Monday, July 7, 2025

சண்டைகளுக்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் காதல்!!

‌ 

சண்டைகளுக்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் காதல்!!


ஒரு பெரிய அரங்கம் 

25 வருடங்களுக்கு மேல் சேர்ந்து வாழ்ந்த தம்பதிகளில் சிறந்த தம்பதிகளைத்  தேர்ந்தெடுத்து
ஒரு கார் பரிசு வழங்குவது என்று ஒரு நிறுவனம் முடிவு செய்து விளம்பரம் செய்தது.


நூற்றுக்கணக்கான தம்பதிகள் கலந்துகொண்டார்கள்.

அதில் ஒரு மனைவி 

''அப்படி என்னத்த பெருசா வாழ்ந்து கிழிச்சிட்டோம்னு சொல்லச் சொல்லக் கேக்காம இந்த போட்டிக்கு கூட்டிட்டு வர்றீங்க '' என்றபடி சண்டையிட்டு கொண்டே உள்ளே வந்தாள்! 


கொஞ்ச நேரத்தில் 
போட்டி தொடங்கியது, 

கணவன் மனைவியை தனித்தனியாக அழைத்து நிறைய கேள்விகள் கேட்டார்கள் 

கலந்து கொண்டவர்களில் பெரும்பாலானோர் ஓரளவுக்கு சரியான பதிலை சொன்னார்கள் 


அதில் ஒரு சோடி 
சொன்ன பதில்கள் அரங்கத்தையே ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தின.


யாரிடமும் இல்லாத அளவிற்கு அவர்களிடத்தில் அவ்வளவு ஒற்றுமையும் பரஸ்பர புரிதலும் விட்டுகொடுத்தலும் எல்லாமே நிறைந்திருந்தது.


அவர்களுக்கு கிடைத்த மதிப்பெண் 100/100! 

 எல்லோருக்குமே தெரிந்துவிட்டது அவர்கள் தான் ஜெயிக்கப்போகிறார்கள் என்று, 


எல்லோரிடமும் கேள்வி கேட்டு முடித்தபின் நூறு மதிப்பெண்கள் வாங்கிய  சிறந்த தம்பதிகளையும்


மிகக்குறைவாக பூஜ்ஜியம் மதிப்பெண் வாங்கிய 
தம்பதிகளையும் மேடைக்கு அழைத்தார்கள்! 


பூஜ்ஜியம் வாங்கியது வேறுயாரும் இல்லை, வரும்போதே சண்டைபோட்டுக்கொண்டு வந்தார்களே அவர்கள் தான்.

 இருவரும் மேடைக்கு வந்தார்கள், 

ஜீரோ மதிப்பெண் பெற்றவர்களைப் பார்த்து  "காதல் திருமணமா?" என்று கேட்க,

 "இல்லை, arranged marriage' என்றார்கள் .


"எத்தனை குழந்தைகள்?" என்றதற்கு

 நான்கு என்றார்கள், 

"திருமணம் ஆகி எத்தனை வருடங்கள் ஆகிறது"

 என்றதற்கு 

"35 வருடங்கள்" என்று சொல்ல,

 எல்லோரும் சிரித்துவிட்டார்கள்!


35 வருடங்களாகியும் 
ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொள்ளவில்லையே
என்று ஏளனமாய் கேலி பேசினார்கள், 

அவமானம் தாங்கமுடியாமல் அவர்களுக்கு அழுகை வர கஷ்டப்பட்டு அடக்கிக்கொண்டார்கள்.

ஆனால் போட்டியின் நடுவர் 
இந்த போட்டியில் கலந்துகொண்ட 500 தம்பதிகளில்

ஜீரோ மார்க் வாங்கிய தம்பதிகளுக்குதான் 
காரைப் பரிசாக அளித்தார்! 


காரணம்...

எல்லாவித மனப் பொருத்தங்களோடும் புரிதல்களோடும் 25 வருடங்கள் வாழ்வது பெரியவிஷயம் கிடையாது, 

எந்த ஒரு மனஒற்றுமையும் புரிதலும் இல்லாவிட்டாலும் 
35 வருடங்கள் சேர்ந்து வாழ்ந்திருக்கிறார்களே 

இதுதான் உண்மையிலேயே மிகப்பெரிய சாதனை என்று பாராட்டினார்! 

இருவரும் 
ஆனந்தக்கண்ணீரோடு 
கார்ச் சாவியை வாங்கிக்கொண்டு செல்ல, 

எல்லோரும் எழுந்து நின்று கைதட்டினார்கள்! 

எல்லோரும் வெளியேறினார்கள்.


சிறிது நேரத்தில் எல்லோரும் கலைந்து செல்ல, தூரத்தில் யாரோ சண்டை போடுவது போல் சத்தம் கேட்டது.

எல்லோரும் திரும்பி பார்க்க,

காரைப் பெற்றவர்கள் சண்டை போட்டுக் கொண்டே காரை சுற்றிச் சுற்றி வந்து வந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

 மனைவி:

 "நானும் எத்தனையோ நாள் தலைப்பாடா அடிச்சிகிட்டேன்,

 சும்மா இருக்கிற நேரத்துல எதாவது உருப்படியா பண்ணுங்கன்னு, 


டிரைவிங் கத்திருந்தாலாவது இந்நேரம் உபயோகமா இருந்திருக்கும்...


உங்கள கட்டிகிட்டு என்ன சுகத்தைக் கண்டேன்?"

"காருக்குள் உட்கார். சுகமாக இருக்கும்."

"உட்கார்ந்து?"

"நடந்து கொண்டு போடும் சண்டையை உட்கார்ந்து கொண்டு போடுவோம்."

"கொஞ்சமாவது மூளை இருக்கா?
எதாவது டிரைவரைப் பார்த்து வாருங்கள். வீட்டுக்குப் போவோம்.

எதுக்கு இப்படி குட்டிபோட்ட பூனை மாதிரி என் பின்னாடியே சுத்தறீங்க?!

உங்களுக்கு  மூட்டுவலி வேற.

பேசாம ஒரு இடத்துல உட்காருங்க.. 

அப்புறம் ராத்திரிபூரா லட்சுமி லட்சுமின்னு பொலம்புவீங்க

 நான்தான் என்னவோ ஏதோன்னு எண்ணை தேச்சி விடனும்...

எனக்குன்னு பாத்து கட்டிவச்சான் பாரு எங்கப்பன்..

.சீமையில இல்லாத மாப்பிள்ளைய,

அவனச் சொல்லனும்."

"உட்கார்ந்தா எப்படி டீ  ட்ரைவரைப் பார்ப்பது?"


வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவர்களில் ஒரு ட்ரைவர் இருந்தார்.

"சரி, காருக்குள் ஏறுங்கள். நான் வீட்டில் கொண்டு விடுகிறேன்.

(தன் மனைவியைப் பார்த்து)

நீயும் காரில் முன் சீட்டில் உட்கார்ந்து கொள். உன்னை நமது வீட்டில் இறக்கி விடுகிறேன்."

கார் புறப்பட்டது.
..........................................
அன்பையும் காதலையும் வெளிப்படுத்த அழகான வார்த்தைகள் தான் வேண்டும் என்று யார் சொன்னது? 

மானங்கெட்ட சண்டைகளிலும்  காதல் மறைந்திருக்கும்!!

உண்மையான காதல்.

சண்டைகளுக்கு மத்தியில் சாகாத காதல்தான் உண்மையான காதல்.

லூர்து செல்வம்.

Sunday, July 6, 2025

நன்மைசெய்வதில் மனந்தளாரதிருப்போமாக! நாம் தளர்ச்சி அடையாதிருந்தால்! தக்க காலத்தில் அறுவடை செய்வோம். (கலாத்தியர் 6:9)



நன்மைசெய்வதில் மனந்தளாரதிருப்போமாக! நாம் தளர்ச்சி அடையாதிருந்தால்! தக்க காலத்தில் அறுவடை செய்வோம். 
(கலாத்தியர் 6:9)


ஒரு நாள் முடக்குவாதமுற்ற ஒருவரை இயேசுவிடம் கொண்டுவந்த நால்வர் 

மக்கள் திரண்டிருந்ததன் காரணமாக வழி இல்லாததால்   அவர் இருந்த இடத்திற்கு மேலே வீட்டின் கூரையை உடைத்துத் திறப்பு உண்டாக்கி, முடக்குவாதமுற்றவரைப் படுக்கையோடு கீழே இறக்கினர். 

இயேசு அவர்களுடைய நம்பிக்கையைக் கண்டு, இரங்கி
முடக்குவாதமுற்றவரைக் குணமாக்கினார். 

 "நான் உனக்குச் சொல்கிறேன், நீ எழுந்து உன்னுடைய படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு உனது வீட்டுக்குப் போ" என்றார். 

அவனும் எழுந்து  படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு, கடவுளைப் புகழ்ந்து கொண்டு வீட்டுக்குப் போனான்.

கடவுளுக்கு நன்றி.

இப்போது நாம் தியானிக்கப் போவது நோயாளியைத் தூக்கி வந்த நால்வரைப் பற்றி.

முன்முயற்சி எடுத்து, தங்கள் நேரத்தையும் சக்தியையும் முதலீடு செய்து,

 தங்கள் சொந்த சுகபோகத்தைத் தியாகம் செய்து, விசுவாசத்துடன்

 அந்தத் திடீரவாதக்காரனை இயேசுவிடம் கொண்டு வந்த நான்கு பேரும் தங்கள் சேவைக்குப் பதிலாக என்ன பெற்றார்கள் என்று யாரும் கேட்டால் நாம் பதில் எதுவும் சொல்ல முடியாது.

ஏனெனில் பைபிளில் அது பற்றி எதுவும் கூறப்படவில்லை.


ஒன்று சொல்லலாம், அவர்கள் பிரதிபலன் எதுவும் எதிர் பாராமல் சேவை செய்தார்கள்.

இயேசு கடவுள்.  அவருடைய விண்ணக வீட்டில் பிறரன்பு பணி செய்பவர்களுக்கான சன்மானத்தை தயாராக வைத்திருப்பார்.


"என் தந்தையிடமிருந்து ஆசி பெற்றவர்களே, வாருங்கள்; உலகம் தோன்றியது முதல் உங்களுக்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கும் ஆட்சியை உரிமைப்பேறாகப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். 


, "மிகச் சிறியோராகிய என் சகோதரர் சகோதரிகளுள் ஒருவருக்கு நீங்கள் செய்ததையெல்லாம் எனக்கே செய்தீர்கள் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்" 
(மத்தேயு நற்செய்தி 25:34,40)

இப்படி இயேசு அவர்களிடம் இறுதி நாளில் சொல்வார்.

ஆக, முடக்குவாதமுற்றவரைக் குணமாக்குவதற்காக இயேசுவிடம் அழைத்து வந்தவர்களுக்கு அவருடைய சன்மானம் நித்திய பேரின்ப வாழ்வு.

நாம்  சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் நால்வரும் இப்போது விண்ணகத்தில் நித்திய பேரின்ப வாழ்வு அனுபவித்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.

நமக்கு புனித சின்னப்பர் கூறுகிறார்,

"ஆகையால் இன்னும் காலம் இருக்கும்போதே எல்லாருக்கும், சிறப்பாக, நம்பிக்கை கொண்டோரின் குடும்பத்தினருக்கும் நன்மை செய்ய முன்வருவோம்."
(கலாத்தியர் 6:10)

நமக்கு என்ன கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்காமல் யார் யாருக்கு உதவி தேவைப்படுகிறதோ அவர்களுக்கு உதவி செய்வோம்.

லூர்து செல்வம்.

Saturday, July 5, 2025

எதெற்கெடுத்தாலும் பைபிளில் இருக்கிறதா என்று கேட்கும் சகோதரர்கள் கவனத்துக்கு.



எதெற்கெடுத்தாலும் பைபிளில் இருக்கிறதா என்று கேட்கும் சகோதரர்கள் கவனத்துக்கு.

நாம் நமது பெயரை எழுதும் போது நமது பெயருக்கு முன்னால் நமது தந்தையின் பெயரின் முதல் எழுத்தை எழுதுகிறோம்.

தாயின் பெயரின் முதல் எழுத்தை எழுதுவயதில்லை.

அப்படியானால் நமக்குத் தாய் இல்லை என்று அர்த்தமா?

புனித அருளப்பர் கி.பி 90 ஆம் ஆண்டுவாக்கில் நற்செய்தியை எழுதினார்.

அவர் போதிக்க ஆரம்பித்தது 
கி.பி 33ல்.

57 ஆண்டுகள் வாய் மொழியாக நற் செய்தியைப் போதித்து 
விட்டுதான் தனது போதனைக்கு எழுத்து வடிவம் கொடுத்தார்.

இந்த ஆண்டுகளில் அன்னை மரியாளைத் தன் தாயாக ஏற்றுக் கொண்டு கவனித்து வந்தார்.

அவருடைய நற்செய்தி நூலில் இயேசுவின் பிறப்பை ஒட்டிய நிகழ்வுகள் எழுதப்படவில்லை.

எழுதப்படாததால் இயேசு பிறக்கவில்லை என்ற முடிவுக்கு வந்து விடலாமா?

பைபிளில் இல்லாதது நடக்கவில்லை என்றால் இயேசு பிறக்கவில்லை என்று தானே அர்த்தம்!

நாம் அன்னை மரியாளை முக்காலமும் கன்னி என்று விசுவசிக்கிறோம்.

ஆனால் நமது பிரிவினை சகோதரர்கள் அதை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.

அப்படி பைபிளில் எங்கும் எழுதப்படவில்லை என்பது அவர்களுடைய வாதம்.

மேலும்,

"இவர் தச்சருடைய மகன் அல்லவா? இவருடைய தாய் மரியா என்பவர்தானே? யாக்கோப்பு, யோசேப்பு, சீமோன், யூதா ஆகியோர் இவருடைய சகோதரர் அல்லவா? "
(மத்தேயு நற்செய்தி 13:55)

என்ற வசனத்தை எடுத்துக் கொண்டு,

"யாக்கோப்பு, யோசேப்பு, சீமோன், யூதா ஆகியோர் இவருடைய சகோதரர் அல்லவா? "

என்ற வார்த்தைகளைக்கூறி இயேசுவுக்குச் சகோதரர்கள் இருந்ததாகக் கூறுகிறார்கள்.

ஆனால் அவர்கள் யாருடைய பிள்ளைகள் என்பதற்கு பைபிளிலேயே ஆதாரம் இருக்கிறது.

அவர்கள் அன்னை மரியாளின் தங்கை மக்கள்.

இந்த வசனத்தில்தான்,

"இவர் தச்சருடைய மகன் அல்லவா?" வார்த்தைகளும் உள்ளன.

அப்படியானால் இயேசுவைத் தச்சனின் மகன் என்று ஏற்றுக் கொள்கிறார்களா?

தாங்கள் ஒரு கருத்தை முதலில் மனதில் வைத்துக் கொண்டு அதற்கு ஆதாரம் தேடுவது தான் இவர்கள் வேலை.
 
கன்னி மரியாள் திருமண ஒப்பந்தத்துக்கு முன்பே கன்னிமை வார்த்தைப்பாடு கொடுத்தவள் என்று நாம் நம்புகிறோம்.

கபிரியேல் தூதர் மரியாளுக்குத் தோன்றி,

'இதோ, கருவுற்று ஒரு மகனைப் பெறுவீர்; அவருக்கு இயேசு என்னும் பெயரிடுவீர்."
(லூக்கா நற்செய்தி 1:31)

என்று சொன்னபோது மரியாள் எப்படி எதிர்வினை புரிந்தாள்?
(How did Mary react?)


"அதற்கு மரியா வானதூதரிடம், "இது எப்படி நிகழும்? நான் கன்னி ஆயிற்றே!" என்றார்."
(லூக்கா நற்செய்தி 1:34)

நமது குடும்பத்தில் திருமண நிச்சயதார்த்த விழாவில் கலந்து கொண்ட ஒருவர் வாழ்த்துரை வழங்கும் போது,

''சகோதரிக்கு தலைப்பிள்ளையாக ஆண் குழந்தை பிறக்கும்" என்று வாழ்த்தினால் அவள் மகிழ்வாளா, அல்லது அது எப்படி நடக்கும் என்று கேட்பாளா?

மரியாளுக்கு நிச்சயதார்த்தம் ஆகிவிட்டது.

கபிரியேல் தூதர் 

'கருவுற்று ஒரு மகனைப் பெறுவீர்; அவருக்கு இயேசு என்னும் பெயரிடுவீர்." என்று வாழ்த்தியபோது,

"இது எப்படி நிகழும்? நான் கன்னி ஆயிற்றே" என்று சொன்னதிலிருந்தே நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் அவள் கன்னிமை வார்த்தைப்பாடு கொடுத்தவள் என்று.

தூதர் அவளது கன்னிமைக்குப் பழுது ஏற்படாது, தூய ஆவியின் வல்லமையால் நிகழும் என்று சொன்னவுடன்,

"இதோ ஆண்டவருடைய அடிமை, உமது வார்த்தையின்படி எனக்கு ஆகட்டும்'' 
என்று பதில் அளித்தாள்.

இயேசு தன் தாயின் கன்னிமைக்குப் பழுது ஏற்படாமல் உற்பவித்தார்,

கன்னிமைக்குப் பழுது ஏற்படாமல் பிறந்தார்.

ஒளி கண்ணாடிக்குப் பழுது ஏற்படாமல் அதன் வழியே ஊடுருவி ஒரு பக்கத்திலிருந்து மறுபக்கத்துக்குச் செல்வது போல 

இயேசுவும் கன்னிமைக்கு பழுது ஏற்படாமல் தாயின் வயிற்றை விட்டு வெளியே வந்தார்.

உலகில் பிரசவ வலியே ஏற்படாமல் குழந்தை பெற்ற ஒரே பெண்மணி மரியாள் தான்.

இயேசு உற்பவிக்கும் போதும் மரியாள் கன்னி.

இயேசு பிறக்கும் போதும் மரியாள் கன்னி.

இயேசு பிறந்த பின்னும் மரியாள் கன்னி.

முக்காலமும் கன்னி.

              **********

கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் விசுவாசம் பைபிளையும் பாரம்பரியத்தையும் ஆதாரமாகக் கொண்டது.

இயேசு போதித்தவை, செய்தவை எல்லாம் பைபிளில் எழுதப்படவில்லை.

தூய ஆவி இறங்கி வந்த பின் சீடர்கள் வாய் மொழியாக போதிக்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

போதனையை ஏற்றுத் திருமுழுக்குப் பெற்ற மக்கள் போதனையை வாழ ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

சீடர்களுடைய போதனைக்கு அவர்களுடைய வாய்மொழி தான் ஆதாரம்.

அவர்கள் போதனையில் தவறாதபடி பார்த்துக் கொண்டவர் தூய ஆவி.

அவர்களுடைய வாய்மொழிப் போதனையைத் தான் பாரம்பரியம் என்கிறோம்.

பாரம்பரியத்திலிருந்து தான் பைபிள் பிறந்தது.

பாரம்பரியத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாத நமது பிரிவினை சகோதரர்களுக்கு நமது விசுவாச சத்தியங்களைப்பற்றி என்ன சொன்னாலும் புரியாது.

வாய்பாடு தெரியாதவனுக்கு எப்படி கணக்கு சொல்லிக் கொடுக்க முடியும்.

மரியாள் சென்மப் பாவ மாசு இல்லாமல் உற்பவித்தாள் என்று பைபிளில் நேரடியாகச் சொல்லப் படவில்லை.

ஆனால் அது தாய்த் திருச்சபையின் போதனை.

"அவள் உன் தலையை நசுக்குவாள்"

"அருள் நிறைந்தவரே வாழ்க."

என்ற பைபிள் வசனங்களை ஆதாரமாகக் காட்டியது தாய்த் திருச்சபை.

ஆனால் "பொது பைபிள் மொழி பெயர்ப்பாளர்கள் அதிலும் கைவைத்து விட்டார்கள்.

ஆனாலும் நாம் பாப்பரசரின் தவறா வரத்தின்மீது அசையா நம்பிக்கை வைத்திருப்பதால் கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் போதனைகளை ஏற்றுக் கொள்கிறோம்.

அன்னை மரியாளின் ஆன்மசரீரத்தோடு விண்ணேற்பு விழா ஆதித் திருச்சபையிலேயே கொண்டாடப் பட்டு வந்தது.

பாப்பரசர் பன்னிரெண்டாம் பத்திநாதர் அதை விசுவாச சத்தியமாகப் பிரகடனம் செய்தார்.

பாப்பரசரை நம்பாதவர்கள் பற்றி நமக்குக் கவலையில்லை.

நாம் பைபிளையும், பாரம்பரியத்தையும் ஏற்றுக் கொண்டுள்ள ஏக, பரிசுத்த, அப்போஸ்தலிக்க, கத்தோலிக்கத் திருச்சபையை ஏற்றுக் கொள்கிறோம்.

ஏற்றுக் கொள்ளாதவர்களுக்காக வேண்டிக் கொள்வோம்.

லூர்து செல்வம்

Friday, July 4, 2025

ஆவியில் ஆன்மீக வாழ்வு.



ஆவியில் ஆன்மீக வாழ்வு.

தூய ஆவியில் நாம் வாழும் வாழ்வே ஆன்மீக வாழ்வு.

தூய ஆவியானவர் நம்மில் வாழும் வாழ்வே ஆன்மீக வாழ்வு.

அதாவது,

ஆவியானவர் நம்மிலும், நாம் ஆவியானவரிலும் வாழும் வாழ்வு.

நமது வாழ்வில் தூய ஆவியின் வெளிப்பாடு தான் செபம்.

செபம் நாம் செய்வதல்ல, தூய ஆவி நம்மில் செய்வது.


 "தூய ஆவியால் ஆட்கொள்ளப்பட்டடவரன்றி வேறு எவரும் "இயேசுவே ஆண்டவர்" எனச் சொல்ல முடியாது."
(1 கொரிந்தியர் 12:3)

இவ்வாறு தூய ஆவியார் நமது வலுவற்ற நிலையில் நமக்குத் துணைநிற்கிறார்; ஏனெனில், எதற்காக, எப்படி நாம் இறைவனிடம் வேண்டுவது என்று நமக்குத் தெரியாது; தூய ஆவியார் தாமே சொல்வடிவம் பெற முடியாத நம்முடைய பெருமூச்சுகளின் வாயிலாய் நமக்காகப் பரிந்துபேசுகிறார். 

உள்ளங்களைத் துருவி ஆயும் கடவுள் தூய ஆவியாரின் மனநிலையை அறிவார். தூய ஆவியாரும் கடவுளுக்கு உகந்த முறையில் இறைமக்களுக்காகப் பரிந்துபேசுகிறார். 
(உரோமையர் 8:26,27)

புனித சின்னப்பரின் கருத்துப்படி தூய ஆவி நம்மில் செயல்புரியா விட்டால் நம்மால் இயேசுவை மீட்பராக ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது.

திருமுழுக்கு பெற்றபின் தான் நாம் கிறிஸ்தவர்கள், திருமுழுக்கின் போது தூய ஆவி நம்மில் இறங்கி வந்து நம்மைக் கிறிஸ்தவர்களாக மாற்றுகிறார்.

தூய ஆவியைப் பெற்றபின் தானே சீடர்கள் இயேசுவை உலகுக்கு அளிக்கப் புறப்பட்டார்கள்.

கடவுள் நம்மோடு செய்து கொண்ட உடன்படிக்கை தான் நமது ஆன்மீக வாழ்வின் ஆரம்பம்.

பழைய ஏற்பாட்டில் கடவுள் யூதர்களை எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்து, ஆபத்துக்களிலிருந்து காப்பாற்றி, சுதந்திர வாழ்வை நோக்கி வழிநடத்தினார்.

யூதர்களைப் பொறுத்த மட்டில் நமக்காகக் கடவுள்.
(God for us)

புதிய ஏற்பாட்டில் இறைமகன் மனிதனாகப்  பிறந்து, வளர்ந்து, பாடுகள் பட்டு , மரித்தார்.

நம்மைப் பொறுத்தவரை கடவுள் நம்மோடு.(God with us)

இயேசு விண்ணகம் சென்றபின் தூய ஆவி திருமுழுக்கின்போது நம்முள் இறங்கி, ஒவ்வொரு தேவ திரவிய அனுமானத்தின் போதும் நம்முள் செயல் புரிகிறார்.

இப்போது நம்மைப் பொறுத்த மட்டில் கடவுள் நம்முள்.
(God within us)

 நமக்காகக் கடவுள்.
 நம்மோடு கடவுள்.
 நம்முள் கடவுள்.

ஆக, கடவுள் நமக்காகச் செயல்புரிகிறார்,

நம்மோடு செயல்புரிகிறார்,

நம்முள் செயல்புரிகிறார்.

தந்தை, மகன், தூய ஆவி ஆகிய மூன்று ஆட்களில் பழைய ஏற்பாட்டில் தந்தை செயல் புரிந்தாக குறிக்கப்பட்டிருக்கும்.

புதிய ஏற்பாட்டில் மகன் செயல் புரிந்தாக குறிக்கப்பட்டிருக்கும்.

இக்காலத்தில் தூய ஆவி செயல் புரிவதாக குறிக்கப்பட்டிருக்கும்.

ஆனாலும் எக்காலமும் மனிதரிடையே செயல் புரிபவர் பரிசுத்த தம திரித்துவக் கடவுள்.
ஏனெனில் கடவுள் ஒருவரே.

நம்முள் தூய ஆவி எப்படிச் செயல் புரிகிறார்?

ஆன்மீக வாழ்வில் நமது உயிர் மூச்சாக செயல் புரிகிறார்.

நாம் மூச்சு விடும்போது தான் வாழ்கிறோம்.

ஆனால் சுவாசிப்பதைப் பற்றியும், இதயத் துடிப்பைப் பற்றியும் நாம் நினைப்பதில்லை.

நமது சுவாசப் பைகளில், இதயத்தில் ஏதாவது பிரச்சினை வந்தால் மட்டுமே அவற்றைப் பற்றி நினைப்போம்.

நாம் நினைத்தாலும், நினைக்கா விட்டாலும் தூய ஆவி நம்முள் செயல் புரிந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்.

தந்தை, மகன், தூய ஆவி என்று சொல்லும் போது அவர்களைப் பற்றி நினைத்துப் பார்க்கிறோமா?

ஆனாலும் தம திரித்துவக் கடவுள் தான் நம்மை வாழ வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

நாம் சிலுவை அடையாளம் போடும் போதும்,

தம திரித்துவத் தோத்திர செபம் சொல்லும் போதும் மனதில் தியானித்து சொல்ல வேண்டும்.

அப்போதுதான் அந்த செபத்துக்கான முழு அருள் வரமும் கிடைக்கும்.

உணவை பல்லால் அரைத்து உண்டால் சீக்கிரம் சீரணமாகும்.

வாயில் போட்டு அப்படியே விழுங்கினால் சீரணமாக நேரமாகும்.

ஒவ்வொரு முறை சிலுவை அடையாளம் போடும் போதும் நம்மைப் படைத்த தந்தையையும், மீட்ட மகனையும், 
வழி நடத்தும் தூய ஆவியையும் நினைத்துக் கொண்டே போட வேண்டும்.

ஆவியானவர் அன்பு, இரக்கம், மன்னிப்பு,   சாந்தம், சமாதானம், மகிழ்ச்சி ஆகிய,

மரணத்தால் கூட அளிக்க முடியாத பரிசுப் பொருட்களால் நமது இதயத்தை நிறப்புவார்.

தூய ஆவியின் வல்லமையால்  கடவுளின் பிள்ளைகளுக்குரிய மனப்பான்மையைப் பெற்றுக் கொள்கிறோம். 

நாம் கடவுளின் பிள்ளைகள் என்பதற்கு ஆதாரமாக,  அவர் தனது தூய ஆவியானவரை நம் இருதயங்களுக்குள்  அனுப்பியுள்ளார். 


தூய ஆவியானவர் இறைவனை, "அப்பா, தந்தையே" 'என்று அழைக்கும் படி நம்மைத்  தூண்டுகிறார். 

இறைவனை நாம், "அப்பா, தந்தையே" என அழைப்பதற்கு தூய ஆவியின் தூண்டுதல் தான் காரணம்.

இதை விட நெருக்கமான உறவு வேறு இல்லை.

சில சமயங்களில் என்ன ஜெபிப்பதென்று தெரியாதபோதுகூட, தூய ஆவியானவர் நமக்கு உதவி செய்வதோடு 

கடவுளுக்குப் பிரியமான வழியில் நம்மை வழிநடத்துகிறார்.

நாம் தூய ஆவி காட்டுகிற வழியே நடப்போம்.

அதுதான் செப வாழ்வு.

லூர்து செல்வம்.

Thursday, July 3, 2025

"ஆனால் நீங்கள் இறைவனிடம் வேண்டும் பொழுது உங்கள் உள்ளறைக்குச் சென்று, கதவை அடைத்துக் கொண்டு, மறைவாய் உள்ள உங்கள் தந்தையை நோக்கி வேண்டுங்கள். மறைவாய் உள்ளதைக் காணும் உங்கள் தந்தையும் உங்களுக்குக் கைம்மாறு அளிப்பார்."(மத்தேயு நற்செய்தி 6:6)



"ஆனால் நீங்கள் இறைவனிடம் வேண்டும் பொழுது உங்கள் உள்ளறைக்குச் சென்று, கதவை அடைத்துக் கொண்டு, மறைவாய் உள்ள உங்கள் தந்தையை நோக்கி வேண்டுங்கள். மறைவாய் உள்ளதைக் காணும் உங்கள் தந்தையும் உங்களுக்குக் கைம்மாறு அளிப்பார்."
(மத்தேயு நற்செய்தி 6:6)

மனம் ஒரு குரங்கு என்பார்கள்.

அது கிளை விட்டு கிளை தாவிக் கொண்டேயிருக்கும்.

நமது மனதைச் சுதந்திரமாக விட்டால் நினைப்புகள் மாறிக் கொண்டேயிருக்கும்.

மனதால் தான் ஆண்டவரைத் தியானிக்க வேண்டும்.

தியானித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே சம்பந்தமே இல்லாத ஒரு எண்ணத்தைத் தொற்றிக் கொள்ளும்.

கையில் செபமாலை இருக்கும்.
வாயில் மங்கள வார்த்தை செபம் இருக்கும்.
மனதில் அலுவலக வேலை இருக்கும்.

மனம் கற்பனை வளம் மிக்கது.

கோவிலில் திவ்ய நற்கருணை வாங்கியவன் மனது கசாப்புக் கடையில் இருந்தால் ஆண்டவரின் அருள் எப்படிக் கிடைக்கும்?

சீக்கிரம் போனால் தான் நல்ல கறி கிடைக்கும் என்று எண்ணி ஆண்டவருடனே கசாப்புக் கடைக்கு ஓடுவான்


மனதைக் குரங்கு போல் அலைய விடாமல் ஒரு நிலைப்படுத்த முடிந்தவனால் தான் காரியங்களைச் சாதிக்க முடியும்.

கணிதத் தேர்வு எழுதும்போது கணக்கில் மனதை ஒரு நிலைப்படுத்தா விட்டால் சரியான விடை வராது.

செப வாழ்வின் முக்கியமான பண்பு மனதை ஆண்டவரில் ஒரு நிலைப்படுத்த வேண்டும்.

அதில் நம்மைப் பயிற்சிப் படுத்த தான் ஆண்டவர் நம்மைத் தனி அறையில் தனியாகக் கடவுளிடம் பேசச் சொல்கிறார்.

பொது இடத்தில் அதாவது மக்கள் நடமாட்டம் உள்ள இடத்தில் செபிக்க ஆரம்பித்தால் ஐம்புலன்களும் சென்ற இடமெல்லாம் மனமும் செல்லும்.

மனதை கடவுளில் ஒரு நிலைப்படுத்த முடியாது.

ஒரே நேரத்தில் பல விதமான எண்ணங்கள் அலை மோதும்.

பல விதமான எண்ணங்கள் மத்தியில் இறைவனைப் பற்றி தியானிப்பது கடினம்.

அப்படியானால் கோவிலில்?

கோவில் பொது இடம் தானே, நூற்றுக்கணக்கான பேர் ஒரே நேரத்தில் ஒன்று கூடித்தானே திருப்பலியில் கலந்து கொள்கிறோம்.

எப்படி மனதை ஒரு நிலைப்படுத்த முடியும் என்று கேட்கலாம்.

இதற்குப் பதில் கூறுமுன் இதோடு சார்புடைய விடயங்களையும் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.

இது சம்பந்தமாக பெரியவர்கள் கூறிய கருத்துக்கள்:

1. கோவிலை, குறிப்பாக பீடத்தை கண்களைக் கவரும் வகையில் அளவுக்கு அதிகமாக அலங்கரிக்கக் கூடாது.

 அலங்கரித்தால் திருப்பலி நிறைவேற்றும் குருவானவர் மீது இருக்க வேண்டிய கவனம் அலங்காரத்தின் மீது சிதறும்.

2. திருப்பலிக்கு வருபவர்கள் கண்ணியமான  (Decent) உடை அணிந்து வர வேண்டும். 

பெண்கள் தலையில் முக்காடு அணிந்து வர வேண்டும்.

மற்றவர்களின் கண்களுக்கு சோதனை கொடுக்கும் உடை அணிந்து வரக் கூடாது.

3. திருப்பலி ஆரம்பிக்கு முன்பு கோவிலுக்குள் வந்து விட வேண்டும். திருப்பலி முடிந்த பின் நம்முள் நற்கருணை ஆண்டவருக்கு நன்றி செலுத்தி விட்டு தான் வெளியேற வேண்டும்.

திருப்பலி நேரத்தில் வருவதும் போவதுமாய் இருந்தால் அது மற்றவர்களின் கவனத்தைச் சிதறடிக்கும்.

இப்போது திருப்பலி நேரத்தில் வித்தியாச‌ வித்தியாசமான ஆட்கள் மத்தியில் இருக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கும் நாம் எப்படி தனிமையில் மனதை ஒரு நிலைப்படுத்துவது என்ற வினாவுக்கு வருவோம்.

எவ்வளவு கூட்டத்தின் மத்தியிலும் நாம் தனிமையில் இருக்கலாம்.

வீட்டில் தனி அறையில் மனதை ஒரு நிலைப்படுத்திய பயிற்சி கோவிலில் உதவும்.

நமது நினைப்பை ஒட்டித்தான் நமது ஐம்புலன்களும் செயல்படும்.

சைக்கிளில் பள்ளிக்குச் சென்று கொண்டிருக்கிறோம்.

9 மணிக்குப் பள்ளியில் இருக்க வேண்டும்.

மணி 8.50‌ ஆகிவிட்டது. இன்னும் ஒரு கி.மீ தூரம் இருக்கிறது.

சைக்கிளை வேகமாக மிதிப்போம். அக்கம் பக்கம் பார்க்க மாட்டோம். யார் கூப்பிட்டாலும் கேட்க மாட்டோம்.
யார் நிறுத்தினாலும் நிற்க மாட்டோம்.‌நமது ஐம்புலன்களும் பள்ளிக்கூடத்தில் இருக்கும்.

அத்தியாவசியத் தேவை ஏற்பட்டால் எந்த சூழ்நிலையிலும் நம்மைத் தனிமைப் படுத்திக் கொள்ள நம்மால் முடியும்.

கோவிலில் ஆயிரக் கணக்கான பேர் இருந்தாலும் நமது கண்ணும் கருத்தும் திருப்பலியில் மட்டும் இருந்தால் நமக்கு வேறு ஒன்றும் தெரியாது.

நமது கருத்து எங்கு இருக்கிறதோ அங்கு நாம் இருப்போம்.

சம்பந்தம் இல்லாத சத்தங்கள் கேட்டாலும், பார்வைகள் பட்டாலும் நாம் அவற்றைப் பற்றிக் கவலைப் பட மாட்டோம்.


நாம் இறைவனிடம் வேண்டும் பொழுது நமது உள்ளமாகிய அறைக்குச் சென்று, 

ஐம்புலன்களாகிய கதவை அடைத்துக் கொண்டு, 

மறைவாய் உள்ள நமது தந்தையை நோக்கி வேண்டுவோம்.

நமது உள்ளத்தில் உள்ளதைக் காணும் நமது தந்தையு நமக்குத் தேவையானதை அளிப்பார்.


"மக்களை அனுப்பிவிட்டு, அவர் தனியே இறைவனிடம் வேண்டுவதற்காக ஒரு மலையின்மேல் ஏறினார். பொழுது சாய்ந்தபிறகும் அங்கே அவர் தனியே இருந்தார்."
(மத்தேயு நற்செய்தி 14:23)

இயேசு எதைச் செய்தாலும் நமக்கு முன் மாதிரியாகச் செய்தார்.

இயேசு கடவுள். மனித சுபாவத்தில் ஒரு இடத்தில் இருந்தாலும்,  தேவ சுபாவத்தில் எங்கும் இருப்பவர்.

24 மணி நேரமும் தந்தையோடு ஒன்றித்து வாழ்பவர். 

தந்தையோடு ஒன்றித்து வாழ்வதுதான் செப வாழ்வு.

ஆகவே அவர் தனிமையைத் தேடிப்  போக வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

ஆனாலும் நமக்கு முன் மாதிரிகை காண்பிப்பதற்காக ஒவ்வொரு போதனையையும் வாழ்ந்து காண்பித்தார்.

நாமும் தனியாகச் செபித்தாலும்,

நாமும் உலக ஆரவாரங்களுக்கு மத்தியிலும் தனிமையில் இறைவனைச் சந்தித்து, அவரோடு ஒன்றிப்போம்.

லூர்து செல்வம்

Wednesday, July 2, 2025

"எனவே இனி வாழ்பவன் நான் அல்ல; கிறிஸ்துவே என்னுள் வாழ்கிறார்."(கலாத்தியர் 2:20)



"எனவே இனி வாழ்பவன் நான் அல்ல; கிறிஸ்துவே என்னுள் வாழ்கிறார்."
(கலாத்தியர் 2:20)

புனித சின்னப்பரைப் போல செப வாழ்வு வாழ்பவர் யாராக இருந்தாலும் துணிந்து சொல்லலாம்,

"நான் இயேசுவால் நிறைந்திருக்கிறேன்.  எனது ஒவ்வொரு அணுவிலும் இயேசு வாழ்கிறார்.

எனது உயிரும் அவரே!
உயிர் மூச்சும் அவரே!

உண்மையில் நான் வாழவில்லை, இயேசுவே என்னில் வாழ்கிறார்.

என்னில் வாழ்வதற்காகவே விண்ணிலிருந்து மண்ணுக்கு வந்தார்.

என்னில் வாழ்வதற்காகவே நற் செய்தியை அறிவித்தார்.

என்னில் வாழ்வதற்காகவே பாடுகள் பட்டு சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரித்தார்.

என்னில் வாழ்வதற்காகவே மரித்த மூன்றாம் நாள் உயிர்த்தார்.

என்னில் வாழ்வதற்காகவே திவ்ய நற்கருணையை ஏற்படுத்தினார்.

என்னில் வாழ்வதற்காகவே எனக்குள் உணவாக வருகிறார்.

என்னில் வாழ்வதற்காகவே
என் ஆன்மா முழுவதையும் தனதாக்கிக் கொண்டுள்ளார்.

என்னில் வாழ்வதற்காகவே
இரவும் பகலும் என்னை எதிர் பார்த்து திவ்ய நற்கருணைப் பேழையில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.

என்னில் வாழ்வதற்காகவே
என் உள்ளும் புறமும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.

பழ வகைகளை விரும்பி சாப்பிடுகிறோம்.

ஏன்?

அவற்றிலுள்ள ருசிக்காக.

இனிப்பு ருசியுள்ள மாம்பழங்களும் இருக்கின்றன, புளிப்பு ருசியுள்ள மாம்பழங்களும் இருக்கின்றன.

நாம் விரும்புவது இனிப்பான மாம்பழங்களை மட்டும் தான்.

ஆக, மாம்பழங்கள் இருவகை, இனிப்பானவை, புளிப்பானவை.

அதேபோல மனிதனர்களும் இருவகை.

இயேசுவால் நிறைந்தவர்கள்.

சாத்தானால் நிறைந்தவர்கள்.

முதல் கையினருள் இயேசு வாழ்கிறார்.

இரண்டாம் கையினருள் சாத்தான் குடியிருக்கிறான்.

மனிதர்களில் யார் வாழ்கிறார் என்பதை அவர்கள் வாழும் விதத்திலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம்.

நம்மைப் பார்ப்பவர்கள் நம்மில் வாழும் இயேசுவைப் பார்க்கும் வகையில் நாம் வாழ வேண்டும்.

மற்றவர்கள் நம்மில் இயேசுவைப் பார்க்க வேண்டும்.

அவர்கள் நம்மில் வாழும் இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்ளும் வகையில் நாம் வாழ வேண்டும்.

நம் வழியாக இயேசு மற்றவர்களிடம் செல்லும் வகையில் வாழ வேண்டும்.

புனித சின்னப்பர் அப்படி வாழ்ந்தார்.

இயேசு உலகில் முதன் முதலில் வாழ்ந்தது அன்னை மரியாளின் வயிற்றில்.

அன்னை மரியாள் சாத்தானின் தலையை நசுக்கியவள்.

பாவ மாசற்றவள்.

அவளில் வாழ்ந்தது போல நம்மிலும் வாழ வேண்டும் என்பதற்காகவே இயேசு நம்மிடம் வந்திருக்கிறார்.

நாம் வாழவில்லை, இயேசுதான் நம்மில் வாழ்கிறார்.

நாமும் இயேசுவில், இயேசுவாக வாழ்வோம்.

லூர்து செல்வம்.

Tuesday, July 1, 2025

"பெருஞ்சுமை சுமந்து சோர்ந்திருப்பவர்களே, எல்லாரும் என்னிடம் வாருங்கள், நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன்."(மத்தேயு நற்செய்தி 11:28)




 "பெருஞ்சுமை சுமந்து சோர்ந்திருப்பவர்களே, 
எல்லாரும் என்னிடம் வாருங்கள், நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன்."
(மத்தேயு நற்செய்தி 11:28)

இன்பச் சுற்றுலா (Excursion) வாக வெளியூர் சென்று விட்டு புகை வண்டியில் ஊருக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தேன்.

எதிர் இருக்கையில் எனது நண்பர் ஒருவர், எங்கள் ஊர்க்காரர் அமர்ந்திருந்தார்.

இறங்க வேண்டிய நிலையம் வந்தவுடன் நண்பர் என்னைப் பார்த்து, 

"மேலேயுள்ள Luggage (சுமை)ஐக் கொஞ்சம் இறக்கேன்" என்றார்.

"என்ன Luggage?" என்று கேட்டேன்.

"நண்பர் ஒருவர் சுமார் ஆறு கிலோ எடையுள்ள முந்திரிப் பருப்பைப் பரிசாகக் கொடுத்தார்.

முந்திரிப் பருப்பு சுவையாக இருக்கிறது.

ஆனால் மூட்டை கனமாக இருக்கிறது." என்றார்.

நானும் கட்டப்பட்டு சுமையை இறக்கி, அதோடு புகை வண்டியை விட்டு இறங்கினேன்.

"அப்படியே தூக்கிக் கொண்டு வெளியே வந்து விட்டேன். Porter  யாரையும் காணவில்லை."

வேறு வழியின்றி தூக்கிக்கொண்டு நடந்தேன்.

சுமையோடு நடக்க மிகவும் கட்டமாக இருந்தது.

"வா, அப்படியே நடப்போம். வண்டி எதையும் காணவில்லை."

"அட பாவி! நீ சாப்பிட நான் கட்டப்பட வேண்டுமா?" மனதுக்குள்ளே நினைத்துக் கொண்டேன்.

அவன் வீடு முதலில், அடுத்து என் வீடு.

அவன் கையை வீசி வர, நான்  கட்டப்பட்டு நடந்தேன்.

அவன் வீட்டை நெருங்கியதும்,

"சரிடா, முந்திரிப் பருப்பு முழுவதையும் நீயே வைத்துக் கொள். மனைவி மக்களுக்குக் கொடு."

அவன் அப்படிச் சொன்னதும் பருப்பு மூட்டையின் கனம் பறந்து போய் விட்டது.

சுமை இன்பகரமாகி விட்டது.

நான் வைத்திருப்மது என் மனைவி மக்களுக்கு.

மனைவி மக்களுக்காகச் செய்யும் எந்த வேலையும் கட்டமாகத் தெரியாது.

இப்போது இறைவாக்கைத் தியானிப்போம்.

"பெருஞ்சுமை சுமந்து சோர்ந்திருப்பவர்களே, 
எல்லாரும் என்னிடம் வாருங்கள், நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன்."

இயேசு நம்மைப் பார்த்துச் சொல்கிறார்,

"பாரமான சுமையைச் சுமந்து களைத்துப் போயிருப்பவர்களே என்னிடம் வாருங்கள், நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன்.

நான் கனிவும் மனத்தாழ்மையும் உடையவன். ஆகவே என் நுகத்தை உங்கள்மேல் ஏற்றுக்கொண்டு என்னிடம் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். அப்பொழுது உங்கள் உள்ளத்திற்கு இளைப்பாறுதல் கிடைக்கும். 

என் நுகம் அழுத்தாது; என் சுமை எளிதாயுள்ளது" என்கிறார்.

நாம் சுமக்கும் சுமைகள் பல வகை.

உடல்நலத்தைப் பாதிக்கும் நோய் நொடிகள் போன்ற துன்பங்கள்.

மனநலத்தைப் பாதிக்கும் அவமானங்கள், நிறைவேறாத ஆசைகள், கடன் தொல்லைகள் போன்ற துன்பங்கள்,

நம்மை வெறுப்பவர்களால் நமக்கு ஏற்படும் துன்பங்கள் (இயேசு யூதர்கள் கையில் பட்ட பாடுகளைப் போல.)

நாம் சுமக்கும் சுமைகளால் நமக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை என்று நினைக்கும் போது அவை மிகவும் கனமாக இருக்கின்றன, நமக்குச் சோர்வைத் தருகின்றன.

சுமை சுமந்து சோர்ந்திருக்கும் நம்மை இயேசு அழைக்கிறார்.

எதற்கு?

நமக்கு இளைப்பாற்றி தருவதற்காக.

எப்படி?

களைப்பை ஏற்படுத்தும் சுமைகளை நமக்கு இன்பம் தருவனவாக மாற்ற.

எப்படி?

இயேசுவை ஒரு வண்டியாகக் கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள்.

வண்டிக்கு நுகக்கால் ஒன்று இருக்கும்.

வண்டியில் பாரத்தை ஏற்றி, நுகக்காலை ஒரு மாட்டின் கழுத்தில் ஏற்றி விட்டால் மாடு இலகுவாக பாரத்தை இழுத்துச் செல்லும்.

நாம் நமது துன்பங்களாகிய சுமையுடன் இயேசுவிடம் சென்றால் துன்பப் பாரத்தை அவர் ஏற்றுக் கொண்டு,

அவரது நுகத்தை நம் கழுத்தில் ஏற்றி விடுவார்.

துன்பச் சுமையின் பாரம் குறைந்து இழுப்பதற்கு எளிதாக இருக்கும்.


"என் நுகம் அழுத்தாது; என் சுமை எளிதாயுள்ளது" என்று இயேசு சொல்கிறார்.

நாம் இழுத்துச் செல்ல‌ வேண்டியது இயேசுவை.

நமது சுமையை இயேசு சுமக்கிறார்.

இயேசுவை நாம் இழுத்துச் செல்கிறோம்.

நமக்குப் பிடிக்காத ஆளை இழுத்துச் செல்வது கடினம்.

ஒரு காதலன் காதலியை இழுத்துச் செல்வது இன்பம்.

நமது துன்பங்களை இயேசு ஏற்றுக் கொண்டார்.

இயேசு இனிமையானவர்.

அவரை இழுத்துக் கொண்டு போவது இன்பகரமானது.

இயேசுவை நேசிப்பவர்களுக்கு சிலுவைப் பாதை இன்பகரமானது.

நமது சிலுவைப் பாரத்தை இயேசு சுமந்து விட்டார்.

இப்போது நாம் சுமந்து கொண்டிருக்கும் சுமையை அன்றே இயேசு பாடுகள் மூலமும், சிலுவையாகவும் சுமந்து விட்டார்.

இன்று நாம் இயேசுவை அணுகி நமது கனமான சுமையை அவர்முன் இறக்கி வைக்க வேண்டும்.

இயேசு நம்மை நோக்கி,

"மகனே, நீ இறக்கி வைத்துள்ள சுமையை நான் அன்றே சிலுவை வடிவில் சுமந்து உனது பாவங்களுக்குப் பரிகாரமாக ஒப்புக் கொடுத்து விட்டேன்.

அதனால் இன்று உனது சுமை உனக்கு விண்ணக வாழ்வைப் பெற்றுத் தரும் சிலுவையாக மாறியுள்ளது.

இன்று நீ சுமப்பது உனக்காக சிலுவையில் அறையப்பட்ட என்னை, உனக்கு நித்திய பேரின்ப வாழ்வைத் தரப் போகும் என்னை.

நீ அனுபவிக்கப் போகும் நித்திய பேரின்ப வாழ்வை நினைத்துக் கொள்.

உன் மேலுள்ள என் நுகம் இனிமையாக இருக்கும்.

உனக்காக சிலுவையைச் சுமந்த நான் எவ்வளவு இனிமையானவர் என்று சுவைத்துக் கொண்டே நட மோட்ச வாழ்வை நோக்கி."

என்று கூறுகிறார்.

இப்போது புரிந்திருக்கும் துன்பங்கள் நிறைந்த நமது வாழ்வு பேரின்பத்தைப் பெற்றுத் தரப்போகும் சிலுவை.

நமது துன்பங்களை செபமாக அனுபவிப்போம்.

சிலுவை அடையாளம் போடும் போதெல்லாம் இதை நினைத்துக் கொள்வோம்.

லூர்து செல்வம்