Thursday, April 3, 2025

"உலகு உங்களை வெறுக்க இயலாது; ஆனால் என்னை வெறுக்கிறது. ஏனெனில் உலகின் செயல்கள் தீயவை என்பதை நான் எடுத்துக்காட்டி வருகிறேன். (அருளப்பர் நற்செய்தி 7:7)


"உலகு உங்களை வெறுக்க இயலாது; ஆனால் என்னை வெறுக்கிறது. ஏனெனில் உலகின் செயல்கள் தீயவை என்பதை நான் எடுத்துக்காட்டி வருகிறேன். 
(அருளப்பர் நற்செய்தி 7:7)

உலகெங்கும் வாழும் யூதர்கள் மூன்று முக்கியமான திருவிழாக்களைக் கொண்டாட செருசலேமில் கூடுவது வழக்கம்.

1.பாஸ்கா: யூதர்கள் எகிப்திலிருந்து விடுதலை பெற்றதன் நினைவாக.

2. கூடாரப் பண்டிகை: விடுதலை பெற்று வரும்போது பாலைவனத்தில் கூடாரங்கள் அமைத்து தங்கியதன் நினைவாக.

3. பெந்தகோஸ்தே பண்டிகை:

சினாய் மலையில் இஸ்ரவேலர்களுக்கு தோரா (சட்டம்) வழங்கப்பட்டதின் நினைவாக.

செருசலேம் யூதேயாவில் உள்ளது.

அன்னை மரியாளின் தங்கை மக்களில் இருவர் (யாக்கோபும், யூதாவும்) இயேசுவின் சீடர்களாக இருந்தனர்.


கூடாரத் திருவிழா வந்த போது கலிலேயாவில் போதித்துக் கொண்டிருந்த இயேசுவை
அவர்கள் திருவிழாவுக்குப் போகச் சொன்னார்கள்.

ஆனால் அவர் 

உலகு உங்களை வெறுக்க இயலாது; ஆனால் என்னை வெறுக்கிறது. ஏனெனில் உலகின் செயல்கள் தீயவை என்பதை நான் எடுத்துக்காட்டி வருகிறேன். 


நீங்கள் திருவிழாவுக்குப் போங்கள்; நான் வரவில்லை. ஏனெனில், எனக்கு ஏற்ற நேரம் இன்னும் வரவில்லை" என்றார். 
(அருளப்பர் நற்செய்தி 7:7,8)

அவர் நேரம் என்று கூறியது அவரது சிலுவை மரணத்துக்கான நேரத்தை.    அவர் மனிதனாகப் பிறந்தது அதற்காகத்தானே.

அவரைப் பிடிக்காதவர்கள் அவரைக் கொல்ல வழி தேடிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

தனக்குரிய நேரம் வரும் வரை தன்னை அவர்களிடம் கையளிக்க அவர் விரும்பவில்லை.

அவர் அனுமதி இன்றி அவர்மேல் யாரும் கைவைக்க முடியாது.

"என்னை வெறுக்கிறது. ஏனெனில் உலகின் செயல்கள் தீயவை என்பதை நான் எடுத்துக்காட்டி வருகிறேன்."

என்று அவர் கூறியதன் பொருள்?

தங்கள் குறைகளைச் சுட்டிக் காட்டுபவர்களை வெறுப்பது உலக மக்களின் இயல்பு.

குறைகளைச் சுட்டிக் காட்டுபவர்கள் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் திருந்த வேண்டும் என்பதற்காகத்தான்.

இயேசு திருச் சட்டத்தின்படி வாழாத மறைநூல் அறிஞர்கள், பரிசேயர்கள் ஆகியோர் அதன்படி வாழ்வதற்காக அவரது குறைகளைச் சுட்டிக் காண்பித்தார்.

ஆகவே அவர்கள் அவரை வெறுத்ததுமல்லாமல் அவரைக் கொல்ல வழி தேடிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அவரது பாடுகளுக்கும் சிலுவை மரணத்துக்கும் அவர்கள் தான் காரணமாக இருந்தார்கள்.

அவரது பாடுகளுக்காக அவர் குறித்து வைத்திருந்த நேரம் வரும் வரை அவர் அவர்கள் கையில் அகப்பட்ட வில்லை.

இயேசுவின் வார்த்தைகளின் அடிப்படையில் நம்மைப் பற்றி கொஞ்சம் நினைத்துப் பார்ப்போம்.

நாம் இயேசுவின் வழியில் நடக்க முயற்சி செய்யும் கிறிஸ்தவர்கள்.

நமது நாட்டில் ஒரு பிரிவினர் ஏன் கிறிஸ்தவர்களை வெறுக்கிறார்கள்?

நாம் கிறிஸ்தவ நெறிகளைப் பின்பற்றும் படி மற்றவர்களுக்கு அறிவுறுத்துவது அவர்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை.

உலகின் செயல்கள் தீயவை என்பதை நாம் சுட்டிக் காண்பிப்பது உலகுக்குப் பிடிக்கவில்லை.

"நற்செய்தியை அறிவியுங்கள்" என்பது இயேசு நமக்குக் கொடுத்திருக்கும் கட்டளை.

நற்செய்தியை அறிவிக்க வேண்டியது நமது கடமை.

இக்கட்டளையை நிறைவேற்றியதற்காக ஆயிரக்கணக்கான நம்மவர்கள் வேத சாட்சிகளாக   மரித்திருப்பது நமக்குத் தெரியும்.

மரணம் விண்ணகம் செல்வதற்கான வாசல்.  அதன் வழியாகத்தான் இவ்வுலகில் இருந்து விண்ணகத்துக்குள் நுழைய முடியும்.

அதைத் திறந்து விடுவோர் நம்மை வெறுப்பவர்களாக இருந்தாலும் நமக்கு மகிழ்ச்சி தான்.

இயேசு தனது மரணத்தின் மூலமாக நம்மை மீட்டார்.

அதற்குத் தாங்கள் அறியாமலே உதவியவர்கள் யார்?

மனுக் குலத்தின் பாவத்துக்குக் காரணமாக இருந்த சாத்தானும், அவனால் ஏவப்பட்டவர்களும் தான்.


அன்று  உலகின் செயல்கள் தீயவை என்பதை இயேசு எடுத்துக்காட்டியதால் அவரை உலகம் வெறுத்தது.

இன்று அதே காரணத்துக்காகத் தான் உலகம் நம்மை வெறுக்கிறது.

ஒரு வகையில் நாம் இயேசுவாக மாறுகிகிறோம்.

அதற்காக நாம் மகிழ வேண்டுமா?
வருந்த வேண்டுமா?

"மானிடமகன் பொருட்டு மக்கள் உங்களை வெறுத்து, ஒதுக்கிவைத்து, நீங்கள் பொல்லாதவர் என்று இகழ்ந்து தள்ளிவிடும்போது நீங்கள் பேறுபெற்றோர். 

அந்நாளில் துள்ளி மகிழ்ந்து கொண்டாடுங்கள்; ஏனெனில் விண்ணுலகில் உங்களுக்குக் கிடைக்கும் கைம்மாறு மிகுதியாகும். அவர்களுடைய மூதாதையரும் இறைவாக்கினருக்கு இவ்வாறே செய்துவந்தனர்."
(லூக்கா நற்செய்தி 6:22,23)

"உலகு உங்களை வெறுக்கிறதென்றால் அது உங்களை வெறுக்கு முன்னே என்னை வெறுத்தது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். 

நீங்கள் உலகைச் சார்ந்தவர்களாக இருந்திருந்தால் தனக்குச் சொந்தமானவர்கள் என்னும் முறையில் உலகு உங்களிடம் அன்பு செலுத்தியிருக்கும். நான் உங்களை உலகிலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துவிட்டேன். நீங்கள் உலகைச் சார்ந்தவர்கள் அல்ல. எனவே உலகு உங்களை வெறுக்கிறது. 
(அருளப்பர் நற்செய்தி 15:18,19)

கிறிஸ்தவர்கள் என்பதற்காக யாரும் வெறுத்தால் மகிழ்ச்சியாக இருப்போம்.

லூர்து செல்வம்.

Wednesday, April 2, 2025

"யோவான் பகர்ந்த சான்றை விட மேலான சான்று எனக்கு உண்டு. நான் செய்து முடிக்குமாறு தந்தை என்னிடம் ஒப்படைத்துள்ள செயல்களே அச்சான்று. நான் செய்துவரும் அச்செயல்களே தந்தை என்னை அனுப்பியுள்ளார் என்பதற்கான சான்றாகும்."(அருளப்பர் நற்செய்தி 5:36)


"யோவான் பகர்ந்த சான்றை விட மேலான சான்று எனக்கு உண்டு. நான் செய்து முடிக்குமாறு தந்தை என்னிடம் ஒப்படைத்துள்ள செயல்களே அச்சான்று. நான் செய்துவரும் அச்செயல்களே தந்தை என்னை அனுப்பியுள்ளார் என்பதற்கான சான்றாகும்."
(அருளப்பர் நற்செய்தி 5:36)

யாராவது நம்மிடம் எதையாவது சொன்னால் அதற்கு என்ன ஆதாரம் என்று கேட்பது நமது வழக்கம்.

 குளக்கரையில் குணமானவர்  தம்மை நலமாக்கியவர் இயேசு என்று யூதமதத் தலைவர்களுக்கு அறிவித்தபோது

ஓய்வுநாளில் இயேசு இதைச் செய்ததால் யூதர்கள் அவரைத் துன்புறுத்தினார்கள். 


இயேசு அவர்களிடம், "என் தந்தை இன்றும் செயலாற்றுகிறார்; நானும் செயலாற்றுகிறேன்" என்றபோது

அவர்கள் அவர் ஓய்வு நாள் சட்டத்தை மீறியதோடு நில்லாமல், கடவுளைத் தம் சொந்தத் தந்தை என்று கூறித் தம்மையே கடவுளுக்கு இணையாக்கியதால் யூதர்கள் அவரைக் கொல்ல இன்னும் மிகுந்த முயற்சி செய்தார்கள். 



இயேசு அவர்களைப் பார்த்துக் கூறியது; "மகன் தாமாக எதையும் செய்ய இயலாது; தந்தையிடம் தாம் காணும் செயல்களையே செய்ய இயலும். தந்தை செய்பவற்றை மகனும் அவ்வாறே செய்கிறார்" என்று கூறினார்.

 மேலும் இயேசு தான் இறைமகன் என்பதற்கு தனது செயல்களே ஆதாரம் என்கிறார்.

உலகியலில் கூட ஒருவரின் தன்மையை மதிப்பிடுவற்கு அவரது சொற்களை விட செயல்களுக்கே அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறோம்.

பெருந்தலைவர் காமராஜருக்கு சில அரசியல்வாதிகளைப் போல் கவர்ச்சிகரமாகப் பேசத் தெரியாது.

கவர்ச்சிகரமாகப் பேசுபவர்கள் ஓட்டுக்காப் பேசுவார்கள்.

பேச்சுக்கும் செயலுக்கும் சம்பந்தம் இருக்காது.

ஆனால் காமராஜர் சொல்வதைச் சாதிப்பார்.

இயேசு இறைமகன்  என்பதற்கு அவருடைய போதனையும், சாதனையும்தான் ஆதாரம்.

அவரது புதுமைகள் மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்டவை.

தண்ணீரைத் திராட்சை இரசமாக மாற்றிய புதுமையே அவருடைய சீடர்கள் அவர்மீது கொண்டிருந்த விசுவாசத்தை உறுதிப் படுத்தியது.

சீடர்கள் அவரை இறைமகன், மெசியா என்று விசுவசித்து தான் அவரைப் பின்பற்றினர்.

"நானும் கண்டேன்; இவரே இறைமகன் எனச் சான்றும் கூறிவருகிறேன்."

என்று திருமுழுக்கு அருளப்பர் சொன்னதைக் கேட்ட அந்திரேயா அதை ஏற்றுக் கொண்டு தனது சகோதரர் சீமோனிடம் வந்து 

 "மெசியாவைக் கண்டோம்" என்றார். 
(அருளப்பர்1:41)


நத்தனியேல் அவரைப் பார்த்து, "ரபி, நீர் இறை மகன்; நீரே இஸ்ரயேல் மக்களின் அரசர்" என்றார். 
(அருளப்பர் நற்செய்தி 1:49)

அவர் செய்த புதுமை அவர்களது விசுவாசத்தை உறுதிப் படுத்தியது.

''இதுவே இயேசு செய்த முதல் அரும் அடையாளம். இது கலிலேயாவில் உள்ள கானாவில் நிகழ்ந்தது. இதன் வழியாக அவர் தம் மாட்சியை வெளிப்படுத்தினார். அவருடைய சீடரும் அவரிடம் நம்பிக்கை கொண்டனர்."
(அருளப்பர் நற்செய்தி 2:11)

இறந்தவர்களுக்கு உயிர் கொடுத்தது, நோயாளிகளைக் குணமாக்கியது போன்ற புதுமைகளின் நோக்கம் அவர்களுக்கு உதவி செய்வது மட்டுமல்ல,

சம்பந்தப் பட்டவர்களுக்கும், மற்றவர்களுக்கும் விசுவாசத்தை ஊட்டி, விசுவாசத்தின் காரணமாக அவர்கள் மீட்பு பெறுவதும் தான்.

மனித குலத்தை பாவத்திலிருந்து மீட்டு அவர்களை விண்ணக வாழ்வுக்கு அழைத்துச் செல்லவே இறைமகன் மனிதனாகப் பிறந்தார்.

இறைமகன் மனுவுரு எடுத்தது புதுமைகள் செய்வதற்காக அல்ல.

தன் மீது மக்களுக்கு விசுவாசம் ஏற்படவே புதுமைகள் செய்தார்.

வகுப்பில் ஆசிரியர் மாணவர்களுக்கு கதைகள் சொல்வது பாடத்தைப் புரிய வைக்க.

மாணவர்கள் கதைகளை மட்டும் நினைவில் வைத்துக் கொண்டு பாடத்தை மறந்து விடக்கூடாது. 

ஒரு முறை நான் மூன்றாவது வகுப்பு மாணவர்களுக்கு சமூக அறிவியல் பாடம் நடத்திய போது,

"கிராம நிர்வாக அதிகாரியின் வேலை மக்களிடமிருந்து நில வரியை வசூலிப்பது.

நிலவரி கொடுக்காதவர்கள் வீட்டிலிருந்து தலையாரி சட்டி பானைகளை அள்ளி தெருவில் போடுவதைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டபோது 

மாணவர்கள், "பார்த்திருக்கிறோம்." என்றார்கள். 

"மக்கள் நிலவரியை ஒழுங்காகக் கட்ட வேண்டும்.

நிலவரியை வசூலிப்பது தான் கிராம நிர்வாக அதிகாரியின் வேலை."

அந்த ஆண்டு இறுதித் தேர்வில் சமூக அறிவியல் பாடத் தேர்வில் 
ஒரு கேள்வி: 

"கிராம நிர்வாக அதிகாரியின் வேலை என்ன?"

சில மாணவர்கள்,  "வீட்டிலிருந்து  சட்டி பானைகளை அள்ளி தெருவில் போடுவதுதான் கிராம நிர்வாக அதிகாரியின் வேலை." என்று எழுதியிருந்தார்கள்.

எனக்கு சிரிப்பதா அழுவதா என்று தெரியவில்லை.

இந்த மாணவர்களைப் போன்றவர்கள் தான் 

விசுவாச வாழ்வைப் பற்றி கவலைப்படாமல் உதவிகளை கேட்பதை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு வாழும் கிறிஸ்தவர்கள்.

ஞாயிறு திருப்பலிக்குப் போகாமல் கோடி அற்புதர் புனித அந்தோனியாரைத் தேடி செவ்வாய்க் கிழமை மட்டும் திருப்பலிக்குப் போகின்றவர்களும் இப்படிப்பட்டவர்கள் தான்.

பொது வாழ்வின் போது இயேசு செய்த எல்லா புதுமைகளும் மக்கள் தன்னை மீட்பராக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகத்தான். 

பிலாத்துவின் அரண்மனையில் 
"அவரை சிலுவையில் அறையுங்கள்." என்று மறைநூல் அறிஞர்களும், பரிசேயர்களும் கத்திய போது 

"அவர் எங்கள் அரசர்.  அவரை விட்டு விடுங்கள்." என்று குரல் கொடுக்க அவரிடம் உதவி பெற்ற யாருமே அங்கே இல்லை என்பதை நினைக்கும் போது வேதனையாக இருக்கிறது.

அன்னை மரியாளுக்கும் அவரோடு இருந்த மற்ற பக்தியுள்ள பெண்களுக்கும் மனித குல மீட்புக்காகவே இயேசு பலியாகப் போகிறார் என்ற உண்மை தெரியும். ஆகவே அவர்கள் பலியைத் தந்தை இறைவனுக்கு ஒப்புக்கொடுக்கவே அங்கு வந்தார்கள்.

ஆனால் உதவி பெற்ற மற்ற சாதாரண மக்கள்? 

மக்களை விடுங்கள், இயேசுவின் சீடர்கள்? 

இயேசுவைக் கைது செய்த போதே ஓடிப் போய்விட்டார்கள்.

"அப்பொழுது சீடர்களெல்லாரும் அவரை விட்டுவிட்டுத் தப்பி ஓடினார்கள்."
(மத்தேயு நற்செய்தி 26:56)

"இளைஞர் ஒருவர் தம் வெறும் உடம்பின் மீது ஒரு நார்ப்பட்டுத் துணியைப் போர்த்திக் கொண்டு அவர் பின்னே சென்றார்; அவரைப் பிடித்தார்கள். 

ஆனால் அவர் துணியை விட்டு விட்டு ஆடையன்றித் தப்பி ஓடினார். 
(மாற்கு நற்செய்தி 14:51,52)

அவர் நற்செய்தியை எழுதிய மாற்கு என்று விவிலிய அறிஞர்கள் கருதுகிறார்கள்.

 இராயப்பரும் இயேசுவை மூன்று முறை மறுதலித்தார்.

ஒன்றை நன்கு புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இயேசு செய்த புதுமைகள் இறைமகன் என்று சந்தேகமின்றி நிருபிக்கின்றன.

இயேசு புதுமைகள் மட்டும் செய்யவில்லை.

அவர் போதனைகளை எல்லாம் சாதித்துக் காட்டினார்.

ஏழ்மையைப் பற்றி போதித்தவர் அவரே ஏழையாக வாழ்ந்தார்.

பகைவர்களை நேசிக்கச் சொன்னவர் பாவத்தினால் அவரைப் பகைத்த நமக்காகத்தான் தன்னையே பலியாக ஒப்புக் கொடுத்தார்.

தீமைக்கு நன்மை செய்யச் சொன்னவர் தன்னைப் பாடுபடுத்தி சிலுவையில் அறைந்த அனைவரையும் மன்னிக்கும்படி தந்தையிடம் வேண்டினார்.

பசித்தவர்களுக்கு உணவளிக்கச் சொன்னவர் அப்பங்களைப் பலுகச் செய்து தனது போதனைகளைக் கேட்டவர்களுக்கு உணவளித்தார்.

ஆக தனது சிந்தனை, சொல், செய ல் ஆகியவற்றின் மூலம் தன்னை இறைமகன் என்பதை நிருபித்தார்.

இயேசுவிடமிருந்து நாம் ஒரு முக்கியமான பாடத்தைக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

 நாம் நமது சிந்தனை, சொல், செயல் ஆகியவற்றின் மூலம் இயேசுவின் சீடர்களாக வாழ வேண்டும்.

நாம் கிறிஸ்தவன் என்று சொன்னால் மட்டும் போதாது.

அவரது போதனைகளை நாம் செயல் படுத்த வேண்டும்.

கடவுளை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக நேசிப்பதோடு

நம்மை நாம் நேசிப்பது போல நமது அயலானையும் நமது சிந்தனையாலும், சொல்லாலும், செயலாலும் நேசிக்க வேண்டும்.

நமது பிறரன்புச் செயல்கள் மூலம் மற்றவர்கள் நம்மைக் கிறிஸ்தவர்கள் என்று அறிய வேண்டும்.

லூர்து செல்வம்.

Tuesday, April 1, 2025

அன்புக்கு வயது இல்லை.


அன்புக்கு வயது இல்லை.


கடவுளை  அன்பு செய்யவும், அவருக்கு சேவை செய்யவும், அதன் மூலம் அவரோடு நித்திய வாழ்வைப் பெறவும் அவர் நம்மைப் படைத்தார்.


இந்த உலகில் நமது செயல்கள் அனைத்தும்  கடவுளின் மேலான மகிமையையே நோக்கமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

 நமது திருமண வாழ்க்கையும் நமது வாழ்க்கை நிகழ்வுகளுள் ஒன்றுதான்.


திருமண அருட்சாதனத்தை நிறுவியவர் கடவுளே.


எனவே திருமணமான தம்பதியினர் கடவுளுக்காக, கடவுளுக்காக மட்டுமே வாழ  வேண்டும்.

ஒருவரையொருவர் திருமணம் செய்வதன் மூலம், கடவுளின் மீட்புத் திட்டத்தில்   பங்கு வகிக்க அவர்கள் ஒப்புக் கொள்கிறார்கள்.

அவர்களுடைய திருமண வாழ்வுதான் அவர்களது மீட்புக்குக்கான வழி.

திருமணத்திற்கான முதல் நிபந்தனை அன்பு.

கணவன் மனைவிக்கு இடையேயான அன்பு தெய்வீக அன்பைப் பிரதிபலிக்க வேண்டும்.

கடவுளின் அன்பு அளவில்லாதது,  நிபந்தனையற்றது.

திருமண அன்புக்கு எல்லை கிடையாது.

திருமண அன்பிற்குள் நிபந்தனைகள் நுழையக்கூடாது.
No if clause in marital relationship.

'நீ எனக்குக் கீழ்ப்படிந்தால் நான் உன்னை காதலிப்பேன்', 

'நீங்கள் சுறுசுறுப்பாக இருந்தால்தான் நான் உங்களை விரும்புவேன்'

போன்ற நிமந்தனைகளுக்கு அன்பில் இடமில்லை.

கடவுள் நம்மை நிபந்தனையின்றி நேசிக்கிறார்.

அவரை நேசிக்காத பாவிகளையும் அவர் நேசிக்கிறார்.

திருமணமான தம்பதியினர் எப்படி அன்பு செய்ய ஆரம்பிக்கிறார்களோ அப்படியே இறுதிவரை அன்பு செய்ய வேண்டும். 

(The married couple should always be beginners in love.)


''உங்கள் வயது?"

"எண்பது."

"உங்கள் மனைவியை எப்படி அன்பு செய்கிறீர்கள்?"

"திருமணத்தன்று நேசித்தது போலவே இன்றும் நேசிக்கிறேன்.

நாங்கள் அன்பில் எப்போதும் இளைஞர்கள் தான்."

"எத்தனை வயது இளைஞர்கள்?"

"20 வயது. அன்புக்கு வயது கிடையாது."


நாம் சிலுவை அடையாளம் போடும் போதெல்லாம்,

 "ஆதியிலே இருந்தது போல இப்பொழுதும், எப்பொழுதும், அநாதி சதாகாலமும் இருக்கும்படியே.

ஆமென்.

என்று சொல்கிறோம்.

இதை நாம் கடவுளைப் பற்றி கூறுகிறோம்.

இயேசு, "உங்கள் பரலோகத் தந்தை நிறைவுள்ளவராக இருப்பது போல நீங்களும் நிறைவுள்ளவர்களாக இருங்கள்" என்று கூறியுள்ளார். (மத்தேயு 5:48)

நம்முடைய அன்பு பரிசுத்த திரித்துவத்திற்குள் இருக்கும் அன்பைப் போல இருக்க வேண்டும்.

கத்தோலிக்க அன்பு தனித்தன்மை வாய்ந்தது.


கடவுள் மீதான அன்பும்,
 அயலார் மீதான அன்பும் கிறிஸ்தவ தம்பதியரின் அன்பில் சந்திக்கின்றன.


முந்தையது அவர்களை கடவுளுடன் ஒன்றிணைக்கிறது,

 பிந்தையது அவர்களின் குழந்தைகள் மற்றும் அவர்கள் உறுப்பினராக இருக்கும் சமூகத்துடன் ஒன்றிணைக்கிறது.


கிறிஸ்தவ அன்பு கடவுளையும் அவருடைய குழந்தைகளையும் அரவணைக்கிறது, 

அவர்கள் நம் அயலார்கள்.


ஒரு கணவர் கூறினார், "கடவுளின் இதயத்தில் இருக்கும் அன்புடன் என் மனைவியை நேசிக்க விரும்புகிறேன். 

அதை  நானாக எப்படிச் செய்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை, 

எனவே அதை கடவுளிடமிருந்தே  கற்றுக்கொள்ள  என் வாழ்நாள் முழுவதும் முயன்று  கொண்டிருக்கிறேன்."


தம்பதியினர் தங்கள் அன்பை கடவுளுடைய அன்பாக மாற்ற கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும்.

இந்த பிரார்த்தனை அவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் நீடிக்க வேண்டும்.

அவர்கள் ஒன்றாக பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும்.

ஒன்றாக பிரார்த்தனை செய்யும் குடும்பம் ஒன்றாக இருக்கும்.

திருமணமான தம்பதியினர் எது செய்தாலும் கடவுளின் முன்னிலையில் செய்யப்படுகிறது.

அவர்கள் தங்கள் அனைத்து செயல்களிலும் இதை நினைவில் வைத்திருந்தால், அவர்கள் தங்கள் திருமண கடமைகளைச் செய்யும்போது பாவங்களுக்கு ஒருபோதும் இடம் கொடுக்க மாட்டார்கள்.

குழந்தை கருத்தரிப்பதை செயற்கையாகத் தடுப்பது பாவம் என்பதை அவர்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

                   **

"மூன்றாவது குழந்தை உண்டாகாமல் இருக்க நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?"

"ஒன்றுமே செய்ய வேண்டாம்!"
  
                **

கருக்கலைப்பு ஒரு கொலை என்பதால் அதுவும் ஒரு பாவம்.


அவர்கள் என்ன செய்தாலும் திருச்சபையின் கட்டளைகளுக்கு எதிராகச் செய்யக்கூடாது.

அவர்கள் கடவுளுக்காக, கடவுளுக்காக மட்டுமே வாழ வேண்டும்.

லூர்து செல்வம்.

Monday, March 31, 2025

"ஆனால் நலமடைந்தவருக்கு அவர் யாரெனத் தெரியவில்லை. ஏனெனில் அவ்விடத்தில் மக்கள் கூட்டமாய் இருந்ததால் இயேசு அங்கிருந்து நழுவிப் போய் விட்டார்."(அருளப்பர் நற்செய்தி 5:13)



"ஆனால் நலமடைந்தவருக்கு அவர் யாரெனத் தெரியவில்லை. ஏனெனில் அவ்விடத்தில் மக்கள் கூட்டமாய் இருந்ததால் இயேசு அங்கிருந்து நழுவிப் போய் விட்டார்."
(அருளப்பர் நற்செய்தி 5:13)

பெத்சதாக் குளக் கரையில் முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளாய் உடல்நலமின்றி படுத்ருந்த ஒருவருக்கு இயேசு யார் என்றே தெரியாது.

அவருக்கு இயேசுவின் மேல் விசுவாசம் இருந்திருக்காது.

தெரியாத ஒருவரை எப்படி விசுவசிக்க‌ முடியும்?

ஆனாலும் அவர் கேளாமலேயே இயேசுவே முன் வந்து அவரை விசாரித்து குணமாக்குகிறார்.

இதிலிருந்து என்ன தெரிகிறது?

மக்களில் அநேகருக்கு கடவுளைப் பற்றி தெரியாவிட்டாலும் கடவுளுக்கு உலகிலுள்ள அனைவரைப் பற்றியும் தெரியும்.

ஏனெனில் அனைவரையும் படைத்தவர் அவர்.

தன்னை அறிந்து விசுவசிப்பவர்களுக்கு மட்டுமல்ல
விசுவசியாதவர்களுக்கும் கடவுள் உதவி செய்கிறார்.

உலகில் நடைபெறும் அத்தனை நன்மைகளுக்கும் காரணம் அவரே.

சுகமில்லாதவர்கள் சுகம் பெற மருத்துவ மனைக்குச் செல்கிறார்கள்.

மருந்து கொடுப்பது மருத்துவராக இருக்கலாம்.

குணமளிப்பவர் கடவுளே.

குணமாகாவிட்டால்?

அதுவும் கடவுள் சித்தம்தான்.

அவர் சித்தமின்றி அணுவும் அசையாது.

அதனால் என்ன நேர்ந்தாலும் கடவுளுக்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும்.


நீண்ட நாள் நோயாளி குணமானதை இன்னொரு கோணத்திலிருந்தும் பார்க்கலாம்.

" இயேசு நலமடைந்தவரைக் கோவிலில் கண்டு, "இதோ பாரும், நீர் நலமடைந்துள்ளீர்; இதைவிடக் கேடானது எதுவும் உமக்கு நிகழாதிருக்க இனிப் பாவம் செய்யாதீர்" என்றார்."

அவர் பாவம் செய்யக் கூடாது என்று அவருக்குப் புத்திமதி சொல்லும்  நோக்கத்தோடு தான் இயேசு அவரைக் குணமாக்கியிருக்கிறார்.

அவர் நோயில் விழுந்தது கூட‌ கடவுளின் திட்டமாக இருக்கலாம்.

அவரைப் பாவ வாழ்க்கையிலிருந்து மனம் திருப்புவதற்காக அவருக்கு நீண்ட கால நோயைக் கொடுத்திருக்கலாம்.,

 பின் அவரைக் குணமாக்கி, புத்திமதி சொல்லி, 
அவரை நல்லவராக வாழ வைத்திருக்கலாம்.


நமக்கு என்ன நேர்ந்தாலும் அது நாம் கடவுளைத் தேட வைப்பதற்காக அவர் போடும் திட்டமாகத்தான் இருக்கும்.

நமக்கு துன்பம் எதுவும் வராவிட்டால் நாம் நம்மைப் படைத்தவரை மறக்க நேரிடலாம்.

அவரை மறக்காமலிருக்கவே அவர் நமக்குத் துன்பங்களை அனுமதிக்கலாம்.

எதையும் கடவுளின் கண்ணோக்கிலிருந்து பார்க்க வேண்டும்.

கடவுள் நம்பிக்கையே இல்லாத ஒருவர் பைக்கில் போகும்போது பைக் சறுக்கிக் கீழே விழுந்து விட்டார்.

விழும்போது அவர் வாயிலிருந்து அவரே அறியாமல் வந்த வார்த்தை, "கடவுளே!"

நாம் மறந்தாலும் கடவுள் நம்மை மறக்க மாட்டார்.

லூர்து செல்வம்.

Sunday, March 30, 2025

"இயேசு அவரிடம், "நீர் புறப்பட்டுப்போம். உம் மகன் பிழைத்துக் கொள்வான்" என்றார். அவரும் இயேசு தம்மிடம் சொன்ன வார்த்தையை நம்பிப் புறப்பட்டுப் போனார்."(அருளப்பர் நற்செய்தி 4:50)


"இயேசு அவரிடம், "நீர் புறப்பட்டுப்போம். உம் மகன் பிழைத்துக் கொள்வான்" என்றார். அவரும் இயேசு தம்மிடம் சொன்ன வார்த்தையை நம்பிப் புறப்பட்டுப் போனார்."
(அருளப்பர் நற்செய்தி 4:50)

இயேசு கலிலேயாவில் போதித்துக்  கொண்டிருந்த போது அரசு அலுவலர் ஒருவர் அவரிடம் வந்து,

சாகும் தருவாயில் இருந்த தன் மகனைக் குணமாக்க வரும்படி வேண்டினார்.

இயேசு அவரிடம்,   "நீர் புறப்பட்டுப்போம். உம் மகன் பிழைத்துக் கொள்வான்" என்றார்.

 அவரும் இயேசு தம்மிடம் சொன்ன வார்த்தையை நம்பிப் புறப்பட்டுப் போனார்.

அவர் போய்க் கொண்டிருக்கும் போதே அவர் மகன் சுகம் அடைந்து விட்டான் என்ற செய்தி வந்தது.

இப்புதுமை விசுவாசத்தின் மகத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது.

விசுவாசம் என்றால்?

கடவுள் உண்மையே உருவானவர்.
(God is truth itself.)

அவர் தன்னை தானே வெளிப் படுத்தினாலன்றி அவரைப் பற்றி யாராலும் எதுவும் அறிய முடியாது.

இயேசுவின் வருகைக்கு முன் தன்னுடைய தீர்க்கத் தரிசிகளின் வாயிலாக கடவுள் தன்னை வெளிப்படுத்தினார்.

அவர் வெளிப்படுத்திய உண்மைகள் பைபிளின் பழைய ஏற்பாட்டில் அடங்கியுள்ளன.

பழைய ஏற்பாடு - 46 புத்தகங்கள்.

மனிதனாகப் பிறந்த இறைமகன் இயேசு தனது பொது வாழ்வின் போது தன்னைப் பற்றிய இறையியல் உண்மைகளை மக்களுக்கு வெளிப்படுத்தினார்.

அவரது வாழ்க்கையே ஒரு இறையியல் வெளிப்பாடு.

பொது வாழ்வின் போது வெளிப்படுத்திய உண்மைகள் பைபிளின் புதிய ஏற்பாட்டில்  அடங்கியுள்ளன.

புதிய ஏற்பாட்டில் - 27 புத்தகங்கள்.

பைபிளில்  73 புத்தகங்கள்.

அவர் இராயப்பரின் தலைமையில் நிறுவிய கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் மூலமாகவும் தன்னைப் பற்றிய‌ உண்மைகளை வெளிப்படுத்தினார்.

இவை கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் பாரம்பரியத்தில்
அடங்கியுள்ளன.

இறைவனால் வெளிப்படுத்தப் பட்ட உண்மைகளை ஏற்று, அவற்றின் படி வாழ்வது விசுவாச வாழ்வு.

விசுவாசத்தையும் வாழ்க்கையையும் பிரிக்க முடியாது.

விசுவாசப் பிரமாணத்தை வாயினால் சொல்லிக் கொண்டு, அதன்படி வாழாதவன் விசுவாசி அல்ல.

கடவுளிடம் கேட்டது கிடைக்க வேண்டுமென்றால் நாம் விசுவாச வாழ்வு வாழ்பவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

நாம் வாயினால் சொல்லும் விசுவாசப் பிரமாணத்துக்கும் நமது வாழ்க்கைக்கும் சமபந்தம் இல்லாவிட்டால் 

"கேளுங்கள் கொடுக்கப்படும்" என்ற இறை வாக்குக்கும் நமக்கும் சம்பந்தம் இல்லாமல் போய் விடும்.

இறைவாக்கு நாம் வாழ்வதற்காகத் தரப்பட்டுள்ளது. அதை வாழாமல் இறைவனிடம் கேட்பது பாடப்புத்தகத்தை வாங்கி வைத்துக் கொண்டு அதைப் படிக்காமல்  தேர்வு எழுதுவதற்குச் சமம்.

சிலர் பாடப் புத்தகத்தை தன் தலையணையாக வைத்துக் கொண்டு தூங்கினால் பாடமெல்லாம் தலைக்குள் ஏறிவிடும் என்று நினைக்கிறார்கள்.

பைபிளைக் கையில் வைத்துக் கொண்டால் மட்டும் போதாது, அதை வாழ வேண்டும்.

ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் பைபிளை வாசிப்போம், பகலில் அதை வாழ்வோம்.

நாம் கேட்பது கிடைக்கும்.

ஆனால் நாம் கேட்பது இறைவாக்குக்கு எதிரானதாக இருந்து விடக்கூடாது.

இறைவாக்கு, நமது வாழ்க்கை, நமது விருப்பம் மூன்றும் இணைந்திருக்க வேண்டும்.

கேட்பது இறைவாக்குக்கு ஒத்திருக்க வேண்டும்.

இறை விருப்பத்துக்கு எதிரானதாக நமது விருப்பம் இருந்து விடக்கூடாது.

அப்போது தான் நமது வாழ்க்கையும் இறைவனுக்கு ஏற்றதாக இருக்கும்.

வேலை தேடுகிறவன் செய்தித் தாளில் விளம்பரப் பகுதியைப் பார்ப்பான்.

அரசியலில் ஆர்வம் உள்ளவன்
முன்னால் TV இருந்தால் அரசியல் செய்திகளைப் பார்ப்பான்.

பொழுதுபோக முன்னால் TV இருந்தால் படம் , சீரியல் பார்ப்பான்.

ஆன்மீக வாழ்வில் ஆர்வமுள்ளவன் ஆண்டவரிடம் 
விசுவாச வாழ்வு சார்ந்த உதவிகளைக் கேட்பான்.

"தீயோர்களாகிய நீங்களே உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நற்கொடைகள் அளிக்க அறிந்திருக்கிறீர்கள். அப்படியானால் விண்ணகத் தந்தை தம்மிடம் கேட்போருக்குத் தூய ஆவியைக் கொடுப்பது எத்துணை உறுதி! " 
(லூக்கா நற்செய்தி 11:13)

விண்ணகத் தந்தை தம்மிடம் கேட்போருக்குத் தூய ஆவியைக் கொடுப்பது  உறுதி!

நாமும் கேட்போம்.

விசுவாசத்தோடு கேட்போம்.

விசுவாச வாழ்வுக்கு அவசியமான உதவிகளைக் கேட்போம்.

நாம் கேட்பது உறுதியாகக் கிடைக்கும்.

கிடைக்க வேண்டிய நேரத்தில் கிடைக்கும்.

லூர்து செல்வம்.

Saturday, March 29, 2025

"நாம் கிறிஸ்து வழியாகத் தமக்கு ஏற்புடையவராகுமாறு கடவுள் பாவம் அறியாத அவரைப் பாவநிலை ஏற்கச் செய்தார்."(2 கொரிந்தியர் 5:21)



"நாம் கிறிஸ்து வழியாகத் தமக்கு ஏற்புடையவராகுமாறு கடவுள் பாவம் அறியாத அவரைப் பாவநிலை ஏற்கச் செய்தார்."
(2 கொரிந்தியர் 5:21)

இவை புனித சின்னப்பர் கொரிந்தியருக்கு, அதோடு நமக்கும், எழுதிய வார்த்தைகள்.

ஒரு ஊரில் ஒரு பெரிய செல்வந்தர் இருந்தார்.

அவருக்கு ஒரு தென்னந் தோப்பு இருந்தது.

ஒரு நாள் ஒரு பையன் இளநீர் குடிக்க ஆசைப்பட்டு தென்னந் தோப்புக்குப் போய் ஒரு குட்டையான மரத்தில் ஏறி, ஒரு தேங்காயைப் பறித்துப் போட்டான்.

அவன் மரத்திலிருந்து இறங்கி தேங்காயை எடுத்துக் கொண்டிருந்த போது காவல் காரன் பார்த்து விட்டான்.

அவன் பார்த்ததைப் பையன் பார்த்து விட்டான்.

உடனே தேங்காயை எடுத்துக் கொண்டு ஓட ஆரம்பித்தான்.

காவல்காரன் அவனை விரட்டிக் கொண்டு ஓடினான்.

பையன் வேகமாக ஓடி வீட்டுக்குள் நுழைந்து விட்டான்.

பேப்பர் வாசித்துக் கொண்டிருந்த அப்பாவிடம் நடந்ததைச் கூறி விட்டு, அவனது அறைக்குள் புகுந்து கதவை உட்புறம் பூட்டி விட்டான்.

கொஞ்ச நேரத்தில் காவல் காரன் வந்து,

"உங்கள் பையன்  எங்கள் தோட்டத்தில் தோட்டத்தில் தேங்காய்த் திருடி விட்டான். அவனை வெளியே அனுப்புங்கள்."

"நான் இளநீர் வாங்கி வா என்று அனுப்பினேன். என் ஆசையை நிறைவேற்ற அவன் தேங்காய் திருடியிருக்கிறான்.

குற்றம் என்னுடையது.

ஏதாவது தண்டனை கொடுக்க வேண்டுமென்றால் எனக்குக் கொடுங்கள்."

"ஆயிரம் ரூபாய் அபராதம் கட்டுங்கள். பையனை விட்டு விடுகிறோம்."

தந்தையும் மகன் சார்பில் மன்னிப்புக் கேட்டு விட்டு ஆயிரம் ரூபாய் அபராதத்தையும் கட்டினார்.

"இனி பையனைத் தோட்டத்தின் பக்கம் வர விடாதீர்கள். வந்தால் பிடித்துப் போலீசிடம் ஒப்படைத்து விடுவோம்."

"இனி வர மாட்டான்."

காவல்காரன் போய் விட்டான்.

இவர்கள் பேசிக் கொண்டிருந்ததைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த பையனுக்கு அழுகை அழுகையாய் வந்தது.

வெளியே வந்து,

"அப்பா, மன்னித்துக் கொள்ளுங்கள். நான் செய்த குற்றத்தை நீங்கள் ஏற்றுக் கொண்டு, நான் அனுபவிக்க வேண்டிய தண்டனையை நீங்கள் அனுபவித்திருக்கிறீர்கள்.

நான் பறித்த தேங்காயும் வேண்டாம். இனி இந்தத் தவறை நான் செய்ய மாட்டேன்.

மன்னித்துக் கொள்ளுங்கள்."

தேங்காயை வீசி எறிந்து விட்டான்.

"மன்னிப்புக் கேட்டு திருந்தியிருக்கிறாய்.   நல்ல பையன். இனி தப்பு செய்யக்கூடாது."

"செய்ய மாட்டேன், அப்பா.


கடவுளுக்கு விரோதமாகப் பாவம் செய்தது நாம்.

நாம் செய்ய வேண்டிய பரிகாரத்தைச் செய்தது இறைமகன்.

பரிகாரம் செய்வதற்காக மனிதனாகப் பிறந்து,

நமது பாவச் சுமையை முழுவதும் சிலுவை வடிவில் சுமந்து,

பாவச் சுமையோடு கல்வாரி மலையில் ஏறி,

அதே சிலுவையில் ஆணிகளால் அறையப்பட்டு,

சிலுவையில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் போதே நம்மை மன்னிக்கும் படி தந்தையிடம் வேண்டி,

தன்னை நமது பாவங்களுக்காகப் பலியாக ஒப்புக் கொடுத்தார்.

இயேசு தனது தந்தையிடம் வேண்டும் விதத்தைப் பாருங்கள்.

நாம் ஏதாவது தப்பு செய்யும் போது நமது அம்மா அப்பாவிடம் நமக்காகப் பரிந்து பேசும்போது,

"பையன் தெரியாமல் செய்து விட்டான், மன்னியுங்கள்." என்று சொல்வது போல,

இயேசுவும் நம் விண்ணகத் தந்தையிடம்,

"தந்தையே, இவர்களை மன்னியும். ஏனெனில் தாங்கள் செய்வது என்னவென்று இவர்களுக்குத் தெரியவில்லை" என்று சொன்னார்."
(லூக்கா நற்செய்தி 23:34)

இவ்வார்த்தைகளில் இயேசு நம்மீது கொண்டுள்ள அளவு கடந்த அன்பும், இரக்கமும் வெளிப்படுகிறது.

உலகம் உண்டான நாள் முதல் உலகம் முடியும் வரை வாழ்ந்த, வாழ்கின்ற, வாழப்போகும் அத்தனை கோடி மக்களின் கோடிக்கணக்கான பாவங்களும் தந்தையால் மன்னிக்கப்பட இந்த சிறு செபம் போதுமானது.

இது அவ்வளவு வல்லமை உள்ள செபம்.

அத்தனை கோடி மக்களுக்கான மன்னிப்பும் தந்தையிடம் ரெடி.

நாம் கேட்டுப் பெற வேண்டும்.

"கேளுங்கள், கொடுக்கப்படும்."

இயேசுவின் சிலுவைப் பலியால் தந்தையிடம் தயாராக உள்ள பாவ மன்னிப்பை நாம் கேட்டுப் பெற வேண்டும்.

வெயில் காலத்தில் அம்மா வெற்றுக் காலோடு வெயில் சுடச்சுட மைல்கணக்கில் நடந்து எடுத்து வந்து வீட்டில் வைத்திருக்கும் தண்ணீரை

ஒரு தம்ளரை எடுத்து கோதிக் குடிக்க மனமில்லாதவர்களை என்ன செய்யலாம்?

தந்தையின் பாவ மன்னிப்பு கத்தோலிக்க திருச்சபையையின் குருக்களிடம் தயார் நிலையில் உள்ளது.

பாவ சங்கீர்த்தனத்தின் மூலம் அதைப் பெற்று பரிசுத்தவான்களாக மாறுவோம்.

விண்ணக வாழ்வைச் சுதந்தரித்துக் கொள்வோம்.

கேட்போம்.

பெறுவோம்.

லூர்து செல்வம்.

Friday, March 28, 2025

"ஆனால் வரிதண்டுபவர் தொலையில் நின்று கொண்டு வானத்தை அண்ணாந்து பார்க்கக்கூடத் துணியாமல் தம் மார்பில் அடித்துக்கொண்டு, "கடவுளே, பாவியாகிய என்மீது இரங்கியருளும்" என்றார். " (லூக்கா நற்செய்தி 18:13)


"ஆனால் வரிதண்டுபவர் தொலையில் நின்று கொண்டு வானத்தை அண்ணாந்து பார்க்கக்கூடத் துணியாமல் தம் மார்பில் அடித்துக்கொண்டு, "கடவுளே, பாவியாகிய என்மீது இரங்கியருளும்" என்றார். " 
(லூக்கா நற்செய்தி 18:13)

நமது செபங்களிலே மிகச் 
சிறியதும், மிகச் சக்தி வாய்ந்ததுமான செபம்,

"கடவுளே, பாவியாகிய என்மீது இரங்கியருளும்." என்ற மன வல்லப செபம் தான்.

இந்த சிறிய செபத்தில்,
1. நம்மைப் படைத்து பராமரித்து வரும் கடவுளை ஏற்றுக் கொள்கிறோம்.

2. நாம் பாவிகள் என்பதை ஏற்றுக் கொள்கிறோம். 

3. கடவுள் இரக்கம் உள்ளவர் என்பதை ஏற்றுக் கொள்கிறோம். 

4. கடவுள் நமது பாவங்களை மன்னிப்பார் என்பதை ஏற்றுக் கொள்கிறோம். 

5. பாவத்தில் விழுந்தாலும் கடவுள் உதவியோடு எழுந்து நடக்க முடியும் என்பதை ஏற்றுக் கொள்கிறோம். 

பாவத்தில் விழுந்தவர்கள் எழுந்து நடக்க இயேசு உதவுவார் என்பதற்கு அடையாளமாகத்தான் அவர் நமது பாவங்களுக்காகப் பரிகாரம் செய்து நம்மை மீட்பதற்காக பாரமான சிலுவையச் சுமந்து சென்ற போது மூன்று முறைகள் சிலுவையின் பாரத்தால் கீழே விழுந்து எழுந்து நடந்தார்.

"இறைவா, பாவத்தில் விழாமல் புண்ணிய வாழ்க்கை வாழ்ந்து உம்மோடு பேரின்ப வாழ்வு வாழ வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் என்னைப் படைத்தீர்.

ஆனால் நான் உமது விருப்பத்துக்கு மாறாக பாவத்தில் வீழ்ந்தேன்.

இதற்கு எனது பலகீனத்தைக் காரணம் சொல்ல மாட்டேன்.

ஏனேனில் எனது ஆன்மீக சக்தியை அதிகரிக்க நீர் அருள் வரங்களைக் தந்து உதவுவதோடு, ஆன்மீகச் சத்துணவாக உம்மையே எனக்குத் தந்து கொண்டிருக்கிறீர்.

எனது பாவத்துக்கு முழுக்க முழுக்க நான் தான் காரணம்.

ஆண்டவரே நீர் அளவில்லாத இரக்கம் உள்ளவர்.

"எழுந்து வா, மகனே." என்று உதவிக் கரம் நீட்டுகிறீர்.

இவ்வளவு அன்பும் இரக்கமும் உள்ள தந்தைக்கு விரோதமாக பாவம் செய்து விட்டேனே என்று உண்மையாகவே மனத்தாபப் படுகிறேன், அப்பா.

உமது அளவு கடந்த இரக்கத்தால் என் மீது இரங்கி என் பாவங்களை மன்னியும், தேவனே.

நான்பாவி, பெரும் பாவி.

ஆனால் உமது இரக்கம் என் பாவத்தை விடப் பெரியது.

பாவிகளாகிய எங்கள் பாவங்களை மன்னிப்பதற்கென்றே நீர் நிறுவியுள்ள பாவ சங்கீர்த்தனத்தின் மூலம் என் பாவங்களை அறிக்கையிடுகிறேன்.

இனி பாவம் செய்வதில்லை என்று உறுதி கூறுகிறேன்.

என்னைப் பாவத்தில் விழாதபடி பாதுகாக்க உமது அருள் வரத்தைத் தந்தருளும், சுவாமி.

எனக்கு உத்தம மனத்தாபத்தைத் தந்து உதவிய உமக்கு நன்றி."

பாவம் கடவுளுக்கு விரோதமாகச் செய்யப் படுகிறதா?

நமது அயலானுக்கு விரோதமாகச்
செய்யப் படுகிறதா?

நமக்கு விரோதமாகச்
செய்யப் படுகிறதா?

கடவுளுக்கு விரோதமாகச் செய்யப் படுவது தான் பாவம்.

அவரது கட்டளைகளை மீறுவது தானே பாவம்.

ஆனால் கடவுள் நமது பாவத்தால் எந்த விதத்திலும் பாதிக்கப்பட மாட்டார்.

அவர் மாறாதவர்.

ஆதாம் ஏவாள் பாவம் செய்தபோது பாதிக்கப்பட்டது அவர்களும் அவர்களது பிள்ளைகளாகிய நாமும் தான்.

ஆகவே கடவுளுக்கு விரோதமாகப் பாவம் செய்யும்போது நமக்கும் விரோதமாகப் பாவம் செய்து கொண்டிருக்கிறோம்.

ஏனெனில் பாவம் இல்லாமல் இறந்தால் விண்ணக பேரின்ப வாழ்வை அடையப் போவதும், பாவத்தோடு இறந்தால் விண்ணக பேரின்ப வாழ்வை இழக்கப் போவதும் நாம்தான்.

மண்ணை அள்ளித் தன் முகத்தில் எறிந்தால் எறிந்தவன் கண் தான் தெரியாது.

பத்துக் கட்டளைகளில் முதல் மூன்று கட்டளைகள் தான் இறைவனைச் சார்ந்தவை.

மற்ற ஏழும் நமது அயலானைச் சார்ந்தவை.

அவற்றை மீறும் போது நமது அயலானுக்கு எதிராகச் செயல்படுகிறோம்.

நமது அயலான் கடவுளுடைய பிள்ளையாக இருப்பதால் அவனுக்கு எதிராகச் செயல்படும் போது கடவுளுக்கு எதிராகச் செயல்படுகிறோம்.

அயலானுக்கு எதிராகப் பாவம் செய்து விட்டால்,

அந்தப் பாவத்துக்கு மன்னிப்புப் பெற வேண்டுமென்றால் முதலில் அயலானிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு விட்டு அப்புறம் கடவுளிடம் மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும்.

அயலானோடு சமாதானமானால்தான் கடவுளோடு சமாதானமாக முடியும்.

அயலான் நமக்கு எதிராகப் பாவம் செய்து விட்டால்,

அவன் நம்மிடம் மன்னிப்புக் கேட்காவிட்டாலும் நாம் அவனை மன்னித்து விட வேண்டும்.

அவனை மன்னித்தால் தான் கடவுள் நம்மை மன்னிப்பார்.

பிறர் மீது வன்மத்தை வைத்துக்கொண்டு பாவ சங்கீர்த்தனம் செய்தால் பயன் இல்லை.

"எங்களுக்கு எதிராகப் பாவம் செய்தவர்களை நாங்கள் மன்னிப்பதுபோல எங்கள் பாவங்களை மன்னியும்" என்று தினமும் கடவுளிடம் வேண்டுகிறோம்.

"ஆண்டவரே, எனக்கு எதிராகப் பாவம் செய்த அனைவரையும் நான் மன்னித்து விட்டேன். தயவுசெய்து நீர் எனது எல்லா பாவங்களையும் மன்னியும்."

லூர்து செல்வம்.