிமை இருக்கிறது.

விண்ணப்பிக்கும்போது கேட்டது கிடைக்காவிட்டால் அதற்காக போராடி பெறும் உரிமை நமக்கு இருக்கிறது.

ஆகவே போராடுவதில் தவறு எதுவுமில்லை.

கடவுளை பொறுத்தமட்டில் நாம் செபத்தின் மூலம் கேட்பதை கட்டாயம் தருவார்.

ஆனால் அரசைப் பொறுத்தமட்டில் நாம் போராடிக் கேட்பது  கிடைப்பதற்கு உத்தரவாதமில்லை.

மாறாக போராடுபவர்கள் கைது செய்யப்பட வாய்ப்பு இருக்கிறது.

சமீபத்தில் கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் நடந்த நிகழ்ச்சிகள் இதற்கு சான்று.

கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் நடந்த போராட்டத்தை நினைக்கும்பொழுது எனக்கு ஒரு குட்டிக் கதை ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.

ஒரு ஊரில் காலில் ஏதோ பிரச்சனை காரணமாக நடக்கமுடியாத ஆள் ஒருவர் இருந்தார்.

கையில் ஒரு ஊன்றுகோலை வைத்துக்கொண்டு, அதை ஊன்றிக்கொண்டு நொண்டி நொண்டி மெதுவாக நடப்பார்.

ஒரு நாள் அவர் சாலை வழியே நடந்து போக நேரிட்டது.

அப்போது பின்னால் வந்த ஒரு பைக் ஓட்டி அவரை தள்ளிவிட்டு போய்விட்டான்.

அவர் கீழே விழுந்தார். 

ஊன்றுகோல் உபயோகிக்க முடியாத அளவிற்கு ஒடிந்துவிட்டது.

அவர் விழும்போது  ஓரளவிற்கு நொண்டி நொண்டியாவது நடக்க உதவிய ஒருகால் Fracture ஆகிவிட்டது.

 "படுபாவி பயல், கண் தெரியாத குருட்டுப் பயல் மோதி, என் காலை  ஒடித்து விட்டான். நாசமாகப் போக."

என்று அழுதுகொண்டே எழ முடியாமல் உட்கார்ந்திருந்தார்.

அந்த வழியாக வந்தவர்கள் அவரிடம்,

''ஏன் நடுரோட்டில் உட்கார்ந்து கொண்டு புலம்பிக் கொண்டு இருக்கிறீர்கள்?'' 

என்று கேட்கும் போது

அவர்,

"படுபாவி பயல், கண் தெரியாத குருட்டுப் பயல் மோதி என் காலை  ஒடித்து விட்டான். நாசமாகப் போக."

என்று சொன்னார்.

",ஹலோ, பைக் மோதி கீழே விழுந்திருக்கலாம். ஆனால் அதற்காக இப்படி வேண்டாத வார்த்தைகளை எல்லாம் சொல்லி திட்டக்கூடாது."

என்று கூறி விட்டு, அவருக்கு ஒரு உதவியும் செய்யாமல், போய் விட்டார்கள்.

அடுத்து வந்தவர்களும் அவரை விசாரித்தார்கள்.

அவர்களிடமும் அதே வார்த்தைகளை சொல்லி அழுதார்.

   அந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னதற்காக அவரைக் கடிந்து கொண்டார்களே தவிர ஒரு உதவியும் செய்யவில்லை.

அவரைச்சுற்றி ஒரு கூட்டமே நின்றது. எல்லோருமே "படுபாவி பயல், கண் தெரியாத குருட்டுப் பயல், மோதி என் காலை  ஒடித்து விட்டான். நாசமாகப் போக "

 

என்று சொன்னதற்காக அவரைக் கடிந்து கொண்டார்கள். அவரைக் கையைப் பிடித்து தூக்கி கூட விடவில்லை.

அவருக்கு தெரிந்த ஒருவர் வந்தார்.

அவரைப் பார்த்து ஒருவன் சொன்னான்:

"விழுந்து கிடப்பவர் உனக்குத் தெரிந்தவர்தானே!" 

அதற்கு அவன்,

".இருக்கலாம். ஆனால், அவர் அப்படி பேசுவதற்கும் எனக்கும் சம்பந்தம் இல்லை."

என்று கூறி விட்டு போய் விட்டார்.

வருகின்றவர்கள், போகின்றவர்கள் எல்லாம் அவரை  விசாரித்துவிட்டு,

"நீ அப்படி பேசக்கூடாது" என்று சொன்னார்களே தவிர யாரும் அவருக்கு உதவி செய்யவே இல்லை.

எழவும் முடியாமல், சாப்பிடவும் முடியாமல் இந்நாள்வரை பசி மயக்கத்தோடு அங்குதான் படுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

 

 ஒருவராவது அவருக்கு உதவி செய்ய தயாராக இல்லை.

பசி மயக்கத்தில் அங்கே படுத்திருப்பவருக்கு  என்ன ஆகுமோ தெரியவில்லை. 

 தங்கள் இனத்தவரின் உரிமைக்காக போராடுபவர்களுக்காக எழுதப்பட்ட கதை.

போராடித் தோற்பதை விட நமது உரிமைகளை நசுக்குபவர்களை மன்னித்துவிட்டு,  

இறைவன் கையில் பாரத்தைப் போட்டுவிட்டு நிம்மதியாக வாழ்வது எவ்வளவோ மேல்.

''விண்ணகத் தந்தையே, எங்களுக்கு விரோதமாக செய்யப்பட்ட  மற்றவர்களது குற்றங்களை நாங்கள் பொறுப்பது போல எங்களது பாவங்களை நீர் பொறுத்தருளும்."

லூர்து செல்வம்.